Όσο κι αν ακούγεται περίεργο όλα ξεκίνησαν το 2013 από ένα δίχρονο αγοράκι στη Νέα Γουινέα.
Οι νεκροί έχουν ξεπεράσει προ πολλούς τους 1.000, οι γιατροί και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν κρύβουν την ανησυχία τους και ακόμα και οι πιο ανεπτυγμένες χώρες παίρνουν πλέον σοβαρά μέτρα ώστε να μην δουν τον ιό να εξαπλώνεται. Κι όμως, μέχρι τον περασμένο Δεκέμβριο κανείς δεν θα μπορούσε να πιστέψει ότι ο θάνατος ενός παιδιού ηλικίας δύο ετών θα μπορούσε να προκαλέσει τέτοια καταστροφή.
Σύμφωνα με το ibtimes.co.uk, οι επιστήμονες που ερευνούν τα αίτια της τόσο γρήγορης εξάπλωσης του ιού, έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όλα ξεκίνησαν τον τελευταίο μήνα του 2013, όταν ένα δίχρονο αγοράκι «έσβησε» στην πόλη Γουεκέντου της Γουινέας.
Μία εβδομάδα μετά τον θάνατο του παιδιού, πέθαναν η μητέρα του, η τρίχρονη αδελφή και η γιαγιά του. Σε κανένα από τα θύματα δεν έγιναν εξετάσεις για Έμπολα, εντούτοις όλοι είχαν τα ίδια συμπτώματα με τα μετέπειτα θύματα. Δύο από τα άτομα που βρέθηκαν στην κηδεία της γιαγιάς, επέστρεψαν στα χωριά τους έχοντας κολλήσει τον ιό, τον οποίο μετέφεραν σε έναν γιατρό και έναν νοσηλευτή βοηθό του. Ήταν τότε που οι γιατροί άρχισαν να ανησυχούν, την ίδια ώρα που ο Έμπολα συνέχιζε το… καταστροφικό του έργο βρίσκοντας πολύ πρόσφορο έδαφος για εξάπλωση.
Κι αυτό διότι το Γουεκέντου βρίσκεται στα σύνορα της Γουινέας με τη Σιέρα Λεόνε και τη Λιβερία, ακόμη δύο χώρες δηλαδή στις οποίες κυριαρχούν η φτώχεια, ο ελλιπής ιατρικός εξοπλισμός και η γνώση για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μια τόσο δύσκολη κατάσταση.
Σε κάποιες περιπτώσεις, δε, η έλλειψη πυρετού οδήγησε στη μη σύνδεση κάποιων περιστατικών με τον ιό Έμπολα. Οπως αποδεικνύεται, όμως, στα τελευταία στάδια ο πυρετός εξαφανίζεται.
Μέχρι να ζητηθεί από το υπουργείο Υγείας της Γουινέας βοήθεια από τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα, ο ιός είχε ήδη εξαπλωθεί και φορείς του ήταν αρκετοί εργαζόμενοι σε νοσοκομεία. Από τη μία επειδή δεν γνώριζαν για το τι ακριβώς πρόκειται και από την άλλη γιατί στα νοσοκομεία υπήρχε ελάχιστο απόθεμα χλωρίνης (απαιτείται συνεχής απολύμανση στους χώρους). Αξίζει, δε, να σημειωθεί ότι ένα απλό ζευγάρι πλαστικών γαντιών κοστίζει περίπου 50 σεντς. Μοιάζουν λίγα, αλλά σε χώρες όπου οι άνθρωποι ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα, ο εφοδιασμός με μεγάλη ποσότητα γαντιών μοιάζει ως τεράστια πολυτέλεια.
Μέχρι τα μέσα Μαρτίου, όταν και ζητήθηκε η βοήθεια, ο Έμπολα είχε «σκοτώσει» εκατοντάδες ανθρώπους στη Γουινέα, ενώ ασθενείς με συμπτώματα εμφανίζονταν σαν τα μανιτάρια σε Λιβερία και Σιέρα Λεόνε.
Από τη στιγμή που δόθηκε τόσο πρόσφορο έδαφος προς εξάπλωση σε έναν τόσο επικίνδυνο ιό ο οποίος συνεχώς μεταλλάσσεται, ήταν θέμα χρόνου να κινδυνεύσουν κι άλλες χώρες, δεδομένου ότι υπήκοοί τους ταξίδευαν στις «απαγορευμένες ζώνες».
Σύμφωνα με τους γιατρούς του Ινστιτούτου Παστέρ, ενδεχομένως να υπήρξε κι άλλο άτομο που να πέθανε εξαιτίας του Έμπολα, νωρίτερα από τον δίχρονο που θεωρείται ως ο πρώτος ασθενής. Αυτό που κανείς δεν γνωρίζει είναι πως και γιατί νόσησε ο δίχρονος. Δύο από τα πιθανά σενάρια είναι να κόλλησε τον ιό είτε από μολυσμένη βελόνα είτε από χαλασμένα φρούτα. Αυτό, ωστόσο, έχει μικρή σημασία πλέον…
