Πολλοί Έλληνες ταπεινώνονται, οι αξίες τους και οι ικανότητές τους δεν αναγνωρίζονται, μειώνονται κοινωνικά και παραμερίζονται. Αρκετοί σπρώχνονται στην απόγνωση, στην απομόνωση και ενίοτε στην αυτοκτονία.
Εργαζόμενοι χάνουν τις δουλειές τους και εξαθλιώνονται, συνταξιούχοι
ζουν με τον τρόμο της περαιτέρω βίαιης μείωσης της σύνταξης τους και οι ασθενείς δεν έχουν ελπίδα, αν δεν διαθέτουν δικά τους χρήματα. Ελεύθεροι επαγγελματίες, μικροεπιχειρηματίες και αγρότες, στοχοποιούνται ως φοροκλέφτες, για να προκληθεί κοινωνικός κανιβαλισμός εναντίον τους και να διευκολυνθεί η οικονομική τους αφαίμαξη. Μικρομεσαίοι επιχειρηματίες πτωχεύουν και παρασύρουν στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους. Ακόμα και μεγάλοι ΜΗ κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, που δεν έχουν πρόσβαση στην εξουσία, παραγκωνίζονται και οι περιουσίες τους κινδυνεύουν από τα λεγόμενα distress funds και τους τραπεζίτες που ελέγχουν πλέον τις τύχες όλων μας. Όσοι επιχειρηματίες μπορούν φεύγουν κατά εκατοντάδες σε ξένες χώρες. Η επίτηδες στημένη τεχνητή γραφειοκρατία σκοτώνει με σχέδιο ότι δεν υποτάσσεται.
Φωτεινά επιστημονικά και καλλιτεχνικά πνεύματα παραγκωνίζονται, το έργο τους δεν αναγνωρίζεται και οι προτάσεις τους δεν εισακούονται. Πτυχιούχοι μπαίνουν στο περιθώριο και στη φτώχεια και όσοι μπορούν φεύγουν στο εξωτερικό. Απολυμένοι από τις δουλειές τους εγκαταλείπονται στην τύχη τους. Πολλοί ικανοί δημόσιοι υπάλληλοι σιωπούν και δεν αντιδρούν, φοβούμενοι μη χάσουν ακόμα κι αυτή τη δουλειά τους.
Την ίδια στιγμή, το καθεστώς μετατρέπει τη χώρα σε χωματερή δυστυχισμένων ψυχών, μεταναστών και προσφύγων, υπακούοντας σε έξωθεν εντολές.
Η προπαγάνδα του καθεστώτος, με διαδοχικά σοκ καλλιεργεί ένα αίσθημα κατωτερότητας στους Έλληνες και κοινωνικής ανημποριάς. Εμφυτεύει στα μυαλά μας την εικόνα της τεμπέλικης και ανίκανης κοινωνίας του καναπέ, την συνενοχή όλων μας στην κρίση και στην πολιτισμική ισοπέδωση. Μας καλούν να μην ασχολούμαστε με το καθεστώς, αλλά να γίνουμε ατομικά καλύτεροι άνθρωποι, λες και είμαστε κακοί. Προπαγανδίζουν συνεχώς ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση και πως ο μόνος δρόμος για το μέλλον μας είναι τα μνημόνια υποταγής του Ελληνικού λαού και της αρπαγής του υλικού και πνευματικού του πλούτου.
Επιτέλους, Θέλουμε ένα άλλο καθεστώς ευημερίας και γαλήνης.
Οι Έλληνες αξίζουμε μια καλύτερη μοίρα.
