Όσα διαδραματίζονται εδώ και είκοσι ημέρες στη Γάζα συνιστούν έγκλημα από αυτά που θα γραφτούν στην ιστορία. Έγκλημα διπλό, μάλιστα, καθώς εκτός από την πρωτοφανή αγριότητα που επιδεικνύουν με κάθε ευκαιρία οι Ισραηλινοί με θύματα αμάχους, γινόμαστε μάρτυρες και μιας προκλητικής αδιαφορίας από πλευράς ΟΗΕ, Ηνωμένων Πολιτειών και γενικότερα ηγετών…
Δεν χρειάστηκε παρά ελάχιστος χρόνος ώστε η επίσημη δικαιολογία των Ισραηλινών να μετατραπεί σε κακόγουστο ανέκδοτο. Η στρατιωτική επιχείρηση με εκπεφρασμένο στόχο την εξόντωση της Χαμάς, εξελίχθηκε σε απόπειρα εξόντωσης των Παλαιστινίων που ήδη θρηνούν για περισσότερες από 1.000 χαμένες ζωές. Τι έχουν κάνει μέχρι στιγμής οι μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη; Το λιγότερο που θα μπορούσαν…
Ανησυχία…
Έπειτα από το αρχικό σάστισμα, η πρώτη αντίδραση ήρθε με τη μορφή της «έκφρασης ανησυχίας». Μέχρι τη δεύτερη αντίδραση που μεταφράζεται σε «έκκληση για εκεχειρία», είχαν χαθεί εκατοντάδες ζωές.
Χρειάστηκε να χτυπηθεί για τρίτη φορά μέσα σε λίγα 24ωρα σχολείο του ΟΗΕ το οποίο χρησιμοποιούσαν ως καταφύγιο γυναίκες και μικρά παιδιά για να αναγκαστεί ο ΟΗΕ, υπό το βάρος και της παγκόσμιας κατακραυγής, να ανεβάσει τους τόνους, ανακοινώνοντας μέσω του γενικού γραμματέα του, Μπαν Κι-μουν, σύσταση επιτροπής εμπειρογνωμόνων, οι οποίοι θα διεξάγουν έρευνα για τυχόν εγκλήματα πολέμου από πλευράς Ισραήλ. Μέχρι την ολοκλήρωση της έρευνας, βέβαια, τα ΜΜΕ παγκοσμίως θα ανανεώνουν σε καθημερινή βάση τον αριθμό των χαμένων ανθρώπινων ζωών. Οι δε Ισραηλινοί, θα προκαλούν ζητώντας την απονομή Νομπέλ Ειρήνης στους στρατιώτες τους, όπως χωρίς ίχνος ντροπής δήλωσε διπλωμάτης (Ρον Ντέρμερ) κατά τη διάρκεια εκδήλωσης.
Πρόκληση
Το πιο προκλητικό και συγχρόνως απογοητευτικό για τους ουδέτερους παρατηρητές είναι ότι off the record, οι ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων αποδοκιμάζουν τις επιθέσεις των Ισραηλινών. Τρανό παράδειγμα το περιστατικό με τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρι, ο οποίος κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξης στο δίκτυο Fox, παραδέχθηκε ότι το Ισραήλ χτυπά ανεξέλεγκτα και ότι θα πρέπει «να πάμε εκεί. Είναι τρελό να μένουμε εδώ και να μην κάνουμε τίποτα». Παραδοχή η οποία, ωστόσο, έγινε σε μια στιγμή που ο ίδιος πίστευε πως το μικρόφωνό του ήταν κλειστό. Όταν, βέβαια, ανοίγουν τα μικρόφωνα, το διπλωματικό συμφέρον επιτάσσει τις καλές σχέσεις με το Ισραήλ…
Εξίσου προκλητικό είναι το γεγονός ότι πριν καν συμβούν τα όσα επίσης δυσάρεστα συμβαίνουν στην ανατολική Ουκρανία, οι αντιδράσεις Ευρωπαίων ηγετών και Μπαράκ Ομπάμα στην ανακοίνωση του δημοψηφίσματος στην Κριμαία, ήταν άμεσες και με σαφέστατο προσανατολισμό.
Οι προειδοποιήσεις και εν συνεχεία η επιβολή κυρώσεων εις βάρος της Ρωσίας ήρθαν με συνοπτικές διαδικασίες. Όχι παράλογο αν αναλογιστεί κανείς ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση τα συμφέροντα που διακυβεύονται είναι τεράστια. Οι ταλαίπωροι οι Παλαιστίνιοι τι μπορούν να προσφέρουν άλλωστε…
