…ὑπό τοῦ Μητροπλίτου Γ.Ο.Χ. Δωδεκανήσου κ. Καλλινίκου
Κάλυμνος 13/10/2019
(Μέ τίτλο: Είναι ευλογημένος ο δεύτερος γάμος;)
Ἀκούονται μετά ἀπό δύο λεπτά καί 40 δεύτερα τά ἑξῆς :
«Ὁ Θεός δέν ἔκανε οὔτε ἄνδρα οὔτε γυναῖκα, ἄνθρωπον ἐποίησεν καί ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἀνθρώπου ἔβγαλε τήν γυναῖκα καί αὐτό πού ἀπέμεινε ἦταν ὁ ἄνδρας. Ἔτσι δημιουργήθηκε ἕνας νέος ἄνθρωπος. Δημιουργήθηκε ἕνα δεύτερον πρόσωπον. Ὅμως ἐδημιουργήθηκε ἐκ τοῦ ἑνός ἀνθρώπου»(πήγαινε εἰς τό βίντεο νά ἀκούσεις ποῖος τά λέγει αὐτά)!
Εἰς τό ἐν λόγῳ βίντεο περιέχεται λανθασμένη ἑρμηνεία τοῦ χωρίου τῆς θ. Γραφῆς, ἡ ὁποία ἐνδεχομένως νά τροφοδοτήσει τό τρίτο φῦλον, τούς οὐδετεροφύλους. Δηλαδή δύνανται νά ἰσχυρισθοῦν ὅτι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος δέν ἦτο, οὔτε ἄνδρας, οὔτε γυναῖκα, ἦτο οὐδέτερος ἤ ἀρσενοθήλυκος, ἐξ ἄλλου θά μᾶς εἴπουν, ἐσεῖς οἱ ὀρθόδοξοι τό λέτε, ἑπομένως μᾶς δικαιώνει ἡ θ. Γραφή καί δέν πρέπει νά μᾶς κατηγορᾶτε.
Ἡ ἀπάντησίς μας κατωτέρω δίδει τήν διόρθωσιν.
Ἡ Θ. Γραφή μᾶς ἐξιστορεῖ κατωτέρω μέ ποίαν σειράν ἔκανε ὁ Θεός τήν δημιουργίαν τοῦ ἀνθρώπου καί ἔχει ὡς ἑξῆς:
Ὁ Θεός εὐθύς ἐξ ἀρχῆς μᾶς ἐφανέρωσε τήν ἀπόφασίν Του «Καί εἶπεν ὁ Θεός ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καί καθ᾿ ὁμοίωσιν …» (Γένεσις Α΄, 26). Διατί ὁ Θεός εἶπεν, δεῦτε ποιήσωμεν ἄνθρωπον; Διά νά καταδείξη εἰς ὅλους ἡμᾶς, ὅτι, ὅλο τό ἀνθρώπινον γένος, εἶναι πλασμένο κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ καί καθ᾿ ὁμοίωσιν καί ὄχι μόνον τά δύο ἐκεῖνα πρόσωπα τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας, ἄλλως θά ὑπῆρχε σοβαρότατον πρόβλημα διά ὅλους ἡμᾶς.
Καί ἀφοῦ τό ἀπεφάσισε ὁ Θεός, ἔπειτα προέβη εἰς τήν ἐκτέλεσιν τῆς ἀποφάσεώς Του: «καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.» (Γένεσις Α΄, 27). Καί ὁ Χριστός τό ἴδιο λέγει πρός τούς Ἰουδαίους: « ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός· » (Μάρκ. Ι΄, 6).
Καί ἐν συνεχεία, ὁ Θεός μᾶς ἐξηγεῖ καί τόν τρόπον μέ τόν ὁποῖον τόν ἔπλασε: «καί ἔπλασεν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπό τῆς γῆς, καί ἐνεφύσησεν εἰς τό πρόσωπον αὐτοῦ πνοήν ζωῆς, καί ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχήν ζῶσαν ».
Ἔπειτα τόν ἄνθρωπον τόν ὀνομάζει Ἀδάμ, καί τόν τοποθετεῖ εἰς τόν παράδεισον νά ἐργασθῆ καί τοῦ δίνει καί ἐντολήν: «Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν. καὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Ἀδὰμ λέγων· ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε.»(Γένεσις Β, 15-17).
Βλέπομεν ὅμως ὅτι, ἐνῶ ὁ Θεός ἀπευθύνεται προσωπικῶς πρός τόν Ἀδάμ τοῦ ὁμιλεῖ πληθυντικῶς καί τοῦ δίδει τήν ἐντολήν νά ἀπέχουν (ἀντί νά ἀπέχη) ἀπό τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως, δηλαδή τοῦ ἀπαγορευομένου καρποῦ. Τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός τήν ἐντολήν πληθυντικῶς, διά νά ἔχουν καί οἱ δύο εὐθύνη, ἐάν παραβοῦν ἀργότερον τήν ἐντολήν.
Καί ἔπειτα ἀπό τήν ἐντολήν ὁ Θεός λέγει: « Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον· ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾿ αὐτόν. καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγεν αὐτὰ πρὸς τὸν Ἀδάμ, ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά. καὶ πᾶν ὃ ἐὰν ἐκάλεσεν αὐτὸ Ἀδὰμ ψυχὴν ζῶσαν, τοῦτο ὄνομα αὐτῷ. καὶ ἐκάλεσεν Ἀδὰμ ὀνόματα πᾶσι τοῖς κτήνεσι καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ· τῷ δὲ Ἀδὰμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅμοιος αὐτῷ. καὶ ἐπέβαλεν ὁ Θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν Ἀδάμ, καὶ ὕπνωσε· καὶ ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεπλήρωσε σάρκα ἀντ᾿ αὐτῆς. καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Θεὸς τὴν πλευράν, ἣν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ Ἀδάμ, εἰς γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς τὸν Ἀδάμ.καὶ εἶπεν Ἀδάμ· τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη· …» (Γένεσις Β΄, 16).
Ἐκ τοῦ ἀνωτέρω χωρίου θά ἑρμηνεύσωμεν μόνον τό ὑπογεγραμμισμένο κομμάτι τό πῶς ὁ θεός ἔπλασε τήν Εὔα. Ἐξ ἄλλου αὐτό μᾶς ἐνδιαφέρει τώρα διά νά καταδείξωμεν ὅτι ἡ Εὔα προῆλθε ἀπό τήν πλευράν τοῦ Ἀδάμ καί ὄχι «καί ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἀνθρώπου ἔβγαλε τήν γυναῖκα καί αὐτό πού ἀπέμεινε ἦταν ὁ ἄνδρας ».
Καί ἀφοῦ πρωτίστως ὁ Ἀδάμ ἔδωσε ὀνόματα εἰς ὅλα τά θηρία τοῦ ἀγροῦ καί εἰς ὅλα τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ , τά ὁποῖα ὁ Θεός ὡδήγησε ἐνώπιόν του, ὅμως ὅμοιος μέ τόν Ἀδάμ βοηθός δέν εὑρέθη, διά νά δώσει καί εἰς αὐτόν ὄνομα, τότε ἐπειδή «οὐ καλόν εἶναι τόν ἄνθρωπον μόνον… » ὁ Θεός ἐπέβαλεν, ὡς παντοδύναμος τόν σκοπόν Του, δηλαδή, ἐπέβαλε ἐπί τόν Ἀδάμ ὕπνον καί ὕπνωσε καί ἔπειτα ἔκστασιν (ἔκστασις= μετατόπισις,ἀπομάκρυνσις κ.λ.π., ) ἀπομάκρυνσιν ἐκ τῆς θέσεώς της, τήν μίαν ἐκ τῶν πλευρῶν τοῦ Ἀδάμ καί ἀνεπλήρωσε σάρκα ἀντ᾿ αὐτῆς, δηλαδή συμπλήρωσε ἐπί τῆς σαρκός τῆς πλευρᾶς αὐτῆς τήν ὁποίαν ἔλαβε, καί ἐποίησεν ἄλλη σάρκα καί ὠκοδόμησεν ὁ Θεός τήν πλευράν, τήν ὁποίαν ἔλαβεν ἀπό τόν Ἀδάμ, εἰς γυναῖκα καί ὡδήγησε αὐτήν πρός τόν Ἀδάμ καί εἶπεν ὁ Ἀδάμ εἰς τόν Θεόν, αὐτό τώρα (πού βλέπω τό ὀνομάζω) ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καί σάρξ ἐκ τῆς σαρκός μου, (ἀφοῦ ἐκοιμήθη, πῶς ὁ Ἀδάμ κατάλαβε καί εἶπε αὐτά τά ὁποῖα εἶπε; γυμνοί ἦσαν καί οἱ δύο καί τό σῶμα τοῦ Ἀδάμ διαφέρει ἀπό τό σῶμα τῆς Εὔας, βλέπε κατωτέρω τήν ἀπάντησιν) καί ὁ Θεός ἔπειτα δίδει τό ὄνομα «αὕτη κληθήσεται γυνή , ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρός αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη…»(Γένεσις Β΄, 16).
Ἐρωτῶμεν, λανθασμένως λοιπόν ἡ Ἐκκλησία πιστεύει ὅτι ἡ γυνή ἐδημιουργήθη ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἀδάμ; Καί ὁ Ἀδάμ ὅταν εἶδεν τήν Εὔα καί αὐτός λανθασμένως εἶπεν: « τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καί σάρξ ἐκ τῆς σαρκός μου»; Μέ βάσει λοιπόν τήν θ. Γραφήν τό βίντεο εἶναι λανθασμένο ὅταν λέγη: « Ὁ Θεός δέν ἔκανε οὔτε ἄνδρα οὔτε γυναῖκα, ἄνθρωπον ἐποίησεν καί ἐκ τῆς πλευρᾶς τοῦ ἀνθρώπου ἔβγαλε τήν γυναῖκα καί αὐτό πού ἀπέμεινε ἦταν ὁ ἄνδρας. Ἔτσι δημιουργήθηκε ἕνας νέος ἄνθρωπος. Δημιουργήθηκε ἕνα δεύτερον πρόσωπον. Ὅμως ἐδημιουργήθηκε ἐκ τοῦ ἑνός ἀνθρώπου»!(βλέπε τό σχετικό βίντεο)!
Ἐρωτήματα καί συμπεράσματα:
α) Διατί ὁ Θεός ἐχρησιμοποίησε πλυνθυντικόν ἀριθμόν λέγοντας: «Δεῦτε ποιήσωμεν»; Διά νά καταδείξη ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι πλασμένος κατ᾿ εἰκόνα καί τῶν τριῶν θείων Προσώπων.(Εἶναι ἀνόητο νά πιστεύη κανείς ὅτι, ἕνα μόνο Θ. Πρόσωπον δέν ἠδύνατο νά ποιήση τήν δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου καί χρειαζόταν τήν συνεργασίαν καί τῶν τριῶν θ, Προσώπων, ἐπειδή εἶναι τό τελειώτερο δημιούργημα). Δηλαδή ἐπλάσθημεν κατ᾿ εἰκόνα ὄχι μόνον τοῦ Χριστοῦ ὁ ὁποῖος ἔλαβε ἀνθρώπινο σῶμα, ἀλλά καί τῶν ἄλλων δύο θείων Προσώπων, ὅπως μᾶς λέγει ὁ Χριστός:
«Ὁρᾶτε μή καταφρονήσετε ἑνός τῶν μικρῶν τούτων, λέγω γάρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διά παντός βλέπουσι τό πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐ ρανοῖς»(Ματθ. ιη΄ 10)».
Ἑρμηνεία: Προσέχετε μή καταφρονήσετε ἕναν ἐκ τῶν μικρῶν τούτων, τῶν πιστευόντων εἰς ἐμέ, διότι, ἐν τῷ προσώπῳ αὐτῶν τῶν καταφρονεμένων, σᾶς λέγω ὅτι οἱ φύλακες Ἄγγελοί των εἰς τούς οὐρανούς, διά παντός βλέπουν τό Πρόσωπον τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς.
Συμμαρτυρεῖ καί τό νεκρώσιμον τροπάριον τῆς Ἐκκλησίας:«Ἐτίμησας εἰκόνι σου, τό τῶν χειρῶν σου Σῶτερ πλαστούργημα, ζωγραφήσας ἐν ὑλικῇ μορφῇ, τῆς νοερᾶς οὐσίας σου τό ὁμοίωμα·…».
β) Καί διατί ὁ Θεός εἶπεν δεῦτε ποιήσωμεν «ἄνθρωπον»; Διά νά καταδείξη εἰς ἡμᾶς ὅτι ὅλο τό ἀνθρώπινον γένος εἶναι πλασμένον κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ καί καθ᾿ ὁμοίωσιν καί ὄχι μόνον τά δύο πρόσωπα Ἀδάμ καί Εὔας.
– γ) Διατί ὁ Θεός δέν εἶπε εὐθύς ἐξ ἀρχῆς δεῦτε ποιήσωμεν ἄρσεν καί θῆλυ; Βεβαίως καί τό εἶπε καί αὐτό. Καί εἰς τήν Παλαιά Διαθήκην, ἀλλά καί εἰς τήν Καινή Διαθήκη. Βλέπε κατά Μάρκον« ἀπό δέ ἀρχή κτίσεως ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς ὁ Θεός» (Μάρκ. Ι΄6) καί ἀλλοῦ « Ὁ δέ ἀποκριθείς εἶπεν αὐτοῖς οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ ποιήσας ἀπ᾿ ἀρχῆς ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς…» (Ματθ.ιθ΄4).
δ) Διατί ὁ Θεός ὕπνωσε τόν Ἀδάμ; Μήπως διά νά μήν πονέση; Ὄχι βεβαίως, ὁ Θεός ὡς παντοδύναμος τά πάντα μπορεῖ νά κάμει, δηλαδή νά τοῦ πάρει τήν πλευράν χωρίς νά πονέση. Σκοπίμως ὅμως τόν ἐκοίμησεν, διά νά μήν ἰδῆ ὁ ἴδιος τήν πλάσιν τῆς γυναικός ἐκ τῆς πλευρᾶς του, ἀλλά ὅταν θά τοῦ τήν παρουσιάση νά εἴπη ὁ ἴδιος, αὐτά τά ὁποῖα εἶπεν. Δηλαδή, ἐνῶ ὁ Ἀδάμ βλέπει τήν Εὔα νά διαφέρη σωματικῶς ἀπό αὐτόν, ἐν τούτοις λέγει σάρξ ἐκ τῆς σαρκός μου, ἄρα ἡ ἕλξις αὐτοῦ ἐπί αὐτῆς, τόν ὠδήγησε νά εἴπη, αὐτά τά ὁποῖα εἶπεν καί ἀντιστρόφως, καί νά μᾶς φανερώση ὁ Θεός τόν σκοπόν Του ὅτι, ἡ γυναῖκα τοῦ ἐδόθη πρός τόν σκοπόν τῆς παιδοποιΐας πρός διαιώνισιν τοῦ γένους τῶν ἀνθρώπων, καί νά τήν ἀγαπᾶ διότι ὡς ὡμολόγησεν ὁ ἴδιος ὁ Ἀδάμ, εἶναι σάρξ ἐκ τῆς σαρκός μου.
