Καταρχήν η ηγεσία του ΚΚΕ έχει νομιμοποιήσει αυτό το κατοχικό καθεστώς, με τη συμμετοχή της στη Βουλή, το ίδιο όπως ΟΛΑ τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
Παρακάμπτουμε αυτό το βασικό (αναλυμένο κατά κόρον), μια και αποτελεί ΓΕΝΙΚΟ αμάρτημα όλων των «αριστερών» και μη κομμάτων της κοινοβουλευτικής ΑΠΑΤΗΣ…
Προχωράμε παρακάτω.
Το ΚΚΕ συμμετέχει στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι, απλώς ως κόμμα διαμαρτυρίας, ΔΙΧΩΣ πρόταση ΕΞΟΥΣΙΑΣ: Δηλαδή κυβερνητική πρόταση.
Αυτό είναι αδιανόητο και αγγίζει τα όρια του παραλογισμού. Δεν μπορεί να συμμετέχεις σε ένα πολιτικό παιχνίδι, το οποίο θέτει ΕΥΘΕΩΣ το ζήτημα της κυβερνητικής εξουσίας, και να μην έχεις πρόταση κυβερνητικής εξουσίας.
Εδώ το ΚΚΕ είναι πολύ πιο πίσω από το ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αντιπολιτευτικά κόμματα: Αυτά τουλάχιστον ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΝ την κυβερνητική εξουσία, προτείνουν ένα κάποιο κυβερνητικό πρόγραμμα…
Το ΚΚΕ κατεβαίνει στην ΑΠΑΤΗ των κατοχικών εκλογών ΔΙΧΩΣ να προτείνει ΤΙΠΟΤΑ, με μόνο ΓΕΝΙΚΟ και δημαγωγικό πρόσταγμα: «ισχυρό ΚΚΕ…» και λοιπές μπούρδες…
Αυτό και μόνο δείχνει ότι το ΚΚΕ κατεβαίνει στις εκλογές για να διατηρήσει το εκλογικό του μαγαζί, σε βάρος, ΕΞΩ και ΕΝΑΝΤΙΑ, μιας εκλογικής ΕΝΟΤΗΤΑΣ, έστω αυτών των «αριστερών» δυνάμεων: Μιας ΕΝΟΤΗΤΑΣ που θα βοηθούσε στο γκρέμισμα της κυβερνητικής «συμμορίας» και θα άλλαζε τους πολιτικούς συσχετισμούς ΥΠΕΡ των λαϊκών συμφερόντων και κινημάτων…
Αυτή και μόνο η στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ (θα την αναλύσουμε πιο συγκεκριμένα παρακάτω) δείχνει περίτρανα ότι αυτή η ηγεσία ΣΤΗΡΙΖΕΙ τα ανδρείκελα, δεν θέλει να τα ΓΚΡΕΜΙΣΕΙ…
Συνοψίζουμε:
α). Το ΚΚΕ συμμετέχει στη Βουλή του προτεκτοράτου-ΕΛΛΑΣ νομιμοποιώντας έτσι το κατοχικό καθεστώς…
β). Συμμετέχει, έστω σ’ αυτές τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, δίχως να θέτει και να διεκδικεί το διαλεκτικό στόχο αυτών των διαδικασιών: Το ζήτημα της κυβερνητικής πρότασης και εξουσίας.
ΚΑΝΕΝΑ επαναστατικό και κομμουνιστικό κόμμα στην ιστορία δεν συμμετείχε στο εκλογικό παιχνίδι, σαν παιχνίδι καταμέτρησης ψηφοδελτίων, αλλά έθετε ένα μεταβατικό πρόγραμμα εξουσίας και διεκδικούσε την κυβέρνηση.
Φυσικά τα επαναστατικά κόμματα καθόριζαν την εκλογική του συμμετοχή από τη ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ του εργατικού και λαϊκού κινήματος και όχι από τη διαλεκτική των …ψήφων.
Τα επαναστατικά κόμματα στηρίζονταν στο μαζικό και οργανωμένο λαϊκό κίνημα και οι εκλογές αποτελούσαν επικουρικό στοιχείο ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ και ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ.
Ωστόσο η εκλογική τους πρακτική, άρρηκτα συνδεδεμένη και ταυτισμένη με το λαϊκό κίνημα, έθετε το ζήτημα της πολιτικής ΕΞΟΥΣΙΑΣ, πρότεινε κυβερνητικό πρόγραμμα…
Η ηγεσία του ΚΚΕ συμμετέχει στις εκλογές, έχοντας ως μόνο «κίνημα» τον οργανωμένο κομματικό της στρατό, χωρίς πρόγραμμα κυβερνητικό, χωρίς να θέτει το ζήτημα της πολιτικής εξουσίας.
Η ηγεσία του ΚΚΕ συμμετέχει στις εκλογές για να υπονομεύσει και να τορπιλίσει κάθε κινηματική διαδικασία, για να γίνει εκλογικά «πιο ΙΣΧΥΡΟ», δηλαδή πιο ΙΣΧΥΡΟ στη χειραγώγηση του λαού και στην υπονόμευση του εργατικού και λαϊκού κινήματος (τα έχουμε αναλύσει).
γ). Το ΚΚΕ συμμετέχει στις εκλογές για να διαιρέσει και υπονομεύσει και το εκλογικό ΑΝΤΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ, αυτής, έστω, της «αριστεράς».
Το ΚΚΕ Ό,τι κάνει σε κοινωνικό επίπεδο (στους κοινωνικούς αγώνες) το κάνει και στο εκλογικό: Διάσπαση και διαίρεση…
Η προσφιλή του τακτική είναι η γνωστή, η παλιά και πάγια σταλινική συνταγή, αυτή των «ίσων αποστάσεων»: Αυτή που στη συγκεκριμένη πραγματικότητα που ζούμε ΤΑΥΤΙΖΕΙ την κυβέρνηση των ανδρεικέλων με το ΣΥΡΙΖΑ.
Η σταλινική τυπική και χυδαία φιλοσοφία συμπυκνώνεται σε τούτο το απλό: Από την ΑΡΝΗΣΗ (σωστή) της ΑΠΟΛΥΤΗΣ αντίθεσης, καταλήγει στην ΑΡΝΗΣΗ κάθε αντίθεσης, ακόμα και σχετικής: Δηλαδή στην πολιτική ισοπέδωση.
Με βάση αυτή τη χυδαία, τυπική ΛΟΓΙΚΗ, ο σταλινισμός ΤΑΥΤΙΣΕ, παλιά τη σοσιαλδημοκρατία με το φασισμό («σοσιαλφασισμός»), διότι μεταξύ «δημοκρατίας» και «φασισμού» δεν υπάρχει καμία ΑΠΟΛΥΤΗ αντίθεση: Έτσι εξαφάνισε και τις σχετικές αντιθέσεις…
Η ίδια λογική υπάρχει και στο σύνθημα του ΚΚΕ, παλιότερα: «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος»…
Σήμερα αυτή η σταλινική φόρμουλα βρικολακιάζει σε νέα μορφή: Κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ είναι το ίδιο πράγμα!!!
Φυσικά ανάμεσα στην κατοχική κυβέρνηση και στο ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει ΑΠΟΛΥΤΗ αντίθεση (το έχουμε δείξει κουραστικά). Δηλαδή δεν υπάρχει ΑΣΥΜΦΙΛΙΩΤΗ καθεστωτική αντίθεση: Στο ίδιο καθεστωτικό τερέν παίζουν…
Ωστόσο υπάρχουν ανάμεσα στην κυβερνητική «συμμορία» και το ΣΥΡΙΖΑ έντονες σχετικές ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ, που σημαίνει: Διαφορετικά συστήματα και μορφές κυριαρχίας και το σπουδαιότερο, μορφές κυριαρχίας που στηρίζονται σε ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΥΣ συσχετισμούς των λαϊκών δυνάμεων, συσχετισμοί που συγκρούονται αναπόφευκτα και με τρόπο οξύ με το σημερινό κατεστημένο.
Μπορεί, συνεπώς, η δωσίλογη κυβέρνηση των ανδρεικέλων και ο ΣΥΡΙΖΑ να μην αυτό-αναιρούνται ΑΠΟΛΥΤΑ, αλλά αυτό-αναιρούνται ΣΧΕΤΙΚΑ: Ανταποκρίνονται σε αλληλοσυγκρουόμενους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς…
Γι αυτό το κατεστημένο τρέμει την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ…
Απαστράπτει, λοιπόν, ΠΡΑΚΤΙΚΑ: Η ηγεσία του ΚΚΕ ΟΧΙ μόνο δεν κάνει ΤΙΠΟΤΕ για να ρήξη αυτήν την κυβέρνηση, αλλά αγωνίζεται και να την στηρίξει με τη διάσπαση και την υπονόμευση του «αριστερού» εκλογικού Μετώπου.
Αυτό σημαίνει «κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ» είναι το ίδιο…
Όποιος δεν το καταλαβαίνει δεν έχει καμία σχέση με τη Θεωρία και την Πράξη του Αριστερού και Επαναστατικού κινήματος…
