ΗΛΙΑ Α. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΔΗΜΟΣΙΟΛΟΓΟΥ- ΑΝΑΛΥΤΟΥ
ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ από της γεννήσεως του Νεώτερου Ελληνικού Έθνους – Κράτους και της Εθνικής ημών παλιγγενεσίας του 1821.
Τους ιστορικούς αυτούς σταθμούς, από τους οποίους, ξεκίνησαν νικηφόρες εθνικές πορείες, άκρως πολυκύμαντες και ταραχώδεις καθ’ όλην τη διάρκεια του 20ού αιώνα, έγραψαν λαμπρές ιστορικές σελίδες, για την ΕΔΡΑΙΩΣΗ της Ανεξαρτησίας, Ελευθερίας και απολύτου ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ του νεώτερου Ελληνικού Κράτους.
Η συμβολή του Εθνικού Στρατού στις πολύχρονες και αντίξοες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, του 20ού αιώνα, ασφαλώς υπήρξε ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ όμως των πολιτικο-στρατιωτικών εξελίξεων και διαμορφώσεων που οδήγησαν στην τελική μορφή την Ελληνική Δημοκρατία.
Στις πολυκύμαντους και ταραχώδεις διαδρομές της Εθνικής μας Ιστορίας, συμπλέκονται και διασυνδέονται αρρήκτως, η πολιτική με την στρατιωτική ιστορία. Ολόκληρος σχεδόν ο 20ός Αιώνας υπήρξε ένα ασταμάτητο πεδίον πολιτικών και στρατιωτικών κινημάτων, επαναστάσεων, και δικτατοριών που διαμόρφωσαν, ανεμόρφωσαν και σχηματοποιούσαν κάθε φορά αναλόγως των επικρατησάντων, τον πολιτικό και στρατιωτικό χάρτη της χώρας.
Στην σημερινή ιστορική στιγμή που διέρχεται η χώρα, υφίσταται σίγουρα αντικειμενική αδυναμία για το ποια Συγκροτημένη και Συντεταγμένη Εθνική Δύναμη θα μπορούσε να συγκρατήσει και να αναστρέψει την ανθελληνική και καταστροφική πορεία που εκπορεύεται ευθέως από τους Διεθνείς Συνωμότες της παγκοσμιοποίησης.
Σε πληθώρα άρθρων μου, έχω αναφερθεί και επικαλεσθεί στις εν υπνώσει και αδρανεία υπάρχουσες ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. Και εξηγούμαι ακριβώς τι εννοώ λέγοντας και αναφέροντας τον συγκεκριμένο αυτόν όρο.
Είναι βέβαιο, ότι πάντα και σε όλες τις δύσκολες και ζοφερές ιστορικές περιόδους του Έθνους, πάντα ευρίσκοντο κάποιες φωτεινές, ελπιδοφόρες και υγιείς προσωπικότητες, όπου εντελώς αιφνιδιαστικά διεδραμάτιζαν ουσιώδη και καθοριστικό ρόλο, στα εθνικά μας πράγματα, σηματοδοτώντας, μια ΝΕΑ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ για την περαιτέρω Εθνική μας Πορεία.
Και επί τούτου θεωρούμε ότι ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ΓΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, δεν συνάδουν και δεν συστοιχίζονται με κάθε μορφής ψευδολογήματα και ψευδεπίγραφες ΕΤΙΚΕΤΕΣ, δήθεν Δεξιάς (λαϊκής, φιλελεύθερης, άκρας ή μεσαίας) είτε Αριστεράς (σοσιαλίζουσας, Κεντροαριστεράς) και λοιπών Πολιτικάντηκων Φληναφημάτων και Μακιαβελλικών Στρατηγημάτων.
ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ, είναι αυτές, οι οποίες, χωρίς Κόμματα, Χρώματα και Ψευδοετικέτες, οι οποίες μάχονται και θυσιάζονται «Υπέρ Βωμών και Εστιών». Είναι αυτές οι οποίες δεν έδωσαν ποτέ «Γή και Ύδωρ» σε «Διεθνείς Αφέντες και Κοσμοκράτορες».
Και επί τούτου Η ΕΚΠΗΓΑΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ θα προκύψει, από τα σπλάχνα του Οικουμενικού Ελληνισμού, της Εθνικής Διασποράς, των Ενόπλων Δυνάμεων και των Εντίμων Ελλήνων Πατριωτών.
Οι Επίορκοι της αποστολής τους προς το Έθνος και η εκχώρηση Εθνικής Κυριαρχίας, ως Εντολοδόχοι και Υποτελείς ξένων Δυνάμεων και Κρατών, είτε ως Προδότες και Υπονομευτές των «Ιερών και Οσίων» που συνάδουν με την Εθνική Ιστορική και Θρησκευτική Συνείδηση και Πίστη των Ελλήνων, θα καταδικαστούν με ιστορική καταδίκη.
Μόνο έτσι θα συντελεσθεί και η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ και ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ
ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ, κατά τη διάρκεια του 20ού Αιώνα, που επέδρασαν καθοριστικά για την Πολιτική και Στρατιωτική Ιστορία του Έθνους, υπήρξαν αδιαμφισβήτητα:
α) Το Επαναστατικό Κίνημα στο Γουδί το 1909, υπό την Ηγεσία του Α/χου Νικ. Ζορμπά. Σημειωτέον ότι αυτήν την τεταραγμένη ιστορική περίοδο, υπήρχαν άναρχες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες, όπου και υποχρεώθησαν όλα τα παλαιά
και διεφθαρμένα πολιτικά κόμματα, (ως σήμερον) να απόσχουν από τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1910.
Ψηφίσθηκε ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ στη Βουλή το 1911, όπου και εξασφάλισε καλή λειτουργία του πολιτεύματος και εμπέδωσε Κράτος ΔΙΚΑΙΟΥ. Γεγονός που εδημιούργησε κλίμα εθνικής ενότητας και εξάρσεως.
Ταυτόχρονα έφερε στο «Κεντρικό Πολιτικό Γίγνεσθαι» τον μετέπειτα Εθνάρχη Ελευθ. Βενιζέλο. Σήμα κατατεθέν: «Η Ελλάδα των πέντε θαλασσών και των δύο Ηπείρων».
β) Ιστορικός Σταθμός το 1940. ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΗΓΗΤΟΡΟΣ Ιωάννη Μεταξά.
Το ΕΘΝΟΣ σύσσωμο, ως εις Άνθρωπος υπό την Θαυματουργό και Εμπνευσμένη ΕΘΝΙΚΗ ΤΟΥ ΗΓΕΣΙΑ, έδωσε το δυνατό και αξιοθαύμαστο, σε ολόκληρη την Ανθρωπότητα Εθνικό του Παρόν. ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1940.
Μετά την εφιαλτική εκείνη νύχτα, της παραμονής της 28ης Οκτωβρίου του 1940, που έλαβε χώρα στην οικία του Εθνικού Κυβερνήτου, η Ελλάς και ολόκληρος ο Ελληνισμός, μετά την υπερήφανη και Εθνικά Ένδοξη απάντηση του Ηγέτου – Πρωθυπουργού στο Ιταλό Πρέσβη, επεσήμανε πραγματικός και Πανεθνικός ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ.
Το Ιστορικό ΟΧΙ του Κυβερνήτου απετέλεσε τον ΕΘΝΙΚΟ ΠΥΡΟΚΡΟΤΗΤΗ για τις ψυχές, το Ηθικό, την Ανδρεία, την Συνείδηση και όλων των – εν ναρκώσει – Εθνικών αρετών του Έλληνα Μαχητή, του πολέμαρχου, του νικητού, που γνωρίζει να κερδίζει μάχες, μαχόμενος «Υπέρ βωμών και Εστιών». Στον Έλληνα Μαχητή, εξύπνησε μέσα του η Αρχαία Ελλάδα, εξύπνησαν οι μάχες του Μαραθώνα και των Πλαταιών, εξύπνησε μέσα του ο σκληροτράχηλος Σπαρτιάτης πολεμιστής και το «Ταν ή επί Τάς», εξύπνησε μέσα του ο «Γέρος του Μοριά» Θεοδ. Κολοκοτρώνης, ο Ανδρούτσος, και ο Καραϊσκάκης.
Εξύπνησε μέσα του το «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ή ΘΑΝΑΤΟΣ» των Αγωνιστών της Επανάστασης του 1821. Και όλα αυτά σε μια Ελλάδα, τελείως ρημαγμένη και κατακερματισμένη πολιτικά, από τις μνήμες του 1922. Σε μια Ελλάδα γεμάτη από κινήματα, «Επαναστάσεις» και αντικινήματα, από διαφόρους πολιτικάντηδες της εποχής.
Σε μια Ελλάδα που μόλις το 1936, σε μια Σύσκεψη του Γενικού Στρατηγείου υπό τας διαταγάς του νέου Κυβερνήτου Ιωάν. Μεταξά, η εν γένει πολιτική, οικονομική και κυρίως στρατιωτική κατάσταση της χώρας, εκρίθη ως
«ΑΥΤΟΧΡΗΜΑ ΤΡΑΓΙΚΗ». Και όμως έφτασαν τέσσερα (4) χρόνια, προκειμένου, υπό την Εθνική και στιβαρά Ηγεσία του Κυβερνήτου Μεταξά να γίνουν όσα έπρεπε σχεδόν, για να προετοιμασθεί η χώρα, και για όσα ακόμη επρόκειτο να συμβούν.
Με αυστηρότητα, σοβαρότητα, πειθαρχία και οργανωμένες επιτελικές ενέργειες, υπό την καθοδήγηση του Κυβερνήτου πραγματοποιήθη το Μέγιστο Έργο, στο οποίο στηρίχθηκε και το ακόλουθο δημιουργηθέν Ιστορικό Έπος του 1940.
Ηθικό φρόνημα υψηλό, στρατιωτική εκπαίδευση άρτια, πειθαρχημένη και αποφασισμένη πολιτεία για ό,τι ήθελε συμβεί. Και συνέβη. Η Ελλάδα εδοξάσθη για μια ακόμη φορά, στην μακραίωνη Ιστορική της διαδρομή.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ θα αποτελέσει η αφετηρία και ενεργοποίηση των νέων Εθνικών Δυνάμεων. Οριστική παύση στην υποταγή και την δουλοπρέπεια. Όχι στους Εφιάλτες και παρέχοντες γη και ύδωρ στους διεθνείς συνωμότες και διεθνείς εξουσιαστές.
