Οι αγγλικές αρχές συνέλαβαν την πρώην ανακρίτρια, εκτελώντας ευρωπαϊκό ένταλμα, τον Μάιο του 2005, στην πόλη Μπράιτον όπου εργαζόταν με άλλο όνομα ως μπέιμπι σίτερ και παραδίδοντας μαθήματα αγγλικής και γαλλικής γλώσσας. Το πρωτόδικο δικαστήριο αποφάσισε την έκδοση της Αντωνίας Ηλία στην Ελλάδα, αλλά έκανε έφεση, η οποία εκδικάζεται σε δυο στάδια.
Στο πρώτο στάδιο στο οποίο συζητήθηκαν τα τέσσερα από τα πέντε ευρωπαϊκά εντάλματα που ζητούν την έκδοση της πρώην ανακρίτριας στην Ελλάδα, ο δικαστής αποφάνθηκε ότι τα αδικήματα που αναφέρονται στα τέσσερα αυτά εντάλματα δεν αποτελούν αδικήματα έκδοσης στο αγγλικό δίκαιο. Το πέμπτο ένταλμα, το οποίο είναι πολύ σοβαρό καθώς οι κατηγορίες σ” αυτό είναι της δωροδοκίας και ξέπλυμα μαύρου χρήματος, οι οποίες και στο αγγλικό δίκαιο στηρίζουν το αίτημα της έκδοσης.
Ετσι, λοιπόν, μετά από τρεισήμισι χρόνια διαδικασιών στα αγγλικά δικαστήρια, σε έναν μήνα η πρώην ανακρίτρια, θα αντιμετωπίσει την πραγματικότητα, αν θα εκδοθεί ή όχι στην Ελλάδα. Το βασικό επιχείρημα στο οποίο θα επιμείνει η υπεράσπιση της Αντωνίας Ηλία στο Εφετείο που θα συζητήσει το πέμπτο ένταλμα για την έκδοσή της, είναι ότι από τη στιγμή που αθωώθηκαν οι συγκατηγορούμενοι δικηγόροι για την υπόθεση του παραδικαστικού κυκλώματος, αθωώνεται εκ των πραγμάτων και η ίδια.
«Είχα πει από την αρχή, ότι σε καμία περίπτωση δεν θα συναινέσω στην έκδοσή μου στην Ελλάδα, γιατί τη θεωρώ παράνομη και εξυπηρετεί σκοπιμότητες. Το πέμπτο ένταλμα είναι άνευ αντικειμένου, διότι τα αδικήματα για τα οποία η Ελλάδα ζητάει την έκδοσή μου δεν υφίστανται νομικά λόγω της συναθώωσης των συγκατηγορουμένων μου δικηγόρων, και υπάρχουν πλέον ταυτόσημες νομικές συνέπειες για μένα», δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακης» η πρώην ανακρίτρια.
Στην πρώτη σας εμφάνιση στο αγγλικό δικαστήριο, αμέσως μετά τη σύλληψή σας, είχατε ισχυρισθεί ότι ο λόγος που φύγατε κρυφά από την Ελλάδα ήταν γιατί κινδύνευε η ζωή σας. Αυτό υποστηρίζετε και τώρα;
Με περισσότερη πεποίθηση και περισσότερα στοιχεία. Είχα πει τότε στο αγγλικό δικαστήριο, ότι γνωστός Ελληνας επιχειρηματίας -έχω καταθέσει στις αγγλικές αρχές το όνομά του- με είχε συναντήσει και με προειδοποίησε ότι υπάρχει σκευωρία σε βάρος μου, να μου «φορτώσουν» πολλές κατηγορίες, να με βάλουν φυλακή και εκεί θα χάσω τη ζωή μου από κάποιο… ανεξήγητο ατύχημα.
Αυτό φοβάστε ότι μπορεί να γίνει στην περίπτωση που σας εκδώσουν στην Ελλάδα;
Το θεωρώ σχεδόν βέβαιο ότι μια μέρα θα με βρουν νεκρή στο κελί μου και ο ιατροδικαστής δεν θα μπορέσει να διαπιστώσει την αιτία του θανάτου μου.
Ποιος νομίζετε ότι κρύβεται πίσω από τη σκευωρία σε βάρος σας; Ποια στοιχεία έχετε που στηρίζουν τις σοβαρές καταγγελίες που κάνετε;
Νομίζω ότι πληρώνω το γεγονός ότι είχα άλλη αντίληψη για την εξουσία, δεν δεχόμουν εντολές και παρεμβάσεις από υψηλά πρόσωπα, είχα συχνές διαφωνίες με τους εισαγγελείς, γι” αυτό και δεν μου ανανεώθηκε η θητεία μου ως ανακρίτρια και πιστεύω ότι δημιουργήθηκε μια βεντέτα της ελληνικής δικαιοσύνης με μένα. Κατά περίεργο τρόπο η βεντέτα αυτή ξεκίνησε μετά το 2001.
Μέχρι το 2001, σύμφωνα με τις εκθέσεις της επιθεώρησης ήμουν άριστη ανακρίτρια, αριστούχος δικαστής γι” αυτό και με έστειλαν για δυο χρόνια στις Βρυξέλλες στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Μου αναγνώριζαν τότε υψηλό ήθος και εξαιρετικές γνώσεις. Τελείως ξαφνικά, χειριζόμενη συγκεκριμένη υπόθεση, χάνεται το ήθος μου και βρίσκομαι πρωταγωνίστρια στο παραδικαστικό κύκλωμα.
Ζήτησε πολιτικό άσυλο από τη Βρετανία
Η Αντωνία Ηλία δουλεύει πολλές ώρες την ημέρα μόνη της και με τους δικηγόρους της για να προετοιμάσει τα επιχειρήματά της όταν σε έναν μήνα θα συζητηθεί στο Ανώτατο Εφετείο στο Λονδίνο το πέμπτο και σοβαρό ένταλμα των ελληνικών αρχών για την έκδοσή της στην Ελλάδα.
«Η έκδοσή μου στην Ελλάδα θα είναι για μένα ότι το χειρότερο μετά από μια κακή ασθένεια και τον θάνατο. Προσπαθώ να το αποτρέψω, αλλά ζω στην πραγματικότητα και γνωρίζω ότι το αγγλικό δικαστήριο θα θεωρήσει περισσότερο αξιόπιστο από μένα το ελληνικό κράτος, τους Ελληνες εισαγγελείς που τους έχουν στείλει τις κατηγορίες μου και υπάρχει επίσης και η δεσμευτική συνθήκη μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Εάν ήμουνα σε χώρα εκτός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, δεν θα είχα πρόβλημα, δεν θα υπήρχε θέμα να με εκδώσουν», δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής».
Η πρώην ανακρίτρια έχει ζητήσει και πολιτικό άσυλο, μέσα στις τελευταίες προσπάθειες που κάνει για να αποφύγει την έκδοσή της στην Ελλάδα. Παρά το γεγονός ότι είναι η πρώτη από τον χώρο των δικαστών από όλο τον κόσμο που ζητάει πολιτικό άσυλο στην Αγγλία, και αυτό είναι ένα μικρό πλεονέκτημα, οι πιθανότητες να δοθεί στην Ελληνίδα πρώην ανακρίτρια, πολιτικό άσυλο είναι μάλλον πολύ περιορισμένες.
Πώς ζεις τώρα στο Λονδίνο, αφού δεν σου επιτρέπεται να εργάζεσαι από τη στιγμή που έχεις ζητήσει πολιτικό άσυλο;
Επιβιώνω με τα επιδόματα του αγγλικού κράτους. Μου δίνουν 140 λίρες το δεκαπενθήμερο ως επίδομα ανεργίας, έχω δωρεάν ιατρική κάλυψη στο εθνικό σύστημα υγείας της Αγγλίας, μου πληρώνουν επίσης το ενοίκιο ενός μικρού δωματίου στο βόρειο Λονδίνο και έχω δωρεάν νομική βοήθεια.
Για την εγγύηση των 5.000 λιρών που χρειάστηκε για την προσωρινή αποφυλάκισή μου μού έδωσαν 3.000 λίρες ένας Ελληνας εστιάτορας στο Μπράιτον, 1.000 λίρες η φιλανθρωπική οργάνωση Ιβίσκος και χίλιες λίρες η αδελφή μου. Διαφορετικά θα ήμουν στη φυλακή. Στην Αθήνα χρησιμοποιώ ως δικηγόρο τον κ. Νικολακόπουλο, ο οποίος δεν μου παίρνει αμοιβή, η αδελφή μου του πληρώνει με δυσκολία τα παράβολα. Εάν είχα βγάλει χρήματα από τη διαφθορά στο παραδικαστικό κύκλωμα, όπως με κατηγορούν, δεν θα ζούσα κάπως καλύτερα σήμερα;
Στην Αγγλία είχες κατορθώσει να ζεις και να δουλεύεις εξίμισι χρόνια χωρίς να σε βρίσκουν οι αγγλικές αρχές. Τελικά ξέρεις πώς σε εντόπισαν;
Ναι. Δεν με βρήκαν από τα email όπως είπαν κάποιοι. Με πρόδωσε ένας Ελληνας, ο οποίος είχε εκκρεμείς σε βάρος του αποφάσεις στην Ελλάδα, και ίσως να έκανε κάποια συμφωνία με τις ελληνικές αρχές.
Η εμπειρία σου από τους 19 μήνες φυλάκισής σου στις γυναικείες φυλακές του Χολογουέι στο Λονδίνο;
Ηταν ό,τι το καλύτερο έχω ζήσει στη ζωή μου και το εννοώ. Αισθανόμουν ότι ήμουνα ένα πλουσιόπαιδο και οι γονείς μου με είχαν αφήσει εσωτερική σε κάποιο ιδιωτικό σχολείο, σε κάποιο κολέγιο. Ακριβώς αυτά τα συναισθήματα είχα. Αριστες οι συνθήκες κράτησης, σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, υπάρχει σεβασμός στους κρατούμενους. Είχαμε πολλές καθημερινές δραστηριότητες, το προσωπικό των φυλακών με αγαπούσε.
Οταν τα λέω αυτά στους φίλους μου, μού λένε ότι όπως περιγράφω τις φυλακές συγκρίνονται με ξενοδοχεία πέντε αστέρων. Ισως να το κάνω αυτό υποσυνείδητα, να βρήκα τις αγγλικές φυλακές σαν ένα καταφύγιο από τις ελληνικές φυλακές.
πηγή: Έθνος της Κυριακής
