Από την άλλη πλευρά βρίσκεται η ελληνική κυβέρνηση, η οποία γνωρίζει ότι αυτή τη στιγμή «δύναμή της» είναι η … ανυπακοή. Γιατί όσο διαμηνύει προς τα έξω ότι δεν έχει άλλες αντοχές για να συνεχίσει το μεταρρυθμιστικό της έργο, τόσο αυξάνει τους φόβους των δανειστών ότι δεν θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Και έτσι, μεγενθύνει τις πιθανότητες να εξασφαλίσει τις διευκολύνσεις που ζητά, για να εξακολουθήσει να υλοποιεί τα συμφωνηθέντα. “Η τουλάχιστον έτσι πιστεύει. Και κάπου εδώ έρχεται να κολλήσει και η ιστορία του «κουρέματος».
Η Αθήνα θεωρεί ότι τώρα είναι η ευκαιρία να επαναφέρει το θέμα στην επικαιρότητα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, αυτό το οποίο «λέει» είναι πως «αν μας δώσετε λίγο τυράκι, τότε μπορεί να ξαναβρούμε τον μεταρρυθμιστικό μας οίστρο». Οπου «τυράκι», το «κούρεμα». Το κακό είναι ότι προς το παρόν δεν δείχνει να πέφτει στη φάκα το Βερολίνο.
«Στην καλύτερη των περιπτώσεων, αυτο που έχετε να περιμένετε είναι μια επιμήκυνση» απαντούν. Και τραβούν το σχοινί, προς το μέρος τους. Οι δικοί μας απαντούν ότι «αυτό δεν είναι αρκετό». Και τραβούν κι αυτοί το σκοινί από την άλλη πλευρά. Το πρόβλημα είναι μήπως κοπεί. Αυτό το σκέφτεται κανείς;
