Μορφή χιονοστιβάδας παίρνουν οι αποκαλύψεις για τη δράση των μεγαλοεργολάβων στη χώρα μας .
Μετά τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ του Newsbomb.gr για την ύποπτη δράση των παραχωρησιούχων, τις σχέσεις τους με κορυφαία στελέχη κομβικών υπουργείων και την υπογραφή συμβάσεων που κάθε άλλο παρά προς το συμφέρον του δημοσίου και των πολιτών είναι, το ένα μετά το άλλο τα Μέσα Ενημέρωσης προβαίνουν σε αποκαλύψεις για τον “σκοτεινό” τους ρόλο.
Σε δημοσίευμά της η εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” φέρνει στο “φως” την πρόθεση του υπουργείου Υποδομών και του κ. Χρυσοχοΐδη να δώσουν αποζημίωση – μαμούθ στην κοινοπραξία “Μορέας Α.Ε.” για διαφυγόντα κέρδη.
Την ώρα που ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να καλύψει τις βασικές τους ανάγκες, η ηγεσία του υπουργείου Υποδομών υπόσχεται «διευκολύνσεις» στους μεγαλοεργολάβους…
Όπως αναφέρει αναφέρει η εφημερίδα, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να δώσει αποζημίωση-δώρο 350 εκατομμυρίων ευρώ στην κοινοπραξία «Μορέας Α.Ε.», συμφερόντων των ομίλων Λ. Μπόμπολα, Ιωάννου-Παρασκευαΐδη και Σ. Κόκκαλη, που κατασκευάζει τον κεντρικό οδικό άξονα Πελοποννήσου. Οι εργολάβοι εμφάνισαν λογαριασμό με απώλειες μισού δισ. ευρώ από τα διόδια, λόγω μειωμένης κίνησης, και ο υπουργός Υποδομών Μ. Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε ότι προωθείται προς ψήφιση στη Βουλή νέα συμπληρωματική σύμβαση του έργου.
Το δωράκι αυτό έρχεται σε συνέχεια των πρόσθετων εργολαβικών αποζημιώσεων, συνολικού ύψους 2,2 δισ. ευρώ, για την επανεκκίνηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων. Oι εργολάβοι ζητούν «πανωπροίκι» 300-350 εκατ. ευρώ, επικαλούμενοι λόγους… ίσης μεταχείρισης με τους άλλους αυτοκινητόδρομους (Κόρινθος-Πάτρα, Αντίρριο-Γιάννενα, Τέμπη κ.λπ.), που εξασφάλισαν πάνω από ένα δισ. ευρώ για την επανεκκίνηση των έργων.
Στην περίπτωση της Κορίνθου-Τρίπολης-Καλαμάτας τα έργα δεν είχαν σταματήσει στα μέσα του 2011, αλλά προχωρούσαν με αργούς ρυθμούς. Σήμερα απομένουν περίπου 6 χλμ. στην παράκαμψη της Καλαμάτας, το δύσκολο κομμάτι Παραδείσια-Τσακώνα και η διακλάδωση Λεύκτρο-Σπάρτη. Οι εργολάβοι, από την πλευρά τους, υποστηρίζουν ότι από το 2009 η κυκλοφορία έχει μειωθεί κατά 40%.
Δημόσια έργα τα εκμεταλλεύονται ιδιώτες
Οι παραχωρησιούχοι όχι μόνο πήραν «κοψοχρονιά» την εκμετάλλευση των αυτοκινητοδρόμων αλλά παράλληλα έβαλαν πανάκριβα διόδια και απαιτούν από το ελληνικό δημόσιο να τους πληρώνει και ρήτρες καθυστέρησης.
Σύμφωνα με τις αναθεωρημένες συμβάσεις δημοσίου – παραχωρησιούχων, που κυρώθηκαν στη Βουλή τον περασμένο Νοέμβριο, η κατασκευή των μεγάλων αυτοκινητόδρομων της χώρας θα καλυφθεί στο μεγαλύτερο μέρος με δημόσιο χρήμα.
Η κυβέρνηση υπέκυψε στα «θέλω» των μεγαλοεργολάβων που απαίτησαν νέο «ζεστό» χρήμα από τα δημόσια ταμεία για να επιστρέψουν στα εργοτάξια. Τι εννοούμε;
Πρόσθετη χρηματοδότηση μέσω τραπεζών, με εγγυητή φυσικά το ελληνικό δημόσιο.
Ταυτόχρονα, για την εξυπηρέτηση της χρηματοδότησης των εργολάβων, επανεντάχθηκαν από το ΕΣΠΑ σειρά περιφερειακών κοινωφελών έργων. Εκτός αυτών, οι μεγαλοεργολάβοι απαίτησαν και τις ποινικές ρήτρες καθυστέρησης.
Παράλληλα , η κυβέρνηση συμφώνησε τα έσοδα που θα έχει το δημόσιο από τα διόδια να χρησιμοποιούνται ως ενίσχυση των μεγαλοεργολάβων που διαχειρίζονται τους αυτοκινητόδρομους, εφόσον τα συνολικά καθαρά έσοδα δεν θα επαρκούν για την κάλυψη των δαπανών λειτουργίας και την εξυπηρέτηση των δανειακών τους συμβάσεων! Δηλαδή, αν δεν βγάζουν τα επιθυμητά κέρδη, θα τα δίνει το δημόσιο με… καπέλο!
Με απλά λόγια, μιλάμε για «δημόσια έργα», τα οποία εκμεταλλεύονται οι ιδιώτες. Τα 4 μεγάλα οδικά έργα από ιδιωτικά μετατρέπονται στην πραγματικότητα σε δημόσια χωρίς η Πολιτεία, όμως, να έχει την εκμετάλλευσή τους και με το ελληνικό δημόσιο να αναλαμβάνει όλη την ευθύνη για τη διακοπή των εργασιών αλλά και όλο το ρίσκο της επένδυσης! Και τους πολίτες, φυσικά, να πληρώνουν αδρά για τη διέλευσή τους…
Μετά από όλα αυτά, οι «κουβαρντάδες» που διαχειρίζονται το δημόσιο χρήμα αποφάσισαν να δώσουν επιπλέον 350 εκατ. Ευρώ στους μεγαλοεργολάβους για… διαφυγόντα κέρδη!
Αλήθεια, τα διαφυγόντα κέρδη των ελληνικών νοικοκυριών από τις βάρβαρες αντιλαϊκές πολιτικές σας ποιος θα τα πληρώσει;
Γιατί επιτέλους κανείς από τους κυβερνώντες – τους σημερινούς ή τους προηγούμενους – δεν απαντά σε κανένα απο αυτά τα ερωτήματα;
Προκαλεί πάντως τρομερή εντύπωση γιατί δεν μπαίνουν ούτε στον κόπο να τα διαψεύσουν;
Καυτά Ερωτήματα
Η νέα εργολαβική αποζημίωση της κοινοπραξίας «Μορέας Α.Ε.» έρχεται παράλληλα και σε συνέχεια των πρόσθετων εργολαβικών αποζημιώσεων, συνολικού ύψους 2,2 δισ. ευρώ, που ενέκρινε η κυβέρνηση και εν συνεχεία η Βουλή, κυρώνοντας την περασμένη άνοιξη τις νέες αναθεωρημένες συμβάσεις, για την επανεκκίνηση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων, (βόρειος άξονας Πελοποννήσου, Ιόνια Οδός, άξονας κεντρικής Ελλάδας και Μαλιακός-Κλειδί). Για την αναθεώρηση της σύμβασης μεταξύ Δημοσίου και «Μορέας Α.Ε.», ενώ οι εμπλεκόμενοι δεν έχουν μέχρι σήμερα ανοίξει επίσημα τα χαρτιά τους, προκύπτουν πελώρια ερωτηματικά, ως εξής:
1.Υπάρχει αντικειμενικός, ανεξάρτητος και αδιάβλητος μηχανισμός καταγραφής και ελέγχου διελεύσεων των οχημάτων από τον κεντρικό άξονα Πελοποννήσου, ώστε να μην επαφίεται μόνον στον παραχωρησιούχο η αποτίμηση των κυκλοφοριακών φόρτων, αλλά να υπολογίζονται με ακρίβεια τόσο οι εισπράξεις όσο και οι πιθανές απώλειες εσόδων διοδίων;
2.Πώς είναι δυνατόν να εμφανίζεται χαώδης διαφορά μεταξύ του αιτήματος αποζημίωσης-μαμούθ 500 εκατομμυρίων ευρώ, που πρόβαλε η εργολαβική κοινοπραξία, και του επίσης εξαιρετικά υψηλού ποσού των 350 εκατομμυρίων ευρώ, που ετοιμάζεται να αποδεχθεί η κυβέρνηση;
3.Πώς συνδυάζεται η εικόνα διαρκούς μείωσης των κυκλοφοριακών φόρτων του αυτοκινητοδρόμου σε ποσοστό έως 40% που εμφανίζει η πλευρά των εργολάβων, με παράλληλες κυβερνητικές ανακοινώσεις για θεαματικά αποτελέσματα του δρόμου στον τουρισμό και την ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής; Χαρακτηριστικά ο κ. Χρυσοχοΐδης τόνισε χθες ότι «στη Μεσσηνία, για παράδειγμα, καταγράφεται πλέον κάθε χρόνο με γεωμετρική πρόοδο αύξηση στον τουρισμό».
4.Με ποια νομική αλλά και λογική τεκμηρίωση μπορεί η οικονομική κρίση στην οποία βυθίζεται η χώρα τα τελευταία χρόνια να θεωρηθεί ως «ανωτέρα βία» υπέρ των εργολάβων, ώστε να ενεργοποιηθούν συμβατικές προβλέψεις επιδοτούμενης λειτουργίας;
5.Πώς είναι δυνατόν η όποια προστασία από τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης να αφορά αποκλειστικά και μόνον τους ιδιώτες εργολάβους, χωρίς να προστατεύονται τα συμφέροντα του Δημοσίου και των χρηστών;
