Μάλιστα, σύμφωνα με τη μελέτη, η χρήση τους οφείλεται σε κενό της νομοθεσίας, καθώς ενώ «…χημικά με υψηλές τοξικές ιδιότητες απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται σε άλλα καταναλωτικά προϊόντα, όπως οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, τα υφάσματα και οι βαφές, επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται νόμιμα στην παρασκευή υλικών που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα παρά το γεγονός ότι η έκθεση μέσω των υλικών που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία».
Στο πλαίσιο της έρευνάς τους, οι ερευνητές από το Φόρουμ για τις Συσκευασίες Τροφίμων συνέκριναν δύο λίστες επικίνδυνων χημικών ουσιών, τη «Substitute it now» (Sin) και την «Endocrine Disruptor Exchange» (TEDX), με τρεις επίσημους καταλόγους των ουσιών που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται στην παρασκευή των συσκευασιών τροφίμων (τον ESCO της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων που αφορά τις μη πλαστικές συσκευασίες τροφίμων, τον κατάλογο του ευρωπαϊκού κανονισμού ο οποίος αφορά τα χημικά που επιτρέπονται στις πλαστικές συσκευασίες τροφίμων και τη λεγόμενη λίστα Pew για τα πρόσθετα των Ηνωμένων Πολιτειών).
Όπως διαπιστώθηκε, συνολικά 175 χημικά, που συνδέονται με καρκίνους, ορμονικές διαταραχές ή υπογονιμότητα και περιλαμβάνονται στις λίστες «Sin» και «TEDX», εντοπίζονται τουλάχιστον σε έναν ή και σε όλους τους επίσημους καταλόγους των ουσιών που επιτρέπονται στην κατασκευή συσκευασιών τροφίμων.
Σύμφωνα με τα στοιχεία πρόκειται κυρίως για φθαλάτες, βενζοφαινόνες και οργανοκασσιτερικές ενώσεις.
Η επικεφαλής της ομάδας, Τζέιν Μούνκε, τόνισε ότι ρόλος της συγκεκριμένης μελέτης δεν είναι να αναλύσει τους τρόπους με τους οποίους μπορούν να αποφευχθούν τα νομοθετικά κενά, αλλά να αναδείξει το ζήτημα.
Οι ερευντηές του Φόρουμ συστήνουν στους παρασκευαστές να αποφεύγουν από μόνοι τους να χρησιμοποιούν επικίνδυνες ουσίες στα προϊόντα τους έως ότου υπάρξει νομοθετική πρόβλεψη και εναρμόνιση.
