Πρόσφατα στην Μάνδρα πιο παλιά στους σεισμούς στην Κεφαλλονιά.
Απασχολούν στα καταστήματα τους εδώ και χρόνια αυτούς που ξεκόβουν από τα ναρκωτικά
και δεν τους προσλαμβάνει κανένας.
Δεν τους απασχολεί τις Κυριακές γιατί τους σέβεται.
Ο ίδιος συνεργάτης του, αποκάλυψε κι ένα ακόμη «μυστικό» του Στέλιου Σκλαβενίτη, σχετικά με το πώς ο επιχειρηματίας πήρε την απόφαση να παραμένουν κλειστά τα σούπερ μάρκετ του τις Κυριακές που όλα τα υπόλοιπα θα ήταν ανοιχτά: «Ο Στέλιος βρισκόταν σε συζητήσεις για το αν πρέπει να ανοίγουμε κι εμείς ή όχι. Βγαίνοντας από το γραφείο του, άκουσε τον γιο μιας υπαλλήλου να της λέει: – “γιατί μαμά λες ότι είναι καλό αφεντικό ο Σκλαβενίτης; Αφού την Κυριακή δεν θα ‘σαι σπίτι μας!”.
Του πήρε μόλις ένα λεπτό να επεξεργαστεί αυτό που μόλις είχε ακούσει από τον μικρούλη.
-“Δεν ανοίγουμε!” ήταν η τελική του απόφαση».
Μια απόφαση, που τηρήθηκε και την Κυριακή των Βαΐων, ημέρα που ο ίδιος έφυγε από τη ζωή.
Οι άνθρωποι που τον ζούσαν από κοντά, μίλησαν και για άλλες σημαντικές επιλογές που έκανε, ως επικεφαλής αυτής της κολοσσιαίας, οικογενειακής επιχείρησης:
-«συχνά αναρωτιόμασταν: πώς είναι δυνατόν μία εταιρεία των τριών δις να ασχολείται με το παράπονο που έχει κάνει για ένα προϊόν ένας καταναλωτής; Κι όταν βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα του αν θα αγόραζε τα καταστήματα του Carrefour, στην πραγματικότητα δεν είχε κανένα δίλημμα:
– “τί θα γίνουν οι χιλιάδες εργαζόμενοι που θα μείνουν άνεργοι; Αν όχι εμείς, τότε ποιος θα τους βοηθήσει;”.
Αυτός ήταν ο Στέλιος».
Η μεγάλη αγωνία του, ήταν να μην μάθει κανείς για τις φιλανθρωπίες του.
Τώρα όμως, ήρθε η ώρα να βγουν ακόμα περισσότερες στο φως.
Ενας εκπρόσωπος της Ενορίας Λευκάδας, της ιδιαίτερης πατρίδας του εκλιπόντος, αποκάλυψε ότι οι σεισμόπληκτοι Λευκαδίτες του 2003, θα περνούσαν ακόμη δυσκολότερες ώρες αν δεν είχαν την απόλυτη στήριξη του Σκλαβενίτη.
Αισθανόταν μεγάλη ευθύνη για τους εργαζομένους και τους προμηθευτές των καταστημάτων του και ήθελε τα παιδιά να έχουν μέλλον στην Ελλάδα, όχι να αναγκάζονται να φύγουν στο εξωτερικό.
Ευπατρίδης και καλλιεργημένος, χωρίς όμως να χάσει τη λαϊκότητά του-ήταν τιμή του και καμάρι του που μεγάλωσε στον Πειραιά-, ενδιαφερόταν πάντα για τη γνώμη των υπαλλήλων, προκειμένου να διαχειρίζεται σωστά την κάθε μεγάλη φουρτούνα. Προστάτευε θέσεις εργασίας και μισθούς.
Γι’ αυτό άλλωστε, η φιλοσοφία ολόκληρης της ζωής του, έγινε και το βασικό σλόγκαν της επιχείρησής του:
«ΑΠΛΈΣ ΠΡΆΞΕΙΣ , ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΞΊΑΣ ».
Απίστευτα πράγματα στην εποχή μας.
Αιωνία η μνήμη του!
