Σάββατο πρωί, η ήλιος δαγκώνει και δε αντέχεται για πολύ η βεράντα, όμως το κρύο αεράκι που έρχεται από το βουνό είναι αναζωογονητικό, καθαρίζει τις αισθήσεις σου για να απολαύσεις την πρώτη γουλιά του καφέ σου.
Δικτυώνεσαι με την τσίμπλα στο μάτι, την ώρα που η καφετιέρα γουργουρίζει τις τελευταίες της σταγόνες. Το άρωμα του καφέ απλώνεται και σε ξεξυπνάει. Ταυτόχρονα ξυπνά και ο Θεοφάνης, να ψάξει στο διαδίκτυο για να σου πει αν το προηγούμενο βράδυ ξεκίνησε η εξέγερση των Ελλήνων κατά των δυναστών των. Ότι υπέβαλλε την παραίτησή της, η κυβέρνησης των Ολετήρων. Τίποτα πάλι. Η χθεσινή φωτογραφία με τα ΜΑΤ στα Προπύλαια, που συνεχίζει να ανακυκλώνεται στα κοινωνικά δίκτυα, σου λέει ότι ούτε εψές, ραγιάδες, έγινε το θαύμα. Το όνειρο δε βγήκε αληθινό!
Ξεκινάς να διαβάζεις την σαββατιάτικη καλημέρα του «Προέδρου» της Δημοκρατίας. Σπεύδει να μιλήσει για το μεγάλο κόστος που έχει η διαφθορά για την οικονομία μας, για το βάθος της διάβρωσης που προκαλεί στο κράτος δικαίου και για την επιτακτική ανάγκη της καταπολέμησής της.
Μαθαίνεις από το ψαχτήρι: Η 9η Δεκεμβρίου γιορτάζεται ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς, γιατί την ημερομηνία αυτή του 2003 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε την αντίστοιχη Συνθήκη.
Σπεύδει ο «Πρόεδρος» να ομιλήσει κατά της διαφθοράς που μνημονεύεται μεθαύριο! Ρουφώντας τον καφέ σου απορείς. Δεν μπορείς να μην απορείς: Βιαστικός, ο «Πρόεδρος», γιατί τάχα αυτή η σπουδή?
Αυτός που ανέχεται να πωλούνται αντί πινακίου φακής, κερδοφόροι δημόσιοι οργανισμοί, αγορασμένοι με χρήματα αποθησαυρισμένα, ίσως, από το λαθρεμπόριο καυσίμων !
Αυτός που ανέχεται να σαπίζουν υποβρύχια προπληρωμένα και μισοτελειωμένα στα ναυπηγεία, όταν η ανεργία θερίζει τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη!
Αυτός που, ασφαλώς, ο φαρμακοποιός του θα του προτείνει πρωτότυπα και όχι γενόσημα φάρμακα κι έτσι δεν αισθάνεται να του πέφτει λόγος για τις πράξεις και τις παραλείψεις του γελωτοποιού-τηλε-βιβλιοπώλη, «υπουργού», στη ρηξικέλευθη (sic) πολιτική φαρμάκου!
Αυτός που το δικό του το «κωλόσπιτο», δεν κινδυνεύει να το χάσει, γιατί πιθανότατα έχει φορολογική ασυλία κι εξάλλου παχυλό μισθό και συντάξεις θα’ χει έναν σωρό, βουλευτικές, υπουργικές, ίσως κι επίδομα αντιστασιακού. Αρκετούς πόρους πάντως, για να πληρώνει τις δόσεις του στην τράπεζα και τα αντισυνταγματικά χαράτσια, αν δεν έχει νομίμως απαλλαχθεί από αυτά∙ κι έτσι σιωπά, σαν να μην του πέφτει λόγος!
Αυτός που βλέπει ό,τι οικοδομήθηκε από την δική του αξιοπρεπή εξωτερική πολιτική, να γκρεμίζεται από τον ολετήρα επίγονό του. Διότι αυτά μαθαίνεις, η περήφανη αντίδραση του παρασυνταγματολόγου που παριστάνει τον υπουργό Εξωτερικών, στους τουρκαλάδες που φωνάζουν «Κύπρος, γιόκ», ήταν η ετοιμότητά του να υποδεχθεί τουρκοκύπριο διαπραγματευτή! Πρωτοφανείς εξελίξεις, αλλά ο “Προεδρος” πάλι σιωπά!
Θα πει κανείς ότι αυτά όλα τα θλιβερά, ξεφεύγουν από τις αρμοδιότητες του Προέδρου της Ελληνικής Τηλεδημοκρατίας μας∙ και θα έχει δίκιο.
Όμως ετούτες τις ώρες, τώρα που εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι, ετούτες τις ώρες που αρχίζουν να τακτοποιούνται οι υποθήκες μέσα σε περίτεχνα swaps, ετούτες τις ώρες που η Ελλάδα πουλιέται είκοσι λεπτά στο ευρώ, ετούτες τις ώρες που η ξετσιπωσία της κυβέρνησης των Ολετήρων οδηγεί όλο και περισσότερους να κοιμούνται νηστικοί δίπλα σε μισόσβηστα μαγκάλια, τώρα, έχομε πόλεμο!
Εν καιρώ πολέμου, είναι που θα περίμενε κανείς από έναν πραγματικό Πρόεδρο Δημοκρατίας, να κάνει κάτι. Οτιδήποτε! Να στείλει μια απλή επιστολή στον «Πρωθυπουργό»∙ μια παράκληση, στο όνομα του Ελληνικού λαού, να παραιτηθεί, αυτός και η βουτηγμένη στη διαφθορά και την ανικανότητα κυβέρνησή του, η κυβέρνηση των Ολετήρων. Ναι, όσο το σκέφτεσαι, το θεωρείς λογικό: Μια τέτοια επιστολή θα ήταν αρκετή για να τους γκρεμίσει.
Αυτό θα όφειλε κάνει ένας πραγματικός Πρόεδρος Δημοκρατίας που θα είχε επαφή με την πραγματικότητα και τα βάσανα του λαού του. Για να μπορέσει να γιορτάσει πραγματικά ο ελληνικός λαός, την μέρα κατά της διαφθοράς∙ και δεν θα είχε αυτός ο Πρόεδρος καμιά ανησυχία, μήπως η Ιστορία, κάποτε, τον κακοχαρακτηρίσει.
Προλαβαίνει μέχρι μεθαύριο να επανορθώσει ο κ. «Πρόεδρος» μας και αίφνης να χάσει και τα εισαγωγικά του.
