Το νέο επίτευγμα αναμένεται να ανοίξει το δρόμο για την καλύτερη διατροφή του παγκόσμιου πληθυσμού, χάρη στη βελτίωση των σχετικών αγροτικών καλλιεργειών.
Το τι θα σημαίνει αυτό για το ψωμί που τρώμε και κατά πόσο θα προέρχεται από γενετικά τροποποιημένα φυτά, είναι κάτι που θα φανεί στο μέλλον.
Όπως δημοσιεύεται στο περιοδικό «Science», οι περισσότεροι από 1.000 ερευνητές από 57 χώρες εξέφρασαν την αισιοδοξία τους ότι, όταν “διαβάσουν” πλήρως το άκρως πολύπλοκο γονιδίωμα του μαλακού σιταριού (Triticum aestivum), θα έχουν για πρώτη φορά στα χέρια τους ένα πολύτιμο γενετικό εργαλείο για να εισάγουν συγκεκριμένα γονίδια στο φυτό, έτσι ώστε να δημιουργήσουν νέες και πιο ανθεκτικές ποικιλίες, αλλά και με μεγαλύτερες αποδόσεις.
Η παγκόσμια ζήτηση για σιτάρι αυξάνει συνεχώς, καθώς αυξάνει και ο πληθυσμός της Γης. Όπως έχει συμβεί με το ρύζι και με άλλα δημητριακά, το πλήρες γονιδίωμα του σιταριού θα επιτρέψει τη βελτίωση των καλλιεργειών του διεθνώς.
Καμία άλλη καλλιέργεια δεν καταλαμβάνει τόσο μεγάλη έκταση του πλανήτη μας όσο το σιτάρι και η παγκόσμια ετήσια παραγωγή του φθάνει τα 700 εκατ. τόνους (είναι τρίτο σε ποσότητα μετά το καλαμπόκι και το ρύζι).
Αποτελεί την κυριότερη πηγή φυτικών πρωτεϊνών για τον άνθρωπο, παρέχοντας στην ανθρωπότητα το ένα πέμπτο περίπου (20%) των διατροφικών θερμίδων της. Το πλεονέκτημα του σιταριού ως τροφίμου είναι ότι αποθηκεύεται εύκολα και εξίσου εύκολα μετατρέπεται σε αλεύρι.
Η πρώτη πλήρης «ανάγνωση» του γονιδιώματος ενός φυτού είχε γίνει το 2000 και αφορούσε ένα ζιζάνιο (Arabidopsis thaliana).
