Τόσες μέρες βλέπω τους μεν να παίρνουν το ένα μέρος, τους δε το άλλο. Αναφέρομαι στον πόλεμο. Θα μου επιτρέψετε να μην πάρω κανένα μέρος. Να ακολουθήσω την καρδιά μου και να πάρω το μέρος των παιδιών. Σε έναν πόλεμο υπάρχει μόνο ένας χαμένος. Τα παιδιά. Πληρώνουν, σε όποια μεριά κι αν ανήκουν, τις επιλογές των μεγάλων. Μαθαίνουν να ζουν με το φόβο, με το μίσος, με την απόλυτη, σκληρή όψη των καταστάσεων. Δεν υπάρχει άσπρο ή μαύρο. Υπάρχει για όλους θάνατος.
Έχω πάει στο Ισραήλ κι έχω γνωρίσει κόσμο κι από τις δύο «κοινότητες» – θα μου επιτρέψετε να τις πω. Τα παιδιά τους έχουν το ίδιο βλέμμα. Όταν πήγα, με τον ίδιο σεβασμό με αντιμετώπισαν όλοι, ή με την ίδια καχυποψία. Βλέπετε, όλοι οι λαοί που πήγαν είχαν την ίδια αξίωση. Να μείνουν. Θα αφήσω, λοιπόν, σε όλους εσάς που μπορείτε κι αποστασιοποιείστε από το ρολό του γονέα ή του αδελφού ή του παιδιού, και επικεντρώνεστε στο ρόλο του προστάτη του αδύναμου -όποιος κι αν είναι αυτός κατά τη γνώμη σας- να κάνετε μεγάλες αναλύσεις ή να αναρτάτε κείμενα με αυτήν σας την ιδιότητα. Επειδή όμως έχουμε δημοκρατία, θα επιτρέψετε σε μένα να δω τα πράγματα με την ιδιότητα που επιλέγω εγώ. Γιατί για μένα ο αδύναμος είναι κάθε παιδί. Και δεν μπορώ από τη μια να λέω ότι όλα τα παιδιά του κόσμου είναι και δικά μου, κι από την άλλη να επιλέγω ποια μανούλα θα λυπηθώ επειδή θα κλάψει τα δικά της.
Σε κάθε κράτος, οι λαοί που το απαρτίζουν είναι συνυπεύθυνοι για το μέλλον των παιδιών. Ας τους μάθουμε λοιπόν αυτό: να βάζουν προτεραιότητα, αντί να επιλέγουν πλευρές.
ΟΧΙ ΛΟΙΠΟΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΟΛΕΜΟ.
Πάντα φιλικά και με αγάπη…
Υ.Γ.: Περιττό να σας ομολογήσω πως όταν μπαινόβγαινα μέσα από τα φυλάκια από ισραηλινό σε παλαιστινιακό έδαφος και τούμπλαλιν, δεν καταλάβαινα καμία διαφορά. Κι είναι σοκαριστικό -έτσι για να το ελαφρύνω και λιγάκι- ότι και στις δύο περιπτώσεις βρέθηκε και ισραηλινός και παλαιστίνιος να ξέρει το «Μαργαρίτες» της Άντζελας! Με τον ελληνικό στίχο παρακαλώ! Να ψάχνουν το ναυλωμένο ταξί μας, εγώ να βράζω, κι ο στρατιώτης να τραγουδάει! Ο δε ταξιτζής μας ήταν από πατερά εβραίο και μάνα παλαιστίνια!
Αυτός ο τόπος είναι ευλογημένος.
Όλα θα βρουν το δρόμο τους.»
Ρ.Μ
