Εκτός Δημοκρατικής Αριστεράς βρέθηκαν κατ’ ουσίαν πέντε στελέχη του κόμματος χθες, Πέμπτη, με αφορμή την απόφαση της Εκτελεστικής Επιτροπής και της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος να καταθέσει πρόταση για τη διενέργεια δημοψηφίσματος με θέμα τη «μικρή ΔΕΗ». Ήταν μόνο η θρυαλλίδα, αφού μετά τη συντριβή του κόμματος στις ευρωεκλογές τα περισσότερα στελέχη δεν έδειχναν διάθεση να συνεννοηθούν σε ένα πολιτικό πλαίσιο για την κατεύθυνση που θα έπαιρναν στο μέλλον.
Ο βουλευτής Γρηγόρης Ψαριανός που χθες διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα με απόφαση του Φώτη Κουβέλη τους τελευταίους μήνες είχε αποστασιοποιηθεί από τις επιλογές του προέδρου της ΔΗΜΑΡ και συχνά με «σκληρή» γλώσσα εξέφραζε τις διαφωνίες του.
Αμέσως μετά τις ευρωεκλογές είχε αποφασίσει να μη συμμετέχει στις συνεδριάσεις των κομματικών Οργάνων. Έτσι δεν ήταν έκπληξη η απόφασή του να μην υπογράψει την πρόταση για δημοψήφισμα. Ο κ. Ψαριανός τους προηγούμενους μήνες τασσόταν υπέρ της σύμπραξης της ΔΗΜΑΡ με την Ελιά και πίεζε με παρεμβάσεις του προς αυτή την κατεύθυνση, ενώ πριν από μερικές ημέρες αποδέχθηκε την πρόταση του Σταύρου Θεοδωράκη να μετέχει στην Επιτροπή Διαλόγου του Ποταμιού.
Στο δελτίο Τύπου με το οποίο ανακοινώθηκε η διαγραφή του κ. Ψαριανού γίνεται λόγος για «συστηματική διαφοροποίηση και αντίθεσή του προς τις πρωτοβουλίες και επιλογές του κόμματος». Επίσης συμπληρώνεται πως «με τη σημερινή άρνησή του να προσυπογράψει την πρόταση δημοψηφίσματος για τη “μικρή ΔΕΗ”, έχει έρθει σε πλήρη ρήξη με τις συντεταγμένες λειτουργίες και κατευθύνσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας της Δημοκρατικής Αριστεράς». Ακόμα στην ίδια ανακοίνωση προστίθεται πως ο κ. Ψαριανός -δεν κατονομάζεται ο βουλευτής σε κανένα σημείο- δεν έκρυβε «την έκδηλη περιφρόνησή» του στις συλλογικές αποφάσεις.
Στην αντίδρασή του ο κ. Ψαριανός με το γνώριμο ύφος του αναφέρει τα εξής:
«Δεν έχω κάτι να σχολιάσω ή να κάνω δήλωση. Ό,τι πει ο Ιούλιος Καίσαρ. Ο πρόεδρος του κόμματος. Έτσι δεν είναι; Φιρμάνι δεν είναι; Χρυσόβουλο βυζαντινού αυτοκράτορος».
Αν και ο Γρηγόρης Ψαριανός ήταν αναμενόμενο ότι θα διαφοροποιούταν για μια ακόμη φορά, δεν συνέβη το ίδιο και με την Κατερίνα Μάρκου. Η βουλευτής Θεσσαλονίκης επί δύο χρόνια δεν είχε έρθει σε δημόσια αντιπαράθεση με στελέχη του κόμματος, αν εξαιρέσει κανείς τη διαφορετική άποψη που εξέφραζε απέναντι στη Μαρία Ρεπούση, σε μια σειρά από ζητήματα ιστορικής φύσεως. Ωστόσο η κυρία Μάρκου μετά τις ευρωεκλογές δεν έκρυβε τον προβληματισμό της για την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει το κόμμα με το οποίο είχε εκλεγεί βουλευτής ως συνεργαζόμενη. Αρκετούς στην Αγίου Κωνσταντίνου προβλημάτισε η παρουσία της στην ομιλία του Σπύρου Λυκούδη στην Τεχνόπολη, αν και δεν ανήκε στην λεγόμενη μειοψηφία του κόμματος. Λίγες ημέρες μετά η κα Μάρκου βρέθηκε στο Λαύριο στο πρώτο συνέδριο του Ποταμιού και στην τελευταία συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας εξέφρασε τις ενστάσεις της ως προς την απόφαση να προτείνει η ΔΗΜΑΡ δημοψήφισμα για τη «μικρή ΔΕΗ».
Η κυρία Μάρκου στην επιστολή που έστειλε στον Φώτη Κουβέλη όπου τον ενημέρωνε για την ανεξαρτητοποίησή της δεν έκανε καμία αναφορά στο επίμαχο θέμα των ημερών, αλλά προχώρησε σε κριτική για τη συνολική λειτουργία του κόμματος. Τονίζει πως η ίδια υποστήριξε «μια γενναία, αλλά έγκαιρη και θεσμική προσέγγιση με υγιείς δυνάμεις του συναφούς πολιτικά χώρου, όχι όμως με πρόσωπα, αριθμητικές ομάδες και “συντρόφους” από το παρελθόν που δεν προσθέτουν και δεν πολλαπλασιάζουν, όπως απέδειξαν άλλωστε και οι τελευταίες εκλογές». Την επιστολή της τη συμπληρώνει με προσωπικά παράπονα αναφορικά με την αντιμετώπιση που, όπως η ίδια υποστηρίζει, της επιφύλασσαν στελέχη του κόμματος: «Ο μηχανισμός αυτός, ό,τι απέμεινε πια από τη ΔΗΜ.ΑΡ., λυπάμαι να το πω, ήταν πάντα εναντίον μου, με τρόπο προκλητικό και αυθάδη για μία, στο κάτω-κάτω, εκπρόσωπο του ελληνικού λαού».
Από τη Δημοκρατική Αριστερά η απάντηση στην κυρία Μάρκου ήταν η εξής: «Προφανώς, όλοι, συνεπώς και η βουλευτής κυρία Μάρκου, έχουν δικαίωμα να επιλέγουν δρόμο και ψηφοφόρους. Σε σχέση, πάντως, με όσα οψίμως η ίδια καταλογίζει στη ΔΗΜΑΡ για “στερεότυπες και βαρετές εμμονές”, είναι γεγονός ότι όντως έχουμε εμμονές με σταθερές αξίες της ανανεωτικής αριστεράς. Θα συνεχίσουμε μάλιστα να τις έχουμε».
Δύο μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος αντέδρασαν άμεσα στην διαγραφή του κ. Ψαριανού και υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους από το κομματικό Όργανο. Ο Γεράσιμος Γεωργάτος και ο Ανδρέας Παπαδόπουλος με επιστολές τους ενημέρωσαν τον γραμματέα Θανάση Θεοχαρόπουλο για την αποχώρησή τους. Ο κ. Παπαδόπουλος αναφέρει πως θεωρεί αδιανόητο «να διαγράφεται ένας βουλευτής, ο οποίος έχει δικαιωθεί στον απόλυτο βαθμό», ενώ ο κ. Γεωργάτος χρησιμοποιώντας «σκληρή» γλώσσα υπογραμμίζει μεταξύ των άλλων:
«Η διαγραφή του Γρηγόρη Ψαριανού από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΔΗΜΑΡ, είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η Δημοκρατική Αριστερά έχει προσεγγίσει τις εσχατιές της αναξιοπιστίας και της αναξιοπρέπειας. Από τη στιγμή που αποχώρησε από την τρικομματική κυβέρνηση μέχρι σήμερα, με κύρια ευθύνη της ηγεσίας της, την χαρακτηρίζουν η απουσία σταθερού στρατηγικού προσανατολισμού, οι τυχοδιωκτικοί τακτικοί ελιγμοί, η υποκριτική προσήλωση σε μεταρρυθμίσεις και η επίφαση εσωκομματικής δημοκρατίας».
Σε αναμονή βρίσκεται ο Σπύρος Λυκούδης βλέποντας να αποχωρούν τα πιο προβεβλημένα στελέχη της Μεταρρυθμιστικής Τάσης, δηλαδή της μειοψηφικής κίνησης μέσα στο κόμμα, της οποίας είναι ο επικεφαλής. Ο κ. Λυκούδης σε γραπτή ανακοίνωσή του υπεράσπισε τον Γρηγόρη Ψαριανό και χαρακτήρισε εκπληκτικό το γεγονός να θεωρείται ως ενοχοποιητικό στοιχείο γι’ αυτόν η απόφασή του να μην υπογράψει την πρόταση του κόμματος για το δημοψήφισμα «λες και δεν ήταν απολύτως δικαίωμά του». Ο κ. Λυκούδης καταλήγει σημειώνοντας ότι «φαίνεται ότι μετά την εκλογική συντριβή, η ψυχραιμία και η νηφαλιότητα έχουν εξαφανιστεί στα ηγετικά κλιμάκια της ΔΗΜΑΡ».
Πάντως ο πρώην γραμματέας του κόμματος χθες έλεγε σε συνομιλητές του ότι δεν έχει αποφασίσει ακόμα ποιες θα είναι οι επόμενες κινήσεις του, αν δηλαδή αποφασίσει να παραμείνει στη ΔΗΜΑΡ ή ακολουθήσει τους προηγούμενους. Σε μια τέτοια περίπτωση είναι βέβαιο ότι τον κ. Λυκούδη θα ακολουθήσει ολόκληρη τη Μεταρρυθμιστική Τάση που σε επίπεδο κομματικών Οργάνων αποτελεί το 30% περίπου του κόμματος, μετά το τελευταίο συνέδριο.
Ύστερα από όλη αυτή την αναταραχή, θα αποτελεί… τραγική ειρωνεία η πιθανή σημερινή απόσυρση της πρότασης της ΔΗΜΑΡ, η οποία, εξάλλου, ήταν η αφορμή για όλα τα παραπάνω. Από την πρώτη στιγμή ο Φώτης Κουβέλης είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να δεχτεί το ενδεχόμενο να συνυπολογιστούν οι ψήφοι των βουλευτών της Χρυσής Αυγής στον απαιτούμενο αριθμό των 120 υπογραφών βουλευτών για να διεξαχθεί η σχετική συζήτηση στη Βουλή.
Πλέον αυτό το ενδεχόμενο είναι πολύ πιθανό και γι’ αυτό ο κ. Κουβέλης χθες επανέλαβε την πρόθεσή του να αποσύρει την πρόταση της ΔΗΜΑΡ, προκειμένου να μη συνταχθεί με την Χρυσή Αυγή: «Από την πρώτη στιγμή, κατέστησα σαφές ότι η Δημοκρατική Αριστερά, στη διαδικασία υποβολής της πρότασης για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, δεν πρόκειται να δεχθεί να συνυπολογισθούν και, δι’ αυτού του τρόπου, να νομιμοποιηθούν οι υπογραφές βουλευτών της Χρυσής Αυγής για το σχηματισμό του αναγκαίου αριθμού των 120 βουλευτών.
Για μας, υπέρτερη δημοκρατική υποχρέωση είναι η απομόνωση του ναζιστικού μορφώματος. Κανείς βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς δεν πρόκειται να επιτρέψει στη Χρυσή Αυγή να καταστεί παράγοντας της διεξαγωγής ή μη της κορυφαίας, όσο και αναγκαίας δημοκρατικής διαδικασίας, όπως είναι το δημοψήφισμα».
