Από την πρώτη στιγμή της άφιξής του στην Ελλάδα ο Ιωάννης Καποδίστριας ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την συγκρότηση τακτικού στρατού και στόλου.
Την 23η Ιανουαρίου 1828 συγκρότησε το «Πολεμικό Συμβούλιο», ένα μόνιμο δηλαδή όργανο που, υπό την προεδρία του, θα ρύθμιζε όλα τα σχετικά με τον στρατό και τον στόλο ζητήματα. Στις 3 Φεβρουαρίου 1828 ο Καποδίστριας προχώρησε σε ένα ακόμα πιο ριζοσπαστικό βήμα. Με διάταγμά του συγκροτήθηκαν οκτώ χιλιαρχίες (συντάγματα) «Αεικίνητων» πεζών. Στις μονάδες αυτές θα εντάσσονταν οι άνδρες των άτακτων σωμάτων υπό τη διοίκηση εμπειροπόλεμων καπετάνιων, οι οποίοι θα ελάμβαναν βαθμούς όπως και οι αξιωματικοί του τακτικού στρατού. Επρόκειτο ουσιαστικά για μια προσπάθεια μετατροπής των άτακτων σωμάτων σε τακτικά, χωρίς όμως τις απαραίτητες αλλαγές στον οπλισμό και κυρίως στη νοοτροπία.
Κάθε χιλιαρχία διέθετε δύο πεντακοσιαρχίες (τάγματα) των πέντε εκατονταρχιών (λόχων). Όλα αυτά βέβαια ίσχυαν σε θεωρητικό επίπεδο αφού συνήθως οι χιλιαρχίες διέθεταν λιγότερους των προβλεπομένων άνδρες. Στις μονάδες αυτές εντάχθηκαν ανάμικτα άνδρες από διάφορες περιοχές της χώρας ώστε να καταπολεμηθεί το τοπικιστικό πνεύμα που τόσα δεινά είχε προκαλέσει στη χώρα, κατά τους εμφυλίους πολέμους την περίοδο 1823-24.
Αφού συγκροτήθηκαν στην Τροιζήνα, οι νέοι σχηματισμοί, παρέλαβαν τις πολεμικές τους σημαίες και υπό τον Βρετανό Τσορτς και τον Δημήτριο Υψηλάντη εκστράτευσαν στη δυτική και στην ανατολική Στερεά αντίστοιχα.
Τη διοίκηση του υπάρχοντος, εν διαλύσει, τακτικού σώματος, μετά την αποχώρηση του Φαβιέρου λόγω διαφωνίας του με τον Καποδίστρια, ανέλαβε ο Βαυαρός συνταγματάρχης Κάρλ Έυδεκ. Ο Έυδεκ ανασυγκρότησε τα τέσσερα τάγματα της γραμμής. Επίσης χορηγήθηκαν νέες στολές όμοιες με αυτές του γαλλικού πεζικού γραμμής. Στο ημίψηλο πηλίκιο τύπου Shako φερόταν μεταλλική πλάκα με παράσταση του μυθικού Φοίνικα που αναγεννάτε από την τέφρα του. Τα τυφέκια του τακτικού ήταν κυρίως γαλλικά, λειοκάνα εμπροσθογεμή μουσκέτα με σύστημα πυροδότησης με πυριτόλιθο, διαμετρήματος 17,6 χλστ. υποδείγματος 1777 (ή παρεμφερή) Charleville. Το 1830 δωρίστηκαν από τη Ρωσία 6.000 τυφέκια που αντικατέστησαν τα γαλλικά. Η ξιφολόγχη ήταν τριγωνικής διατομής και είχε μήκος 45 εκατοστών. Οι άνδρες έφεραν επίσης ελαφρά κυρτό σπαθί με μήκος λεπίδας 40 περίπου εκατοστών.
Κάθε τάγμα ήταν οργανωμένο με βάση το γαλλικό ναπολεόντειο σύστημα. Διέθετε τέσσερις κεντρικούς λόχους, έναν λόχο επιλέκτων γρεναδιέρων και έναν λόχο ακροβολιστών. Η δύναμη κάθε τάγματος πλησίαζε τους 750 άνδρες. Το τακτικό επιχειρούσε βάσει του γαλλικού κανονισμού εκστρατείας του 1818.
Τον Ιούλιο του 1828 ιδρύθηκε η Σχολή των Ευελπίδων – των καλών ελπίδων του Έθνους- με την ονομασία Κεντρικό Πολεμικό Σχολείο. Πρώτος διοικητής του ήταν ο Κορσικανός Σαντέλλι, ο οποίος όμως κρίθηκε ανεπαρκής και αντικαταστάθηκε από τον Γάλλο Ποζιέ. Ο τελευταίος ανέλαβε λίγο αργότερα και τη διοίκηση του νεοσυσταθέντος τάγματος πυροβολικού. Το αυτό τάγμα διέθετε έξι λόχους. Επίσης με διάταγμα της 28ης Ιουλίου 1829 συστήθηκε το όπλο του Μηχανικού, του σώματος «Οχυροματοποιών και Μηχανοποιών», όπως ονομάστηκε. Την ίδια περίοδο συστήθηκε και το σώμα της Οικονομικής Επιμελητείας του στρατεύματος.
Τον Ιούλιο του 1829 τη διοίκηση του τακτικού στρατού ανέλαβε ο Γάλλος υποστράτηγος Τρεζέλ, στη θέση του παραιτηθέντος Έυδεκ. Το ίδιο έτος καταργήθηκαν οι χιλιαρχίες και στη θέση τους συγκροτήθηκαν 13 τάγματα ελαφρού πεζικού. Οι άνδρες των ελαφρών ταγμάτων εξοπλίστηκαν επίσης με ευρωπαϊκά μουσκέτα και ξιφολόγχες. Το πλεονάζον προσωπικό των χιλιαρχιών εντάχθηκε σε ένα εφεδρικό σώμα το «Ταξιαρχικό». Οι εντασσόμενοι στο σώμα απολάμβαναν όλα τα προνόμια του βαθμού τους χωρίς όμως να εκτελούν ενεργή υπηρεσία.
Τον Οκτώβριο του 1829 πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή των Μεγάρων συνδυασμένα γυμνάσια του τακτικού στρατού. Ασκήθηκαν δύο τάγματα πεζικού γραμμής, δύο λόχοι πυροβολικού και δύο ίλες ιππικού. Τη ίδια περίοδο καθιερώθηκαν οι νέοι βαθμοί των αξιωματικών που ήταν οι εξής: ανθυπολοχαγός, υπολοχαγός, πρωθυπολοχαγός, λοχαγός, επιλοχαγός, υποταγματάρχης και ταγματάρχης.
Το 1829 καταρτίστηκε από τον Τρεζέλ το νέο οργανόγραμμα του Ελληνικού Στρατού, ο οποίος αποτελείτο από το επιτελείο, με έδρα το Ναύπλιο, από τα Α’ και Δ’ Τάγματα Ναυπλίου, το Β’ Τάγμα Πατρών, το Δ’ Τάγμα Ναυπάκτου, το Σύνταγμα Ιππικού (των τεσσάρων ιλών) το Τάγμα Πυροβολικού, το Σώμα Μηχανικού, το εργοστάσιο επισκευής και κατασκευής όπλων (οπλοστάσιο), το Κεντρικό Πολεμικό Σχολείο και τα 13 ελαφρά τάγματα. Το 1830 ο Τρεζέλ ανεκλήθη στη Γαλλία και τη θέση του ανέλαβε ο επίσης Γάλλος υποστράτηγος Ζεράρ.
Ο ακαταπόνητος κυβερνήτης μερίμνησε για ότι είχε σχέση με τη λειτουργία του στρατού. Το ανορθωτικό του έργο όμως ανετράπη μετά τη δολοφονία του.
Πηγή: Hellasforce
