Η επικεφαλής της έρευνας, δρ Brittney A. Kramer, και οι συνεργάτες της από το Μιζούρι των ΗΠΑ, μελέτησαν στοιχεία από την περίοδο κύησης 2.741 γυναικών που συμμετείχαν σε επιμέρους έρευνα το 2007 και το 2008. Από αυτές, το 8,3% είχε διαγνωστεί με διαβήτη κύησης και το 17,9% είχε χρησιμοποιήσει στο παρελθόν κάποια ορμονική αντισυλληπτική μέθοδο, όπως το χάπι, ενέσεις, δακτύλιο του τραχήλου της μήτρας ή άλλες ενδομήτριες συσκευές.
Ο κίνδυνος εμφάνισης διαβήτη κύησης ήταν υψηλότερος στις γυναίκες που είχαν κάνει χρήση τέτοιων μεθόδων αντισύλληψης σε σύγκριση με εκείνες που είχαν λάβει μέτρα αντισύλληψης χωρίς ορμονικές επιπτώσεις στον οργανισμό.
Επίσης, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι πιθανότητες αυξάνονται ακόμα περισσότερο σε γυναίκες που είναι ηλικίας άνω των 30 ετών, σε γυναίκες που είναι υπέρβαρες ή παχύσαρκες και σε γυναίκες που δεν ανήκουν στον πληθυσμού καυκάσιας προέλευσης.
Αν και οι ερευνητές δεν απέδειξαν την ύπαρξη άμεσης αιτιώδους σχέσης μεταξύ της ορμονικής αντισύλληψης και του διαβήτη κύησης, υποστηρίζουν ότι τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι μπορεί να υπάρχει ένα υποκείμενος μηχανισμός συσχετισμού, που πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.
