Στην καθημερινή ενημέρωση της 23ης Ιουλίου του 2014, το γραφείο του Farhan Haq για τις δημόσιες σχέσεις του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι ο διαμεσολαβητής Μάθιου Νίμιτς θα βρίσκεται στα Σκόπια, στις 28 και 29 Ιουλίου και στην Αθήνα στις 30 και 31 Ιουλίου 2014. Ο Νίμιτς, σύμφωνα με το πρωτόκολλο των Ηνωμένων Εθνών, ενόψει της επίσκεψης ρητώς είπε: ότι «θα περάσει δύο μέρες και νύχτες στα Σκόπια και την Αθήνα, με ανώτατους αξιωματούχους των δύο χωρών».
Στο πλαίσιο αυτό, ο Νίμιτς στις 28 και 29 Ιουλίου είχε συναντήσεις/διαπραγματεύσεις με κρατικούς αξιωματούχους στα Σκόπια, και στάλθηκε στην Αθήνα, όπου στις 30 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση/ διαβούλευση με τον Έλληνα αρμόδιο υπουργό και γύρισε πίσω στη Νέα Υόρκη.
( Στο μεταξύ, στα Σκόπια είπε ότι ο ίδιος δεν διαπραγματεύεται την ‘ταυτότητα’ των Σκοπιανών και μπορούν να ονομάζονται όπως επιθυμούν)
Αυτές οι φαινομενικά διαδικαστικές διαφορές στην αλληλουχία των συναντήσεων ή των φορέων, οδηγούν σε άνοιγμα των ευρύτερων θεμάτων ουσίας.
Η επίσκεψη του Νίμιτς στην Αθήνα παρουσιάσθηκε «υπό κανονικό φως και τυλιγμένος με διπλωματικές σοκολάτες», αν και στην πραγματικότητα φαίνεται να απελάθηκε την επομένη ημέρα μετά την άφιξή του στην Αθήνα.
Αυτές οι αλλαγές στη συμπεριφορά και στη συμπεριφορά των φορέων εντός του ελληνικού κράτους για την διαπραγμάτευση, φέρεται ως πραγματική απέλαση του Νίμιτς, χωρίς να συναντηθεί με τους ανώτατους κρατικούς αξιωματούχους, σύμφωνα με την επίσημη ατζέντα των ανακοινώσεων του ΟΗΕ.
Αυτό το στοιχείο δίνει αναζητήσεις για νέες διεκδικήσεις από την Ελλάδα και προσπάθεια κυριαρχίας της στη διαφωνία.
Εκτός του γεγονότος ότι η Ελλάδα ανατίναξε το πρωτόκολλο του ΟΗΕ, συγχρόνως αποτελεί και μεγάλη προσβολή για τον Παγκόσμιο Οργανισμό, επειδή ως διαμεσολαβητής στη διαμάχη για το όνομα, ο Μάθιου Νίμτς είναι ανώτατος διοικητικός υπάλληλος που εκφράζει τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, ο οποίος τον έχει διορίσει ως προσωπικό, ειδικό εκπρόσωπο.
Όλα αυτά, με τον εκτοπισμό του Νίμιτς από την Αθήνα, στην πραγματικότητα επιβεβαιώνεται ότι η ελληνική διαπραγματευτική τακτική επιστρέφει στο 1991, στην αρχική πιο ακραία θέση και επιθυμεί έναν συμβιβασμό σύμφωνα με τα δικά της πρότυπα.
Αυτό δεν σημαίνει, τίποτε άλλο, παρά το ότι το νοτιοσλαβικό κράτος, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορεί να έχει τη λέξη «Μακεδονία» στο όνομά του, σημειώνει μεταξύ άλλων ο σχολιαστής Γιάνκο Μπάτσεφ.
ΠΗΓΗ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ
