Αιτία είναι η ιδιαίτερα μεγάλη περιεκτικότητά τους σε αλάτι.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν μετά από σχετικές αναλύσεις ότι κατά μέσο όρο τα τυριά περιέχουν 1,7 γραμμάρια αλατιού ανά 100 γραμμάρια (1,7% αλάτι). Το χαλούμι και το μπλε τυρί (τύπου ροκφόρ) βρέθηκε ότι έχουν την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αλάτι και το τυρί τύπου “κότατζ” την μικρότερη.
Σύμφωνα με τους ερευνητές αντίστοιχα υψηλά ποσοστά περιεκτικότητας αλατιού στα τυριά έχουν εντοπιστεί και σε ΗΠΑ, Αυστραλία, Γαλλία, Βέλγιο, Καναδά, Νέα Ζηλανδία, Νότια Αφρική και Βραζιλία.
Επισήμαναν, δε, ότι ακόμα και μεταξύ των προϊόντων εταιρειών που παράγουν τον ίδιο τύπο τυριού, εντοπίστηκαν διαφορές στην περιεκτικότητα αλατιού. Δηλαδή, ένα κασέρι από μία εταιρεία είναι πιθανό να έχει αρκετά περισσότερο αλάτι από το κασέρι μιας άλλης εταιρείας.
Από τα συνολικά 394 είδη τυριών που εξετάστηκαν στο 84,5% των περιπτώσεων οι εταιρείες παραγωγής είχαν περιορίσει την ποσότητα αλατιού, ώστε τα προϊόντα τους να περάσουν τους σχετικούς ελέγχους των βρετανικών υγειονομικών υπηρεσιών.
Επίσης, βρέθηκε ότι μόλις δυο φέτες τυρί μαζί με δύο φέτες ψωμί, μπορεί να έχουν συνολικά πάνω από 2 γραμμάρια αλατιού. Αυτή είναι η μέγιστη ποσότητα ημερήσιας λήψης αλατιού για ένα παιδί 3 ετών.
Το 2013, στο πλαίσιο της 66ης Παγκόσμιας Συνόδου, σχεδόν 200 χώρες συμφώνησαν σε μια από κοινού προσπάθεια να μειωθεί κατά 30% η κατανάλωση αλατιού στην διατροφή, με τα περισσότερα έθνη να έχουν συμμορφωθεί προς αυτή την κατεύθυνση.
