Η αρχική αντίδραση της εκπροσώπου της κυβέρνησης Σοφίας Βούλτεψη η οποία με μια ανακοίνωση χωρίς έρμα ανακάτεψε ακόμα και τον… Άρη Βελουχιώτη, απέδειξε αυτό ακριβώς.
Ακολούθησε non paper του ΠΑΣΟΚ που σε μια λογική του «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» επιχείρησε να «αποδείξει» ότι στο σχετικό νομοσχέδιο θα γίνουν αλλαγές σε θετική κατεύθυνση αλλά με… πρωτοβουλία του «καλού» ΠΑΣΟΚ, σε αντίθεση προφανώς με την «κακή κι ανάλγητη» Ν.Δ..
Δηλαδή ο σώζων εαυτόν, σωθήτω!
Για να μην πάει πίσω και η Ν.Δ. εξέδωσε επίσης ένα non paper πιεζόμενη ασφυκτικά απ’ τις παρενέργειες της πρωτοβουλίας Τσίπρα. «Θυμήθηκε» μέσω αυτού να δικαιολογήσει τις επιλογές της, όταν επί μέρες οι γαλάζιοι βουλευτές ήσαν –κυριολεκτικά- «ζαλισμένοι» κι άγονταν και φέρονταν χωρίς επιχειρήματα απ’ τους βουλευτές της αντιπολίτευσης και τους συνδικαλιστές…
Πολλά έχουν λεχθεί και γραφτεί για τους σκοπούς του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα, μέσω της πρωτοβουλίας για το δημοψήφισμα.
Το βασικότερο, ότι αποτελεί μια πρόβα τζενεράλε ενόψει της μεγάλης μάχης να συγκεντρωθούν 121 ψήφοι βουλευτών, ώστε να μπλοκαριστεί η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας απ’ αυτή τη Βουλή κι έτσι να οδηγηθεί η χώρα σε πρόωρες εκλογές.
Και πράγματι η πρωτοβουλία αυτή έχει κι αυτό τον στόχο, στο βάθος.
Ωστόσο η κυβέρνηση και τα δύο συγκυβερνώντα κόμματα φοβούνται και κάτι άλλο, που για ευνόητους λόγους δεν το ομολογούν.
Συγκεκριμένα φοβούνται αυτή την κοινωνική και λαϊκή συσπείρωση που έχει επιτευχθεί ενάντια στο ξεπούλημα της «μικρής ΔΕ», μια συσπείρωση που υπερβαίνει τα όρια επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ.
Πράγματι, στις μεγάλες διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις που έχουν γίνει για το θέμα αυτό είναι σε πρωταγωνιστικό ρόλο οπαδοί και στελέχη τοπικά της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, συνδικαλιστές προσκείμενοι στα κόμματα της συγκυβέρνησης, δήμαρχοι της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, ακόμα και μητροπολίτες περιοχών που θίγονται (όπως οι Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας, Ξάνθης, Κοζάνης)!
Και είναι ακριβώς αυτή η μεγάλη συσπείρωση που αποδομεί τους κυβερνητικούς εταίρους, τους απομακρύνει οριστικά από λαϊκά και κοινωνικά ερείσματα.
Τους χτυπά δηλαδή εκεί που πονάνε.
Και μάλιστα περισσότερο απ’ τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ωστόσο αντικειμενικά ευνοείται απ’ αυτή την συσπείρωση…
Κι αν τελικά η κυβέρνηση προχωρήσει και σε πολιτική επιστράτευση των απεργών, η ήττα της θα είναι ακόμα μεγαλύτερη!
