Στο σημείο αυτό, θα πρέπει να γίνει μια βασική διευκρίνηση. Αν η παραπάνω «απειλή» διατυπώνονταν μόνο από τους Έλληνες τραπεζίτες, τότε η ισχύς της θα ήταν από περιορισμένη έως ανύπαρκτη. Θα έφτανε ένα απλό τηλεφώνημα στο κατάλληλο πολιτικό γραφείο και από εκεί στο αρμόδιο τραπεζικό, για να διευθετηθεί το πρόβλημα.
Όπως γίνονταν δηλαδή όλα αυτά τα χρόνια (σσ και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε).
Η βασική διαφορά, τώρα, είναι ότι την όλη «επιχείρηση» θα την εποπτεύσει προσωπικά η τρόικα. Η οποία όλο αυτόν τον καιρό φρόντισε να μάθει λεπτομέρειες, να ξεσκονίσει φακέλους και να πληροφορηθεί λεπτομέρειες για τις δανειακές υποχρεώσεις των «γνωστών» επιχειρηματιών. Με μια διαφορά: Παράλληλα έμαθε και τις προσωπικές τους περιουσίες.
Το σχέδιο λοιπόν προβλέπει ότι οι υπόχρεοι θα καλούνται (σσ με βάση τον κατάλογο που έχει επιβλέψει η τρόικα) να συμμετάσχουν με προσωπικά λεφτά στην αναδιάρθρωση. Επειδή όμως οι περισσότεροι από αυτούς δεν συνηθίζουν να κάνουν τέτοιες …ακροβασίες, το πιθανότερο είναι πως θα πουν ότι «δεν έχουν». Τότε, θα τους «θυμίσουν» ό,τι έχουν και που τα έχουν. Αν και πάλι αρνηθούν, τότε θα χάσουν τις εταιρίες τους. Έτσι, απλά.
Τουλάχιστον αυτό «λέει» το σχέδιο – το ξαναλέω. Αλλά επειδή αυτή τη φορά την επίβλεψη του έχει αναλάβει ο γνωστός και μη εξαιρετέος κ. Τόμσεν, μπορεί και να δούμε «πράγματα και θαύματα». Κάντε υπομονή μερικές εβδομάδες.
