Να πείσει δηλαδή για τις προθέσεις της και όχι να διαχειρίζεται με επικοινωνιακά τερτίπια ζητήματα υψίστης εθνικής σημασίας όπως το ρεύμα και το νερό.
Παρόλα αυτά η ελληνική κυβέρνηση επιδίδεται σ’ ένα άνευ προηγουμένου παιχνίδι «ψυχολογικού touching» επιχειρώντας να φοβίσει τον λαό πως από εδώ και στο εξής δεν πρέπει να θεωρεί τίποτα δεδομένο στη ζωή του. Λειτουργούν όλα στη λογική ότι γνώρισες, μεγάλωσες και έζησες με ένα αγαθό, το οποίο και θεωρείς ως δεδομένο. Είναι όμως;
Μόνο αν πιστέψεις ότι το χάνεις θα το εκτιμήσεις και θα θεωρείσαι υποχρεωμένος (ή και χρεωμένος αν θέλετε) στο κράτος.
Κανείς όμως μέχρι σήμερα δεν μας έχει εξηγήσει πώς έφτασε η ΔΕΗ έφτασε να χρωστά και να έχει τόσο μεγάλα ανοίγματα; Γιατί η ΔΕΗ έφτασε σε σημείο να πουλιέται; Πως είναι δυνατόν μια επιχείρηση που μέχρι το 2004 ήταν κερδοφόρα, να γίνεται σε δυο βράδια ζημιογόνα και με χρέη που ξεπερνούν τα 4 δισεκατομμύρια; Ποιος την έριξε στα βράχια, ο λαός;
Σε ποιους χρωστάει η ΔΕΗ;
Το επιχείρημα που διακινεί η κυβέρνηση ότι η ΔΕΗ έπεσε έξω επειδή οι πολίτες δεν πλήρωναν το χαράτσι είναι αστείο και ανάξιο λόγου, όπως βεβαίως και αυτοί που το διακινούν. Σύμπασα η αγορά γνωρίζει πολύ καλά το ρόλο που έπαιζαν όλα αυτά τα χρόνια οι μικροί και οι μεγάλοι εργολάβοι και υπεργολάβοι που ζούσαν από τις δουλειές της ΔΕΗ.
Γιατί κανείς δεν μας λέει με τι συμβάσεις δούλευαν όλοι αυτοί και σε ποιες τιμές;
Tι απέγιναν όλοι αυτοί που «κονομούσαν» παράνομα δουλεύοντας πάνω στα δίκτυα της ΔΕΗ; Πόσο ζημίωσαν την εταιρεία και το δημόσιο; Ποιοι υπέγραφαν τις συμβάσεις με όλους αυτούς τους αετονύχηδες; Γιατί καλούνται τώρα οι πολίτες να πληρώσουν την νύφη για επιλογές προηγούμενων κυβερνήσεων και προηγούμενων διοικήσεων της εταιρείας;
Και τα ερωτήματα είναι εύλογα αφού ο ελληνικός λαός όλα τα προηγούμενα χρόνια πλήρωνε εγκαίρως την ΔΕΗ. Κατέβαλε κανονικά όλους τους φόρους που έμπαιναν μέσα στους λογαριασμούς, φανερούς και «κρυφούς».
Ακόμα και τους φόρους που κρίθηκαν παράνομοι, όπως για τις “υπηρεσίες κοινής ωφέλειας” και το ειδικό τέλος μείωσης εκπομπών αερίων ρύπων (ΕΤΜΕΑΡ) το οποίο και κρίθηκε αντισυνταγματικό από το Συμβούλιο της Επικρατείας στις αρχές του 2014.
Τελικά, θα μας πει η κυβέρνηση γιατί θέλει να πουλήσει την ενέργεια και μάλιστα σε μια περίοδο που τα πάντα στην Ελλάδα κινούνται με… υποαξίες; Δηλαδή, κάτω από την αξία που είχαν πριν από λίγα χρόνια ή με αυτές που θα έχουν αν ανακάμψει η οικονομία;
Στην έκτακτη σύσκεψη Σαμαρά – Βενιζέλου το απόγευμα της Δευτέρας αποφασίστηκε ότι το τίμημα θα είναι «εύλογο» και δεν θα υπολογιστεί με βάση την χρηματιστηριακή αξία της εταιρίας.
Η σημερινή κεφαλαιοποίηση της ΔΕΗ αγγίζει τα 2,57 δις ευρώ. Άρα, το 30% που θέλουν να πωληθεί αξίζει σχεδόν 770 εκατ. ευρώ. Αν κρίνουμε από τις αποφάσεις του Μαξίμου και το τίμημα δεν κινηθεί με βάση τις χαμηλές χρηματιστηριακές τιμές, το ποσό που θα πρέπει να δοθεί θα πρέπει να είναι ακόμα μεγαλύτερο.
Μπορεί να διαβεβαιώσει τον κόσμο ότι τα τιμολόγια δεν θα αυξηθούν από τους ιδιώτες, αλλά και ότι θα λειτουργήσει ο ανταγωνισμός όπως λένε, για να μειωθούν οι τιμές;
Αλλά, φυσικά, ακόμα και αυτό να γίνει, σε καμία περίπτωση η μείωση δεν θα αντισταθμιστεί με τις τεράστιες αυξήσεις που έχει κάνει η ίδια η ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια…
Στα τέλη του 2013, η ΔΕΗ είχε δεχθεί αιτήσεις για πάνω από 1 εκατ. διακανονισμούς για απλήρωτους λογαριασμούς ρεύματος. Στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο είχαν ενταχθεί πάνω από μισό εκατομμύρια καταναλωτές, δείγμα του ότι ο κόσμος δεν μπορούσε να ανταποκριθεί ούτε στα βασικά.
Και το τελευταίο αναπάντητο ερώτημα που φοβίζει το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού: «Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι οι «νέοι ιδιοκτήτες» της ΔΕΗ δεν θα απαιτήσουν τα χρήματα αυτά αυθωρεί και παραχρήμα αφήνοντας εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες στο σκοτάδι; ».
