Επιπλέον, το άρθρο 5 δεν προστατεύει την Ανατολική Ευρώπη κατά της εξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια. Ο Πρόεδρος της Ρουμανίας Traian Basescu μου είπε, ότι η Ρουμανία είναι ένα κάπως ενεργειακά πλούσιο νησί που περιβάλλεται από μια αυτοκρατορία Gazprom. Ο πρόεδρος πέρασε το δάχτυλό του πάνω από ένα χάρτη που δείχνει πώς οι γείτονές της Ρουμανίας, όπως η Βουλγαρία και η Ουγγαρία ,ήταν σχεδόν πλήρως εξαρτημένοι από το ρωσικό φυσικό αέριο, ενώ η Ρουμανία – λόγω των δικών της αποθεμάτων υδρογονανθράκων – εξακολουθεί να έχει ένα σημαντικό βαθμό ανεξαρτησίας. Στον 21ο αιώνα, εξήγησε ο πρόεδρος, η Gazprom είναι πιο επικίνδυνη από το ρωσικό στρατό. Ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Ο Πούτιν δεν είναι απαρατσίκ? Είναι ένας πρώην αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών», υπονοώντας ότι ο Πούτιν θα ενεργεί διακριτικά. Η Ρωσία του Πούτιν δεν θα αγωνιστεί συμβατικά για το έδαφος των πρώην δορυφορικών κρατών, αλλά αντισυμβατικά για τις καρδιές και τα μυαλά, «Ο Πούτιν γνωρίζει ότι το ελάττωμα της Σοβιετικής Ένωσης ήταν ότι δεν είχε ήπια δύναμη».
Έτσι, η στρατηγική της Μόσχας είναι η ανάληψη των χώρων από μέσα . Σε αυτή τη μάχη, ακριβώς κατά τη διάρκεια των ήρεμων περιόδων, όταν ένα ζήτημα όπως ότι η Ουκρανία δεν γίνεται πρωτοσέλιδο λόγω της Μέσης Ανατολής, για παράδειγμα, ότι θα πρέπει να ανησυχούμε. Και να θυμάστε ότι οι αδύναμες δημοκρατίες μπορεί να είναι πιο χρήσιμες στη Ρωσία από ό, τι οι ισχυρές δικτατορίες. Ένας αδίστακτος κομμουνιστική αυτοκράτορας, όπως Josip Broz Tito στη Γιουγκοσλαβία ήταν σε θέση να κρατήσει τους Σοβιετικούς έξω από τη χώρα του κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Αλλά μια αδύναμη δημοκρατική πολιτεία, όπως οι γείτονες της Ρουμανίας Μολδαβία, προσφέρει στους Ρώσους την ευκαιρία να δωροδοκήσουν πολλούς τοπικούς πολιτικούς .
Με αυτό στο μυαλό μου ταξίδεψα στο Ιάσιο, στο βορειοανατολικό σύνορο της Ρουμανίας με τη Μολδαβία. Εκεί γνώρισα τον πρόεδρο του νομαρχιακού συμβούλιο της Ιασίου, Cristian Mihai Adomnitei, και κατάλαβα το πώς μια σχετικά μικρή ομάδα των μπολσεβίκων συνωμοτών είχαν καταλάβει τις μεγάλες πόλεις της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης, το Νοέμβριο του 1917. «Ο Πούτιν είναι κληρονόμος αυτής της παράδοσης», δήλωσε ο Adomnitei. «Στην καρδιά του, αυτός είναι ένας μπολσεβίκος. Ξέρει ότι μπορεί να κατακτήσει απέραντα εδάφη χωρίς μεγάλους στρατούς.» Ο Adomnitei με πήγε , στο Εθνικό Θέατρο Ιασίου του 19ου αιώνα, ένα μικρό κόσμημα που στάζει από φύλλα χρυσού για τον εορτασμό του στυλ ροκοκό και μπαρόκ, όπου ήταν να πραγματοποιηθεί σε λίγες ημέρες. Μόνος μαζί μου στο άδειο θέατρο, ο Adomnitei δήλωσε, «Εδώ είναι η Ευρώπη, εδώ είναι η ιστορία της και τον πολιτισμό, καλλιτεχνικές αξίες του, και ίσως σύντομα πολιτικές αξίες της. Αυτή είναι η παραμεθόριος περιοχή της αυτοκρατορίας των Αψβούργων. Χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας για να την υπερασπιστούμε «.
Από την Iasi πέρασε τον Προύθο ποταμό στη Μολδαβία – ιστορική Βεσσαραβία , μια περιοχή που μέσα από τους αιώνες έχει αποτελέσει αντικείμενο συναλλαγής μεταξύ της Ρουμανίας και της Ρωσίας, αλλά μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, υπήρξε ανεξάρτητη. Αμέσως η ποιότητα των δρόμων επιδεινώθηκε και τα σπίτια σκούριασαν, αφου ήταν φτιαγμένα από θραύσματα σιδήρου και ακατέργαστη σκυρόδεμα – όπως η Ρουμανία. Παρατήρησα ότι τα σπίτια κατά μήκος του δρόμου ήταν συνδεδεμένα σε ένα δίκτυο αγωγών φυσικού αερίου που έρχεται από τη Σιβηρία, έτσι ώστε η ποιότητα της ζωής εξαρτάται από τη Ρωσία. Άνδρες και γυναίκες σε ξύλινα βαγόνια. Στην πρώτη πόλη την Ungheni, το πάρκο και τα πεζοδρόμια ήταν γεμάτα ζιζάνια.
Σχεδόν το ένα τέταρτο του αιώνα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας, η κληρονομιά της ζει, όχι μόνο μέσω της υπανάπτυξης, αλλά και μέσα από τη διαφθορά, έτσι ώστε ζητήματα ιθαγένειας λαμβάνουν όλες εξέχουσα θέση. Λόγω του ισχυρού έθνους της Ρωσίας, της Ουκρανίας, της Βουλγαρίας και της Τουρκιάς , και μιας εθνική ρουμανικής πλειοψηφίας οι οποίες μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου είχαν χρησιμοποιήσει το κυριλλικό αλφάβητο για να διαβάζουν και να γράφουν εξακολουθεί να είναι ένα θέμα, όπως ομολόγησε ο υπουργός, Iurie Leanca, σε μια μεγάλη συνέντευξη.
Η Balti, είναι μια πόλη στο βόρειο τμήμα της Μολδαβίας, από τη σοβιετική εποχή με πολυκατοικίες που μοιάζουν με το «κιτρίνισμα» των δοντιών. Εκεί συνάντησα έναν τοπικό πολιτικό, τον Cecilia Graur, ο οποίος μου είπε ότι, «όλοι φοβούνται. Η κατάσταση στην ανατολική Ουκρανία θα μπορούσε να συμβεί και εδώ. Όλοι το ξέρουμε αυτό, εξαιτίας των δικών μας διαιρέσεων σε επίπεδα πολιτικής, εθνικά και γλωσσικά. Οι άνθρωποι μιλούν γι “αυτό όλη την ώρα.
Ενώ ο Graur ήταν φιλο-ευρωπαίος και μιλούσε ρουμανικά, ο Alexander Nesterovskii, ένας άλλος πολιτικός που γνώρισα στο Balti, ήταν φιλο-ρώσος και μιλούσε ρωσικά. Είπε ότι η τοπική υποστήριξη για τον Πούτιν αντιπροσώπευε μια ορθολογική επιλογή. «Οι άνθρωποι ποτέ δεν θα μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά να έχουν τη Ρωσία να επιβραδύνουν τις παραδόσεις φυσικού αερίου ή να παύσουν την αγορά της περιοχής των γεωργικών προϊόντων.» Ο κομμουνισμός δεν σημαίνει κομμουνισμός για αυτούς, αλλά μια συμφέρουσα οικονομική σχέση με τη Ρωσία.
Η Comrat, στη νότια Μολδαβία, είναι το σπίτι των Ορθόδοξων Χριστιανών και ρωσόφωνων Τούρκων Γκαγκαούζων – κάτι που ο Πούτιν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για να υπονομεύσει τη Μολδαβία. Ο Vitaliy Kyurkchu, ένας τοπικός πολιτικός, μου είπε ότι με 160.000 Γκαγκαούζων στη Μολδαβία και 40.000 στα σύνορα με την Ουκρανία, «έχουμε εξελίξει συζητήσεις για τη δημιουργία μιας Μεγάλης Γκαγκαουζίας » θα πρέπει η Μολδαβία και η Ουκρανία να αποδυναμωθούν ή να καταρρεύσουν. Αυτό ήταν επικίνδυνο αλυτρωτισμό, φυσικά. Οι ίδιοι οι Γκαγκαούζοι είναι αβέβαιοι σχετικά με την προέλευσή τους. Η τοπική ταυτότητα είναι τόσο πολύπλοκη, ώστε ο Georgetown Charles King, ανάμεσα τους κορυφαίους ειδικούς στον τομέα, καλεί την ιθαγένεια στη Μολδαβία σε μια «αναμφισβήτητα διαπραγματεύσιμη πρόταση.»
Στη συνέχεια, υπάρχει η Transdniestria, μια λωρίδα του εδάφους ανατολικά του ποταμού Δνείστερου, που είναι επίσημα μέρος της Μολδαβίας, αλλά με τον βαριά εθνικιστικό ρώσικο πληθυσμού της, αποσχίστηκε από τη Μολδαβία μετά από ένα σύντομο πόλεμο στις αρχές του 1990. Η Transdniestria είναι τώρα γεμάτη με τα ρωσικά στρατεύματα για να λειτουργήσει ως ένα σφυρί εναντίον της Μολδαβίας όντας ο τελευταίοι που θέλουν να στρέφουν προς τη Δύση . Η Transdniestria είναι ο παράδεισος των λαθρεμπόρων που ο Πούτιν θέλει να δει να πολλαπλασιάζονται στην ανατολική Ουκρανία.
Εδώ και εβδομάδες ,έχω ταξιδέψει στη Μολδαβία. Πράγματι, το κοινό θέμα παντού ήταν ότι η Ρωσία είναι μια πραγματικότητα, ενώ η Δύση είναι μόνο μια γεωπολιτική αντίληψη. Τελικά, αυτός είναι ο λόγος, που ακόμη και πολλοί από τους Ρουμάνους παραιτήθηκαν από το γεγονός ότι η Ρωσία πρέπει να είναι ενεργοποιημένη.
Δεν μπορούν να βοηθήσουν, αλλά υπενθυμίζουν το σκοτεινό πολιτικό τοπίο στη Γιουγκοσλαβία, ενώ αναφορά υπάρχει στη δεκαετία του 1980, πριν από τη βίαιη διάλυση της χώρας στη δεκαετία του 1990. Γραφή που προφανώς βοήθησε να επηρεάσουν την πολιτική του Λευκού Οίκου της αδράνειας το 1993-1995 Ωστόσο, δεν είναι μόνο τα πιο σκοτεινά τοπία όπου η παρέμβαση απαιτείται πάντα στην πρώτη θέση:. Θα πρέπει να γνωρίζετε το χειρότερο για έναν τόπο, πριν να δημιουργηθεί η πιο ανθρωποκεντρική πολιτική προς την κατεύθυνση αυτή . Αυτό που λέω μόνο είναι ότι υπάρχει ανυπολόγιστο ανθρώπινο κόστος στη Δυτική αδράνεια. Και Δυτική δράση πρέπει να σημαίνει μια ολόκληρη-από-κυβερνητική πολιτική , την ευφυΐα, την οικονομία και ούτω καθεξής – προκειμένου να αντιμετωπίσει ό, τι οι Ρώσοι κάνουν.
Ο χρόνος μπορεί να είναι σύντομη. Οι Ρώσοι αξιωματούχοι φέρεται να έχουν συναντήσεις με τη Μολδαβία για τις εθνικές μειονότητες για να απαιτήσουν ακόμη μεγαλύτερη αυτονομία μετά από τη συμφωνία της Μολδαβίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση που υπεγράφη στο τέλος του Ιουνίου. Οι Ρώσοι ξέρουν ότι η Μολδαβία είναι κάτι περισσότερο από μια παραμεθόριο περιοχή: Πρόκειται για ένα δυσκίνητο μείγμα των λαών που συνιστούν πολλαπλές γειτονικές περιοχές μέσα σε ένα μικρό και αδύναμο κράτος. Φοβάμαι για τη Μολδαβία.
Μετάφραση – Απόδοση Αναστασία Καρδιανού
Αποκλειστικά για το HellasForce
Πηγή: Hellasforce
