Οι βόμβες φωτίζουν τον ουρανό της Γάζας στις 03.00 τα ξημερώματα και το σπίτι της σείεται από τον θόρυβο των ρουκετών. Η Φάρα Μπέικερ ζει κοντά στο νοσοκομείο Αλ Σίφα στο κέντρο της Γάζας και η κραυγή αγωνίας της συγκλονίζει.
Είναι μόλις 16 χρονών και εξηγεί ότι «έχω ζήσει ήδη τρεις πολέμους. Φτάνει πια, δεν αντέχω άλλο». Το κοριτσάκι γράφει το σπαραξικάρδιο μήνυμα της σε ένα χαρτί και φωτογραφίζεται κρατώντας το. Μέσω twitter προσπαθεί να το «στείλει» σε όλο τον κόσμο ή τουλάχιστον σε όποιον ενδιαφέρεται να την ακούσει. Τα δάκρυα απελπισίας κυλούν από το πρόσωπο της. Ζητά βοήθεια, αλλά δεν ξέρει από πού μπορεί να τη βρει.
«Νιώθω ότι ,μπορεί να πεθάνω κάθε λεπτό που περνά», λέει μέσα από το σπίτι στο οποίο είναι… φυλακισμένη, μη μπορώντας να πάει κάπου. Παντού γύρω της σκάνε ρουκέτες και είναι ελάχιστες οι φορές που κατάφερε να βγει έστω και για λίγο, για να δει μια φίλη ή την ξαδέλφη της. Οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί δεν της επιτρέπουν να βγει έξω. Ακούει των εκκωφαντικό ήχο τους την ώρα που τρώει πρωινό, βλέπει καμένα αμάξια ακριβώς έξω από την πόρτα του σπιτιού της και σαν να μην έφτανε η δική της απελπισία, ο νευροχειρουργός πατέρας της τής έδειξε το θραύσμα που αφαίρεσε από τον εγκέφαλο ενός εννιάχρονου αγοριού.
Μη μπορώντας να κάνει κάτι άλλο, μπαίνει στο διαδίκτυο και ανεβάζει απελπισμένα tweets. «Κλαίω και δεν μπορώ να σταματήσω. Δε μπορώ να αντέξω τον ήχο από τους βομβαρδισμούς. Ετοιμάζομαι να χάσω την ακοή μου», λέει ένα άλλο από αυτά. Κοιτάζει έξω από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας της και μετρά βόμβες, βγάζει φωτογραφίες και τις ανεβάζει για τους 20.000 ακολούθους της. Ζητά βοήθεια και τα tweets και τα βίντεο της κάνουν πια τον γύρο του διαδικτύου, με πολλούς να ψάχνουν τρόπους για να τη βοηθήσουν. Δεν είναι εύκολο όμως, ιδίως τη στιγμή που ομολογεί πως «από το φόβο μου, δεν μπορώ να αναπνεύσω».
