Τάκερ Κάρλσον
Υπό την πίεση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου, η κυβέρνηση Τραμπ θα μπορούσε να απέχει μόλις λίγες μέρες από την έναρξη μιας πυρηνικής επίθεσης στο Ιράν. Στόχος θα ήταν το Όρος Αξίνα στο κεντρικό Ιράν, όπου οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες ισχυρίζονται ότι η ιρανική κυβέρνηση έχει επαναλάβει το πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου. Κανένα συμβατικό όπλο στο Αμερικανικό οπλοστάσιο δεν μπορεί να διαπεράσει 300 πόδια (91 μ.) συμπαγούς γρανίτη για να καταστρέψει τις σήραγγες όπου φέρεται να λαμβάνει χώρα ο εμπλουτισμός. Η μόνη στρατιωτική επιλογή είναι ένα πυρηνικό χτύπημα. Ο Νετανιάχου πιέζει γι’ αυτό με όλες του τις δυνάμεις. «Ο Μπίμπι τηλεφωνεί στον Τραμπ για αυτό κάθε μέρα», λέει ένας ενημερωμένος παρατηρητής.
ΔΕΙΤΕ : 96 Εκατομμύρια Προβολές
Under pressure from Israeli prime minister Benjamin Netanyahu, the Trump administration may be within days of launching a nuclear strike on Iran. The target would be Pickax Mountain in central Iran, where Israeli intelligence claims the Iranian government has restarted its nuclear enrichment program. No conventional weapon in the American arsenal can penetrate 300 feet of solid granite to destroy the tunnels where enrichment is supposedly taking place. The only military option is a nuclear strike. Netanyahu has been pushing hard for one. “Bibi calls Trump about it every day,” says an informed observer.
Netanyahu is cornered and desperate. After last week’s election results, he can’t form a government unless Trump intervenes directly in Israeli politics and brokers a deal with other parties that gives Netanyahu 61 seats in the Knesset. Otherwise, he is out as prime minister and on his way to ignominy, investigations and possibly jail. Netanyahu must stay close to Trump. He needs this war.
To that end, he’s applied maximum pressure to his closest allies in the administration, including Secretary of Defense Pete Hegseth and CENTCOM commander Brad Cooper. Both oppose a negotiated settlement to the war they’ve so grievously mismanaged; both are pushing to restart major combat operations. Secretary of State Marco Rubio and CIA director John Ratcliffe are also following Netanyahu’s lead, as are leaders of the Democratic Party. In a recent meeting on the subject, former president Barack Obama said he opposes the current Iran peace deal being drafted in Doha.
The rest of America’s longtime allies in the Middle East are terrified by the prospect of more war. On September 27th, Netanyahu flew secretly to Abu Dhabi to enlist the UAE in his lobbying effort for a final attack on Iran. The Emiratis refused. After eight months of conflict, Gulf economies are teetering. So are global energy and fertilizer markets. They won’t recover soon. Globally, there are a total of about 850 supertankers used to transport oil from producers to the rest of the world. In October alone, 11 of them were badly damaged in Hormuz. At this pace, a global depression is imminent. A nuclear strike would radically accelerate the destruction. Fallout from a ground explosion at Pickax Mountain would contaminate the Persian Gulf, poisoning the water supply for 100 million people.
And those are just some of the immediate consequences for the region. The rest of the world is every bit as exposed. No country other than the United States has ever used a nuclear weapon in war. Some would like to. An American nuclear attack on Iran would set a new precedent. The Russians have already told at least two other governments that an American nuclear strike on Iran would free them to use nuclear weapons against Ukraine. Pakistan and India would be tempted to do the same against each other, as would North Korea against Seoul. After the first nuclear strike, World War Three is inevitable. That war would be short and final.
We’ve been sleepwalking toward this moment for months. Since February, the administration has quietly rewritten America’s nuclear doctrine to make first use of so-called “battlefield nukes” easier and therefore more likely. No one in Washington in either party seems bothered by this. Now we’re on the brink of it.
Close observers say Trump is likely to decide by next weekend whether or not to use nuclear weapons. That would be November 7, six days from now. To his credit, he’s hesitating. At the moment, Trump is listening to his vice president, JD Vance, and to his envoy and friend Steve Witkoff, both of whom argue a deal with Iran can be made.
They’re right, though it won’t be simple. The Iranians are famously frustrating to negotiate with under any circumstances, and elements of that government have become more radical since Ayatollah Ali Khamenei and his family were killed in February. After decades of isolation, even relatively moderate Iranian leaders seem confused by how decisions are made in the West. (There is a widespread belief in Tehran, for example, that the United States government controls Israel.) But overall, people who have spoken to decision-makers in Iran say there is consensus there that more war is bad for everyone and a deal is worth making.
One group that hasn’t been consulted so far is the global population — the hundreds of millions of people who will be killed along with their children if Trump is pushed by Netanyahu into launching a nuclear strike next week. Now would be the time for them to speak up.
— Tucker Carlson (@TuckerCarlson) November 2, 2026
Ο Νετανιάχου είναι στριμωγμένος και απελπισμένος. Μετά τα αποτελέσματα των εκλογών της περασμένης εβδομάδας, δεν μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση εκτός εάν ο Τραμπ παρέμβει άμεσα στην ισραηλινή πολιτική και μεσολαβήσει σε μια συμφωνία με άλλα κόμματα που θα δώσει στον Νετανιάχου 61 έδρες στην Κνεσέτ (Κοινοβούλιο). Διαφορετικά, η θητεία του ως πρωθυπουργός έχει τελειώσει και αντιμετωπίζει άσχετο ζήτημα, έρευνες και πιθανώς φυλάκιση. Ο Νετανιάχου πρέπει να παραμείνει κοντά στον Τραμπ. Χρειάζεται αυτόν τον πόλεμο.
Για τον σκοπό αυτό, έχει ασκήσει τη μέγιστη πίεση στους στενότερους συμμάχους του εντός της κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένου του Υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ και του Διοικητή της CENTCOM Μπραντ Κούπερ. Και οι δύο απορρίπτουν έναν τερματισμό μέσω διαπραγματεύσεων στον πόλεμο που τόσο σοβαρά κακοδιαχειρίστηκαν. Και οι δύο πιέζουν για την επανέναρξη των μεγάλης κλίμακας πολεμικών επιχειρήσεων. Ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο και ο Διευθυντής της CIA Τζον Ράτκλιφ ακολουθούν επίσης τη γραμμή του Νετανιάχου, όπως και η ηγεσία του Δημοκρατικού Κόμματος. Σε πρόσφατη συνάντηση για το θέμα, ο πρώην Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα δήλωσε ότι απορρίπτει την ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν που καταρτίζεται αυτή τη στιγμή στη Ντόχα.
Οι άλλοι μακροχρόνιοι σύμμαχοι των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή τρομοκρατούνται από την προοπτική ενός ακόμη πολέμου. Στις 27 Σεπτεμβρίου, ο Νετανιάχου πέταξε κρυφά στο Άμπου Ντάμπι για να προσπαθήσει να κερδίσει την υποστήριξη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στην εκστρατεία άσκησης πίεσης για μια τελική επίθεση στο Ιράν. Οι Εμίρηδες όμως αρνήθηκαν. Μετά από οκτώ μήνες σύγκρουσης, οι οικονομίες των κρατών του Κόλπου βρίσκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Το ίδιο ισχύει και για τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και λιπασμάτων. Δεν θα ανακάμψουν γρήγορα.
Υπάρχουν περίπου 850 υπερδεξαμενόπλοια παγκοσμίως που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά πετρελαίου από τις χώρες παραγωγής στον υπόλοιπο κόσμο. Μόνο τον Οκτώβριο, έντεκα από αυτά υπέστησαν σοβαρές ζημιές στο Στενό του Ορμούζ. Με αυτόν τον ρυθμό, μια παγκόσμια ύφεση είναι επικείμενη. Μια πυρηνική επίθεση θα επιτάχυνε ριζικά την καταστροφή. Το ραδιενεργό νέφος από μια επίγεια πυρηνική έκρηξη στο Όρος Pickaxe (Αξίνας) θα μολύνει τον Περσικό Κόλπο και θα δηλητηριάσει την παροχή νερού 100 εκατομμυρίων ανθρώπων, για πολλούς αιώνες.
Και αυτές είναι μόνο μερικές από τις άμεσες συνέπειες για την περιοχή. Ο υπόλοιπος κόσμος κινδυνεύει εξίσου. Καμία άλλη χώρα εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχει χρησιμοποιήσει ποτέ πυρηνικό όπλο σε πόλεμο. Κάποιοι θα ήθελαν. Μια αμερικανική πυρηνική επίθεση στο Ιράν θα δημιουργούσε ένα νέο προηγούμενο. Οι Ρώσοι έχουν ήδη ενημερώσει τουλάχιστον δύο άλλες κυβερνήσεις ότι μια αμερικανική πυρηνική επίθεση στο Ιράν θα τους έδινε την ελευθερία να χρησιμοποιήσουν και αυτοί πυρηνικά όπλα εναντίον της Ουκρανίας. Το Πακιστάν και η Ινδία θα μπουν και αυτοί στον πειρασμό να κάνουν το ίδιο μεταξύ τους, όπως και η Βόρεια Κορέα στη Σεούλ. Μετά την πρώτη πυρηνική επίθεση, ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα ήταν αναπόφευκτος. Αυτός ο πόλεμος θα ήταν σύντομος και οριστικός.
Για μήνες υπνοβατούσαμε προς αυτή τη στιγμή. Από τον Φεβρουάριο, η κυβέρνηση έχει σιωπηλά ξαναγράψει το πυρηνικό δόγμα της Αμερικής για να διευκολύνει και έτσι να αυξήσει την πιθανότητα της πρώτης χρήσης των λεγόμενων «πυρηνικών όπλων μάχης». Κανείς στην Ουάσιγκτον, σε κανένα από τα δύο κόμματα, δεν φαίνεται να ενοχλείται από αυτό. Τώρα βρισκόμαστε στα πρόθυρα.
Οι προσεκτικοί παρατηρητές λένε ότι ο Τραμπ πιθανότατα θα αποφασίσει μέχρι το επόμενο Σαββατοκύριακο αν θα χρησιμοποιήσει ή όχι πυρηνικά όπλα. Αυτό θα γίνει στις 7 Νοεμβρίου, σε έξι ημέρες. Προς τιμήν του, διστάζει. Αυτή τη στιγμή, ο Τραμπ ακούει τον αντιπρόεδρό του Τζ. Ντ. Βανς και τον απεσταλμένο και φίλο του Στιβ Γουίτκοφ, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι μια συμφωνία με το Ιράν είναι εφικτή.
Έχετε δίκιο, ακόμα κι αν δεν θα είναι εύκολο. Οι Ιρανοί είναι γνωστοί για την απογοήτευσή τους απέναντι στους διαπραγματευτικούς εταίρους υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, και τμήματα αυτής της κυβέρνησης έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί περαιτέρω από τότε που ο Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και η οικογένειά του σκοτώθηκαν τον Φεβρουάριο. Μετά από δεκαετίες απομόνωσης, ακόμη και σχετικά μετριοπαθείς Ιρανοί πολιτικοί φαίνονται μπερδεμένοι σχετικά με το πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις στη Δύση. Για παράδειγμα, η άποψη ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ ελέγχει το Ισραήλ είναι ευρέως διαδεδομένη στην Τεχεράνη.
Συνολικά, ωστόσο, άτομα που έχουν μιλήσει με υπεύθυνους λήψης αποφάσεων στο Ιράν λένε ότι υπάρχει συναίνεση ότι ένας ακόμη πόλεμος θα ήταν κακός για όλους και ότι μια συμφωνία αξίζει τον κόπο.
Μια ομάδα με την οποία δεν έχει ακόμη ζητηθεί η γνώμη είναι ο παγκόσμιος πληθυσμός — οι εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι που θα σκοτωθούν μαζί με τα παιδιά τους εάν ο Τραμπ πιεστεί από τον Νετανιάχου να εξαπολύσει πυρηνική επίθεση την επόμενη εβδομάδα.
Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να υψώσει τη φωνή της η ανθρωπότητα.
