Πέντε καίρια ερωτήματα προς τον υπουργό Εξωτερικών, Ευάγγελο Βενιζέλο, ώστε να εξηγήσει γιατί η Ελλάδα άφησε ουσιαστικά αναπάντητο το μείζον ζήτημα της πρόκλησης από τη πλευρά της Τουρκίας, η οποία σε επίσημο έγγραφο της χαρακτήρισε ως «εκλιπούσα τη Κυπριακή Δημοκρατία», κατέθεσε σήμερα στην Βουλή, ο βουλευτής Α’ Αθηνών, Νικήτας Κακλαμάνης.
Ο ανεξάρτητος βουλευτής, τονίζει, ότι παρά την έντονη αντίδραση, που υπήρξε από την πλευρά της Κύπριας ευρωβουλευτού, Ελένης Θεοχάρους, ο Ε. Βενιζέλος δεν απάντησε επί του συγκεκριμένου ζητήματος, γεγονός που αφήνει έκθετη την ελληνική πλευρά, σε ότι αφορά τη διπλωματική υποστήριξη προς την Κύπρο.
Χαρακτηριστικά, ο Ν. Κακλαμάνης αναφέρει ότι: «Τα συνεχή ολισθήματα του ΥΠ.ΕΞ το τελευταίο διάστημα σε θέματα που δύναται να δημιουργήσουν προβλήματα στις διεθνείς σχέσεις αλλά και στην εθνική ασφάλεια της χώρας μας πολλαπλασιάζονται και γίνονται πλέον επικίνδυνα ακόμα και για την ενότητα του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο».
Καταλήγει δε: «Το να φτάσουμε όμως στο σημείο ως υπουργείο Εξωτερικών της μητέρας-πατρίδας να «απαιτήσουμε» από την Λευκωσία να «συνετίσει» μία ευρωβουλευτή μέσω μίας ρηματικής διακοίνωσης, μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, σε μία εποχή που κανείς δεν θέλει να θυμάται».
Αναλυτικά το κείμενο της ερώτησης:
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΕΡΩΤΗΣΗΣ
Κύριε Υπουργέ,
Κύπρος 1974, Κύπρος 2014. Δυστυχώς, μετά από ακριβώς 40 χρόνια και μετά από μία εθνική καταστροφή φαίνεται ότι κάποια παθήματα δεν έχουν γίνει μαθήματα για τις πολιτικές ηγεσίες των Αθηνών.
Το να σταθούμε στην τοποθέτηση της Ευρωβουλευτού του Δημοκρατικού Συναγερμού Ελένης Θεοχάρους, μίας επιστήμονος εγνωσμένης αξίας και μίας αγωνίστριας για τα δίκαια του Ελληνισμού δεν έχει νόημα, αφού το ζήτημα της επερώτησης διαφεύγει πλέον της ουσίας του Κυπριακού και στέκεται δυστυχώς στα νέα διπλωματικά ήθη, που φαίνεται να ακολουθεί η ηγεσία του ΥΠ.ΕΞ. στην Αθήνα.
Φυσικά, το μείζον είναι η επίλυση του Κυπριακού ζητήματος, με έναν τρόπο ώστε να ικανοποιεί τα δίκαια αιτήματα του Ελληνισμού και ουδείς είναι δυνατόν να αμφισβητεί τη διαχρονική πρόθεση των ελληνικών κυβερνήσεων επί του θέματος.
Όμως, τα ολισθήματα του ΥΠ.ΕΞ το τελευταίο διάστημα, σε θέματα που δύναται να δημιουργήσουν προβλήματα στις διεθνείς σχέσεις αλλά και στην εθνική ασφάλεια της χώρας μας, πολλαπλασιάζονται και γίνονται πλέον επικίνδυνα ακόμα και για την ενότητα του Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το να υπενθυμίσουμε τη «βασιλικότερη του Βασιλέως» στάση της Αθήνας στα θέματα της Συρίας, της Ουκρανίας αλλά και τη μη επαρκή ενημέρωση για το μέγιστο ζήτημα της καταστροφής των χημικών της Δαμασκού στην ευρύτερη θαλάσσια ζώνη γύρο από την Ελλάδα αποτελεί πλεονασμό.
Το να φτάσουμε όμως στο σημείο ως υπουργείο Εξωτερικών της μητέρας-πατρίδας να «απαιτήσουμε» από την Λευκωσία να «συνετίσει» μία ευρωβουλευτή μέσω μίας ρηματικής διακοίνωσης, μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω, σε μία εποχή που κανείς δεν θέλει να θυμάται.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
– Ποιο είναι το ακριβές περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης, η οποία επιδόθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία;
– O υπουργός Εξωτερικών και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης έδρασε σε συνεννόηση με τον φυσικό προϊστάμενό του ή κινήθηκε αυτοβούλως;
– Γιατί ο υπουργός Εξωτερικών και Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης δεν ακολουθεί την ίδια «αποφασιστική» στάση απέναντι στις έκνομες ενέργειες και προσβολές της Τουρκίας προς την νόμιμη κυβέρνηση της Κύπρου και κατ’ επέκταση τον Ελληνισμό;
– Αντιλαμβάνεται ο υπουργός Εξωτερικών και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ότι με τέτοιου είδους αψυχολόγητες (;) ενέργειες υποβιβάζει τη σχέση Αθήνας-Λευκωσίας σε επίπεδο τυπικών διακρατικών σχέσεων δύο διαφορετικών εθνών-κρατών; Ή μήπως ο κυπριακός Ελληνισμός, για τον ίδιο, δεν είναι και αυτός μέρος του εθνικού κορμού;
– Τέλος, αντιλαμβάνεται ο υπουργός Εξωτερικών, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πως οι διακρατικές σχέσεις και ειδικά δύο αδελφικών κρατών δεν προσομοιάζουν σε εσωτερικές πολιτικές;
Πηγή: Hellasforce
