Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τρώγοντας μανιτάρια ζεις περισσότερο. Οι σύγχρονοι επιστήμονες ερευνούν τις φαρμακευτικές ιδιότητες του οργανισμού και διατυπώνουν κάποια συναρπαστικά αποτελέσματα. Υπάρχουν χιλιάδες είδη μανιταριών που καλλιεργούνται στην άγρια φύση, οι περισσότερες όμως μελέτες έχουν εστιαστεί σε τρεις κύριες ποικιλίες (reishi, maitake, shiitake).
Το μανιτάρι reishi, ή αλλιώς γανόδερμα, έχει χρησιμοποιηθεί στην κινέζικη ιατρική για 2.000 χρόνια και πολλές μελέτες έχουν διερευνήσει τις πολυσυζητημένες αντικαρκινικές του ιδιότητες και τις ιδιότητές του για την τόνωση του ανοσοποιητικού. Σε ένα τεύχος που δημοσιεύθηκε την περασμένη χρονιά, στην εφημερίδα της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, μία ομάδα επιστημόνων συνέδεσε τη χρήση του μανιταριού αυτού με το θάνατο των καρκινικών κυττάρων. Η ομάδα από το Ερευνητικό κέντρο της ακαδημαϊκής κοινότητας Sinica, ανακάλυψαν ότι οι F3 πολυσακχαρίτες, ένας τύπος μορίου υδατάνθρακα που βρέθηκε στα μανιτάρια reishi, μπορούν να παράγουν αντισώματα που αναγνωρίζουν και σκοτώνουν τα αντιγόνα που σχετίζονται με όγκους και καρκινικά κύτταρα.
Τα maitake μανιτάρια, θεωρείται ότι έχουν παρόμοιες ιδιότητες. Σε ένα πείραμα που διεξήχθη από το Memorial Sloan-Kettering cancer center το 2009, το μανιτάρι maitake έδειξε να διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα των ασθενών με καρκίνο του στήθους. Εργαστηριακή έρευνα που πραγματοποιήθηκε in vitro από τον Sensuke Konno, συνεργάτη και καθηγητή της ουρολογίας του Ιατρικού Κολλεγίου της Νέας Υόρκης, ανακάλυψε ότι οι μη τοξικές συγκεντρώσεις των GD ή PL κλασμάτων που βρέθηκαν στα μανιτάρια maitake, όταν συνδυάζονται με βιταμίνη C, όχι απλά μειώνουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων της ουροδόχου κύστης κατά 90% μέσα σε 72 ώρες, αλλά είναι εξίσου πολύ αποτελεσματικό στο να σκοτώσει αυτά τα καρκινικά κύτταρα.
Ίσως όμως, το πιο γνωστό θεραπευτικό μανιτάρι να είναι το shiitake. Δεν είναι απλά ένα πολύ νόστιμο συστατικό, αλλά είναι επίσης φημισμένο για την λεντινάνη. Πολλές από τις έρευνες έχουν δείξει ότι παρόμοιοι πολυσακχαρίτες θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην αύξηση του ποσοστού επιβίωσης των καρκινοπαθών, συμπεριλαμβανομένης και της έρευνας που πραγματοποιήθηκε από μία ομάδα επιστημόνων του πανεπιστημίου Harbin στην Κίνα το 2008, στην οποία βρέθηκε ότι η λεντινάνη ήταν «ευεργετική όσον αφορά στην αύξηση της μέσης διάρκειας επιβίωσης, νέκρωσης των όγκων και μείωση ποσοστού υποτροπιασμού».
Η ουσία AHCC (Active Hexose Correlated Compound) του μανιταριού shiitake είναι η δεύτερη πιο γνωστή εφαρμογή εναλλακτικής ιατρικής που χρησιμοποιήθηκε από καρκινοπαθείς στην Ιαπωνία – ενώ το Agaricus subrufescens, ένα άλλο μανιτάρι, είναι η πρώτη. Μελέτη που έγινε το 2011 από ερευνητές στο Τέξας, ανακάλυψαν ότι το AHCC μπορεί επίσης να είναι αποτελεσματικό στην προστασία του σώματος ενάντια σε ιούς και λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της γρίπης.
«Αυτά τα μανιτάρια έχουν συνθέσεις που δεν μπορείς να φτιάξεις τεχνητά, επειδή τα συστατικά τους είναι συχνά αρκετά πολύπλοκα», είπε ο ειδικός των θεραπευτικών βοτάνων Chris Kilham. Θεωρεί την ανοσολογική αξία πολλών από αυτών των μυκήτων «κριτικά σημαντική», σημαντικότερα όμως θεωρεί τα πιθανά οφέλη για την υγεία. Παραπονιέται ότι πολλοί γιατροί εξακολουθούν να αγνοούν τις δυνατότητές τους στη σύγχρονη ιατρική.
Ενώ όμως ο πολυσακχαρίτης Κ -ένα εκχύλισμα πρωτεΐνης από το μανιτάρι Κορίολος ο Ποικιλόχρωμος (Trametes versicolor) ή αλλιώς «η ουρά της γαλοπούλας» όπως λέγεται- ήδη χρησιμοποιείται σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας, για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος των καρκινοπαθών, οι έρευνες σε όλα τα είδη μυκήτων είναι σε πολύ αρχικό στάδιο και χρειάζονται περισσότερες δοκιμές. Και πριν ξεκινήσεις να φτιάχνεις σοταρισμένα μανιτάρια shiitake, η Δρ. Kate Arney του Κέντρου Καρκινικής Έρευνας της Αγγλίας προειδοποιεί στο να μην καταλήγουμε σε συμπεράσματα από στοιχεία που έχουν συλλεχθεί σε εργαστηριακά πειράματα.
Το πρόβλημα, εξηγεί, είναι ότι πολλά πράγματα μπορούν να σκοτώσουν καρκινικά κύτταρα σε ένα εργαστήριο, όχι μόνο τα εκχυλίσματα των μανιταριών. Όπως για παράδειγμα μπορεί να είναι η χλωρίνη ή το να αφήσουμε τον δοκιμαστικό σωλήνα ανοιχτό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλα αυτά μπορεί είναι θεραπείες για τον καρκίνο.
«Όταν πρόκειται για κάτι σαν φαγητό, οι άνθρωποι πάντα ενθουσιάζονται και λένε: Αυτό σημαίνει ότι αν φάω αρκετά από αυτό, θα έχει αυτό το αποτέλεσμα σε μένα;» λέει. «Δεν λειτουργεί όμως πάντα έτσι γιατί δεν ξέρεις τη δόση, δεν ξέρεις αν τρώγοντας κάτι μπορεί να πάει από το στομάχι στο αίμα και από εκεί στον όγκο σε δόση που να ενδείκνυται. Αυτό είναι το πρόβλημα.»
Τρώγοντας μεγάλη ποσότητα μανιταριών θα μπορούσατε ακόμα και να βλάψετε την υγεία σας εξαιτίας των χημικών που περιέχονται στην πολύπλοκη σύνθεση των μυκήτων. Η Δρ. Arney συμπληρώνει: «όταν ο κόσμος αρχίζει και τρώει μεγάλες ποσότητες από κάποια τροφή, δεν είναι κατ’ ανάγκην κάτι θετικό».
Ρώσοι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι το μανιτάρι Chaga, ένα είδος μύκητα που αναπτύσσεται στις σημύδες, μπορεί να βοηθήσει στην θεραπεία των ασθενών με HIV, αλλά θα πρέπει επίσης να προσεγγιστεί με προσοχή. Οι ερευνητές στο Ινστιτούτο Vector της Σιβηρίας δήλωσαν το 2013 ότι το μανιτάρι Chaga είχε τη δυνατότητα να αναπτυχθεί σε ένα αντιβιοτικό φάρμακο που θα μπορούσε να προστατεύει από ιώσεις καθώς επίσης από γρίπη και ανεμοβλογιά. Στην Αγγλία όμως ο οργανισμός National Aids Trust παραμένει σκεπτικός. Ο Yusef Azad, διευθυντής της πολιτικής του οργανισμού και των εκστρατειών του, είπε ότι οι σημαντικοί αυτοί ισχυρισμοί του Ινστιτούτου Vector θα μπορούσαν να δώσουν φρούδες ελπίδες και να αποσπάσουν την προσοχή από τα πραγματικά ζητήματα γύρω από το HIV.
Σαφέστατα, πολλά από τα χρήσιμα φάρμακα προέρχονται αρχικά από φυσικά προϊόντα όπως φυτά – η ασπιρίνη είναι ένα κλασσικό παράδειγμα, ενώ το φάρμακο ταξόλη της χημειοθεραπείας προέρχεται από το δέντρο του ίταμου. Το κύριο ζήτημα, λέει η Δρ. Arney, είναι να ανακαλύψουμε ποια είναι τα χρήσιμα χημικά που υπάρχουν στους μύκητες. Όμως όσο πραγματοποιούνται ακόμα εκτεταμένα κλινικά πειράματα, τα πραγματικά οφέλη της χρήσης των θεραπευτικών μανιταριών τα οποία προστατεύουν και θεραπεύουν νόσους, παραμένουν άγνωστα. Όπως λέει η Δρ. Arney, «Τα μανιτάρια προς το παρόν μοιάζουν περισσότερο με σεντούκια θησαυρών που πρέπει να ανοιχτούν παρά ως θεραπεία του καρκίνου».
Πηγή: faysbook.gr
