Φαίνεται μάλιστα πως η κυβέρνηση της χώρας δεν απορρίπτει μια τέτοια πρωτοβουλία.
Στο Μπουένος Άϊρες ξέσπασε πολιτική κόντρα με την αντιπολίτευση να κατηγορεί την κυβέρνηση ότι άδειασε τους τραπεζίτες και την πρωτοβουλία τους.
«Αν οι τράπεζες της Αργεντινής θέλουν να συνεισφέρουν με τα δικά τους χρήματα, η κυβέρνηση δεν είναι αντίθετη. Ευπρόσδεκτη κάθε πρόταση» δήλωσε πάντως ο υπουργός.
Αυτό διότι οι πληροφορίες αναφέρουν πως υπήρξαν διαβουλεύσεις ανάμεσα στα funds και την ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών της χώρας ώστε να δοθεί λύση. Αυτή όμως ναυάγησε τελικά.
Δύο από τις τέσσερις τράπεζες, η Citigroup και η HSBC, έχουν ισχυρότατη παρουσία στην Αργεντινή και ενδεχομένως να κατέχουν μεγάλο αριθμό κουρεμένων» ομολόγων. Από τη μία λοιπόν η παράταση της εκκρεμότητας, από την άλλη το γεγονός ότι δεν μπορούν να πληρωθούν για τα ομόλογα που κατέχουν (λόγω της απόφασης του Αμερικανού δικαστή), φαίνεται πως ειδικά αυτοί οι δύο κολοσσοί έχουν ισχυρό κίνητρο ανάμειξης.
Όσο για την JP Morgan, η τράπεζα εμφανίζεται να έχει αγοράσει τα ομόλογα που πήρε η ισπανική Repsol από το αργεντινό δημόσιο ως αποζημίωση για την εθνικοποίηση του πετρελαϊκού κολοσσού YPF, συνολικής αξίας πέντε δισ. δολαρίων.
Υπάρχει και μία ημερομηνία κλειδί, αυτή της 15ης Γενάρη του 2015, όταν δηλαδή δεν ενεργοποιείται η περίφημη ρήτρα RUFO (Rights Upon Future Offers), βάσει της οποίας, οι κουρεμένοι ομολογιούχοι θα αποκτούσαν ίσα δικαιώματα με όσους εισπράξουν περισσότερα από αυτούς, στη συγκεκριμένη περίπτωση τα funds.
Ο Αμερικανός δικαστής Τ.Γκριέσα ξεκαθάρισε πάντως την Παρασκευή τέσσερα πράγματα:
το χρέος είναι χρέος, η Αργεντινή δεν πρέπει να παραπληροφορεί την κοινή γνώμη με μισές αλήθειες, το θέμα δεν μπορεί να τραβήξει άλλα δέκα χρόνια και ότι πρέπει άμεσα να βρεθεί λύση.
