Στο Κουρδικό Ινστιτούτο της Κωνσταντινούπολης, οι 400 σπουδαστές που μαθαίνουν κουρδικά παρακολουθούν με αμείωτο ενδιαφέρον τις εξελίξεις στο ιρακινό Κουρδιστάν το οποίο φαίνεται ότι οδεύει προς την ανεξαρτησία, καθώς οι ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας υποχωρούν και οι σουνίτες τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους (πρώην ΙΚΙΛ) καταλαμβάνουν περιοχές του βορείου Ιράκ.
Τα γεγονότα αυτά, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν έχουν υποκινήσει αυτονομιστικά αισθήματα στην Τουρκία, όπου πολλοί Κούρδοι προτιμούν να εναποθέσουν τις ελπίδες τους στην απόκτηση μεγαλύτερης αυτονομίας εντός των συνόρων μιας αναπτυσσόμενης οικονομίας, παρά στις ιδιαιτερότητες ενός ολοκαίνουριου έθνους-κράτους που περιβάλλεται από εχθρικούς γείτονες.
Τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι: μέχρι πρόσφατα δεν έμοιαζε εφικτή μια συμφιλίωση μεταξύ των Κούρδων και του τουρκικού κράτους. Από το 1984, όταν το εκτός νόμου Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν ξεκίνησε τον ένοπλο αγώνα τους, περισσότεροι από 40.000 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους Κούρδοι, έχουν σκοτωθεί σε συγκρούσεις.
Όταν ο γλωσσολόγος Ζάνα Φαρκίνι άρχισε να εργάζεται στο Κουρδικό Ινστιτούτο πριν από δύο δεκαετίες κατηγορήθηκε για τρομοκρατία, απλώς και μόνο επειδή τραγούδησε ένα τραγούδι στη μητρική του γλώσσα σε μια πολιτική συγκέντρωση. Όσο συνεχίζονταν οι συγκρούσεις στα νοτιοανατολικά της χώρας, η αστυνομία έκανε τακτικά έρευνες στο ίδρυμα, το οποίο εξέδιδε ένα περιοδικό και οργάνωνε εργαστήρια για τους σπουδαστές.
«Εντέλει βλέπουμε ότι είναι εφικτό να λύσουμε τα προβλήματά μας χωρίς αιματοχυσία, με δημοκρατικά μέσα», είπε ο 47χρονος Φαρκίνι. «Με την ειρηνευτική διαδικασία, οι Κούρδοι διακηρύσσουν ότι θέλουν να ζήσουν με τους Τούρκους. Λένε ότι δεν επιθυμούν την απόσχιση», πρόσθεσε.
Σήμερα οι Κούρδοι θεωρούνται η μεγαλύτερη εθνότητα χωρίς δικό της κράτος. Περισσότεροι από τους μισούς ζουν στην Τουρκία. Η κυβέρνηση του αυτόνομου Ιρακινού Κουρδιστάν, η οποία επί χρόνια βρίσκεται σε σύγκρουση με τη Βαγδάτη για τα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου, σχεδιάζει να προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της περιοχής, κάτι που πιστεύεται ότι θα έχει επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή.
Οι Κούρδοι του Ιράκ αντέδρασαν στην κρίση που προκλήθηκε από τις επιχειρήσεις του Ισλαμικού Κράτους καταλαμβάνοντας περιοχές από τις οποίες αποχωρούσε ο ιρακινός στρατός, αυξάνοντας έτσι τα εδάφη του αυτόνομου Κουρδιστάν κατά 40%.
Επισήμως, η Άγκυρα στηρίζει την εδαφική ακεραιότητα του Ιράκ. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια η Τουρκία διατηρεί στενές σχέσεις με την κυβέρνηση του αυτόνομου Κουρδιστάν και βλέπει θετικά με ενδυνάμωσή της κυρίως για οικονομικούς λόγους, αφού θέλει να έχει πρόσβαση στα κουρδικά πετρέλαια και στο φυσικό αέριο ενώ οι κατασκευαστικές εταιρείες της επενδύουν σημαντικά στην αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας στην περιοχή.
