Ο Καθηγητής Νευρολογίας Αναστάσιος Ωρολογάς, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας για την ΣΚΠ, ο κ. Θωμάς Μαρής Διευθυντής της Νευρολογικής Κλινικής στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο και η κα Δήμητρα Κοτζαμάνη, Νευρολόγος, Υποψήφια Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Κρήτης, αναφέρθηκαν στα νεότερα δεδομένα, δίνοντας ένα ισχυρό μήνυμα αισιοδοξίας για τις μελλοντικές προοπτικές αντιμετώπισης της νόσου.
Όπως δήλωσε ο κ. Ωρολογάς: «Το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε μέσα από την εκδήλωση είναι μήνυμα αισιοδοξίας, καθώς τα όπλα που έχουμε στα χέρια μας αυξάνονται συνέχεια. Υπάρχει η δυνατότητα πλέον να επιλέξουμε την κατάλληλη αγωγή για τον κάθε ασθενή».
Τι είναι η Σκλήρυνση κατά Πλάκας
Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μία φλεγμονώδης αυτοάνοση νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος όπου το ανοσοποιητικό σύστημα του ίδιου του οργανισμού επιτίθεται στον εαυτό του. Συγκεκριμένα επιτίθεται σε μια πρωτεΐνη, τη μυελίνη η οποία περιβάλλει τα νευρικά κύτταρα.
Εμφανίζεται κυρίως σε νεαρούς ενήλικες μεταξύ 20-40 ετών και προσβάλλει τις γυναίκες πιο συχνά από ότι τους άντρες. Η νόσος εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους όπως μουδιάσματα, αδυναμία στα άκρα, δυσκολία στη βάδιση και στην ισορροπία, θάμβος της όρασης, ίλιγγος, δυσκολία στην ομιλία κλπ. Τα συμπτώματα αυτά εμφανίζονται συνήθως αιφνίδια, διαρκούν μερικές ημέρες ή και εβδομάδες και μετά υποχωρούν πλήρως ή μερικώς.
Στην Ελλάδα υπολογίζεται πως πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας περισσότεροι από 10.000 ασθενείς, μεταξύ των οποίων περίπου 700 ασθενείς στην Κρήτη.
Οι νέες θεραπευτικές εξελίξεις στη σκλήρυνση κατα πλάκας
Ο κ. Θωμάς Μαρής μίλησε για τη σημασία της έγκαιρης έναρξης θεραπείας έτσι ώστε να καθυστερήσει η συσσώρευση των βλαβών. Η εκφύλιση που εγκαθίσταται δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί -οπότε, η έγκαιρη διάγνωση και άμεση αντιμετώπιση είναι κρίσιμη. Επίσης έφερε στο προσκήνιο και το θέμα της συμμετοχής του ασθενούς στην επιλογή της θεραπείας σε συνεργασία βεβαίως με τον ιατρό του. Οι επιλογές των ασθενών είναι πλέον αρκετές ώστε να επιλεγεί μια θεραπεία η οποία θα είναι κατάλληλη για την αντιμετώπιση της νόσου αλλά θα παρέχει και τη δυνατότητα στον ασθενή να συμμορφώνεται με την αγωγή του.
Ο κ. Μαρής αναφέρθηκε στις διαθέσιμες θεραπείες και το ρόλο τους στην αντιμετώπιση της νόσου, αλλά και σε νέες θεραπείες οι οποίες σύντομα θα είναι διαθέσιμες και για τους Έλληνες ασθενείς. Μέσα στο έτος πρόκειται να κυκλοφορήσουν δυο νέα από του στόματος φάρμακα. Ένα από αυτά είναι η τεριφλουνομίδη, φάρμακο πρώτης γραμμής παρόμοιας αποτελεσματικότητας με τις υπάρχουσες ενέσιμες θεραπείες πρώτης γραμμής.
Το άλλο είναι ο φουμαρικός διμεθυλεστέρας, μια καινοτόμα θεραπεία πρώτης γραμμής, που συνδυάζει υψηλή αποτελεσματικότητα, ευνοϊκό προφίλ ανοχής και ασφάλειας και την ευκολία χορήγησης που παρουσιάζει μια από του στόματος θεραπεία. Η έρευνα γύρω από την σκλήρυνση κατά πλάκας είναι εντονότερη από ποτέ, ενώ συνεχώς παρουσιάζονται νέα δεδομένα τόσο για την πρόγνωση όσο και για την αντιμετώπιση της νόσου. Παράλληλα, μια σειρά νέων ουσιών βρίσκονται σε διάφορες φάσεις έρευνας και ανάπτυξης, οι οποίες θα δώσουν ακόμα περισσότερες επιλογές στους ασθενείς.
Διαταραχές Βάδισης και πως μπορούν να αντιμετωπιστούν
Η κα Δήμητρα Κοτζαμάνη μίλησε για τις διαταραχές της βάδισης στους ασθενείς που πάσχουν από Σκλήρυνση κατά Πλάκας. Οι διαταραχές αυτές εμφανίζονται σε μεγάλο αριθμό ασθενών και επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα της ζωής τους. Δυσχεραίνουν τη δυνατότητα εκτέλεσης καθημερινών δραστηριοτήτων, επηρεάζουν τη δυνατότητα για εργασία, τη συμμετοχή σε κοινωνικές εκδηλώσεις κλπ.
Σημείωσε επίσης πως οι διαταραχές της βάδισης μπορεί να εμφανιστούν και νωρίς στην πορεία της νόσου επιβαρύνοντας ιδιαίτερα τους πάσχοντες. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι αντιμετώπισης όπως είναι η φυσιοθεραπεία, τα μυοχαλαρωτικά, αλλά και μια αγωγή που εγκρίθηκε πρόσφατα για την αντιμετώπιση των διαταραχών της βάδισης, ειδικά για τους ασθενείς που πάσχουν από Σκλήρυνση κατά Πλάκας, η φαμπριδίνη. Η φαμπριδίνη αυξάνει την ταχύτητα της βάδισης και βελτιώνει την ποιότητα της βάδισης.]
Καθώς η νόσος επηρεάζει κυρίως ανθρώπους που βρίσκονται στη δημιουργική φάσης της ζωής τους, η ανάγκη να διατηρηθεί ένα υψηλό επίπεδο λειτουργικότητας είναι επιτακτική. Οι ασθενείς λοιπόν παροτρύνονται να συζητούν τα θέματα αυτά με τους ιατρούς τους καθώς υπάρχουν πλέον τρόποι αποτελεσματικής παρέμβασης.
