Πολλοί φίλοι υποθέτουν ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απονέμει το Δίκαιο, σύμφωνα με τα συνταγματικά ισχύοντα σε κάθε χώρα. Λάθος. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, όχι μόνο δεν σέβεται καμία εθνική συνταγματική τάξη, αλλά ούτε καν το πνεύμα των ίδιων των ευρωπαϊκών συνθηκών, με βάση τις οποίες συγκροτήθηκε η ΕΕ.
Ανώτατη δικαιακή αρχή που διέπει τις
αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι η αρχή του οικονομικού “ανταγωνισμού”. Η ΕΕ είναι η πιο σκληρή έκφραση της παγκοσμιοποίησης και επομένως και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ακολουθεί το πνεύμα αυτό.
Μόνο που ο καλώς εννοούμενος ανταγωνισμός ως βασική αρχή του φιλελευθερισμού, έγινε πλέον μια νεοφιλελεύθερη κατάργηση των κοινωνικών κεκτημένων, που έχουν κατοχυρωθεί τόσο στα εθνικά συντάγματα, όσο και στις ευρωπαϊκές συνθήκες.
Για παράδειγμα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικαίωσε την εταιρία Laval, η οποία εντός της Σουηδίας χρησιμοποίησε Λετονούς εργάτες και την εταιρία Viking, που έφερε στη Φινλανδία Εσθονούς εργάτες, με πολύ χαμηλότερο εργατικό κόστος μέχρι και στο ένα τρίτο του ισχύοντος αντίστοιχα.
Εναντίον των εταιριών είχαν προσφύγει τα ενδιαφερόμενα εργατικά συνδικάτα, για παραβίαση των συνταγματικών αρχών των εθνικών κρατών, αλλά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι στα πλαίσια της ελευθερίας διακίνησης της παροχής υπηρεσιών εντός της ΕΕ (βασική αρχή της παγκοσμιοποίησης), η φθηνότερη εργασία εξυπηρετεί την αρχή του ανταγωνισμού (βασική αρχή του φιλελευθερισμού).
Όταν λοιπόν βλέπουμε ότι σε ολόκληρη την ΕΕ (η Αγγλία ήδη αποχώρησε) ανεβαίνουν νέες πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες ουδόλως ενδιαφέρονται για το μέλλον της ΕΕ, αλλά για την προάσπιση των εθνικών κρατών και εθνικών δικαίων, δεν πρέπει να μας εκπλήσσει καθόλου.
Γιατί κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται στην Ελλάδα ακόμα; Μάλλον γι’ αυτό θα πρέπει να ερωτηθούν οι ολιγάρχες των ΜΜΕ, δηλαδή οι άρχοντες της προπαγάνδας.΄
