Πηγές από τη Μόσχα αναφέρουν πως το Κρεμλίνο βρίσκεται ένα βήμα πριν σημάνει τη «γενική αποχώρηση» από το ελληνικό πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, καθώς –όπως επισημαίνει δημοσίευμα της εφημερίδας «DEAL news»- στα ανώτατα κλιμάκια της ρωσικής κυβέρνησης εδραιώνεται η πεποίθηση ότι η «τράπουλα είναι σημαδεμένη».
Το ενδιαφέρον της Ρωσίας για την απόκτηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ, της βάσης συντήρησης του ΟΣΕ (Rosco) και του ΟΛΘ, εντάσσεται στο στρατηγικό σχεδιασμό του Κρεμλίνου για τη δημιουργία δικτύου συνδυασμένων χερσαίων και θαλάσσιων μεταφορών. Επιπλέον, με τον έλεγχο του λιμένα της Αλεξανδρούπολης σε δεύτερο χρόνο, η Ρωσία θα εξασφάλιζε την πλέον προνομιακή λύση «εξόδου» στη Μεσόγειο.
Πρόκειται όμως για σχέδιο, που δεν βλέπουν με καλό μάτι οι Βρυξέλλες και δη ο γαλλογερμανικός άξονας, καθώς αν επιτευχθεί ο ρωσικός στόχος, θα έχουν πλέον να αντιμετωπίσουν έναν πανίσχυρο ανταγωνιστή στις ευρωπαϊκές εφοδιαστικές αλυσίδες. Σε σύμπλευση μάλιστα με τις ΗΠΑ, όσον αφορά στις κυρώσεις με αφορμή την ουκρανική κρίση, η Μόσχα εκτιμά ότι οι Βρυξέλλες θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να ακυρώσουν τις κινήσεις της στο ευρωπαϊκό έδαφος.
Ενδεικτική του κλίματος θεωρείται η ομιλία του προέδρου των ρωσικών σιδηροδρόμων, Βλαντιμίρ Γιακούνιν, στο συνέδριο του Economist, ο οποίος ευθέως χαρακτήρισε ανεπίτρεπτο να ασκούνται πιέσεις κατά τη διαδικασία των αποκρατικοποιήσεων «από την Ε.Ε και την τρόικα, γιατί κάτι τέτοιο δημιουργεί προβλήματα στη ρωσική συμμετοχή». Οι αιχμές κατά των Βρυξελλών έγιναν συγκεκριμένες, στο ζήτημα της επιστολής Αλμούνια, η οποία ορίζει ότι για τη διαγραφή των «χρεών» της ΤΡΑΙΝΟΣΕ ύψους 800 εκατ. ευρώ από κρατικές ενισχύσεις του παρελθόντος, είναι προαπαιτούμενο η πώληση.
Τις επιφυλάξεις του Κρεμλίνου και ειδικά του Ρώσου προέδρου φέρεται να μετέφερε ο Γιακούνιν –στενός συνεργάτης και φίλος του Βλαντιμίρ Πούτιν– στον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, στη συνάντηση της 9ης Ιουλίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, το κλίμα «δεν ήταν και το καλύτερο», καθώς ο κ. Σαμαράς φέρεται να μην παρείχε επαρκείς διαβεβαιώσεις, ώστε να καθησυχάσει τη ρωσική πλευρά.
Οι συνέπειες από ένα ενδεχόμενο «ναυάγιο» στην υπόθεση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ εκτιμάται πως θα είναι πολυεπίπεδες. Από τη μια, θα έχει χαθεί «η δεύτερη ευκαιρία» προσέγγισης των δύο χωρών, γεγονός που θα σημάνει την αποχώρηση των Ρώσων από τις σημερινές αλλά και τις μελλοντικές αποκρατικοποιήσεις, ακόμα και στον τομέα της ενέργειας (ΕΛΠΕ, μικρή ΔΕΗ, σταθμοί LNG). Επίσης, υπάρχει κίνδυνος να επηρεαστεί το τουριστικό ρεύμα προς την Ελλάδα, αλλά και οι γενικότερες εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των δύο χωρών.
Με τις εξελίξεις για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ να μετατίθενται για το φθινόπωρο, η καχυποψία της Μόσχας ενισχύεται, όπως και η ανησυχία στο Μέγαρο Μαξίμου.
