και λες ας πάω λίγο πιο Δυτικά να ξεκουραστώ στην Θέα της ¨αυτοκρατορίας των ημερών¨ μας και να θαυμάσω το έμβλημα της το Άγαλμα της Ελευθερίας.
Και όμως και εκεί ¨ματώνει¨ ο οφθαλμός της ψυχής σου.
¨Νεκρός από πυρά δύο αστυνομικών έπεσε ακόμη ένας άνδρας στην περιοχή του Φέργκιουσον, στο Μιζούρι, περίπου 6 χιλιόμετρα από το σημείο όπου το προηγούμενο Σάββατο σκοτώθηκε ο 18χρονος αφροαμερικανός Μάικλ Μπράουν, χτυπημένος από τις σφαίρες ενός λευκού αστυνομικού υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες.
Το τελευταίο θύμα φαίνεται πως ήταν οπλισμένο με μαχαίρι και φερόταν “αλλοπρόσαλλα”, όπως δήλωσε μέσω Twitter ο διοικητής της Μητροπολιτικής Αστυνομίας του Σεϊντ Λιούις.
Άγνωστο παραμένει αν το όλο περιστατικό συνδέεται με τις πολύκροτες ταραχές που συγκλονίζουν κατά τις τελευταίες ημέρες το Φέργκιουσον.
Κανένας αστυνομικός δεν τραυματίστηκε στο περιστατικό. Στην περιοχή υπάρχει ισχυρή αστυνομική παρουσία, ενώ γρήγορα συγκεντρώθηκε πλήθος άνω των 100 ατόμων.
Να σημειωθεί ότι το εν λόγω συμβάν έλαβε χώρα μετά από μία νύχτα μεγάλης έντασης στο Φέργκιουσον, κατά την οποία συνελήφθησαν 31 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων ατόμων που προέρχονται από τις πολιτείες της Καλιφόρνια και της Νέας Υόρκης.
Τι τα θες όμως ¨ματαιότης ματαιοτήτω , τα πάντα ματαιότης¨ .
Οι αυτοκρατορίες πέφτουν σαν τα φύλλα του φθινοπώρου που έρχεται , έστω και αν έχουν επιβλητικά σύμβολα.
Το Άγαλμα της Ελευθερίας, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι «Η Ελευθερία φωτίζοντας τον κόσμο» (αγγλιστί «Liberty enlightening the World» γαλλιστί «la Liberte eclairant le monde»), είναι ένα κολοσσιαίο άγαλμα πάνω στην ομώνυμη νησίδα και μέσα στο άνω τμήμα του Κόλπου της Νέας Υόρκης.
Το άγαλμα αυτό στήθηκε σε ανάμνηση της φιλίας των λαών των ΗΠΑ και της Γαλλίας.
Το συνολικό του ύψος είναι 93 μέτρα (302 πόδια) μαζί με το βάθρο, και κατά την εκδοχή της εγκυκλοπαίδειας Μπριτάννικα παρουσιάζει μια γυναίκα να κηρύττει την ελευθερία. Η γυναίκα αυτή κρατάει έναν πυρσό στο υψωμένο δεξί της χέρι και μια ενεπίγραφη πλάκα στο αριστερό όπου αναγράφεται η ημερομηνία 4 Ιουλίου 1776.
Το θέμα δεν είναι αν πέφτουν ή πως καταρρέουν οι αυτοκρατορίες;
Το ουσιαστικό σημείο είναι τι αφήνουν πίσω τους;
Δίνουν στίγμα πολιτισμού, δίνουν στίγμα ανθρωπιάς;
Ή γκρεμίζουν στα τάρταρα του Άδη ψυχές και εκμαυλίζουν συνειδήσεις;
Ποτίζουν την γη του πλανήτη μας με αίμα και τον αέρα με βία;
Ή προάγουν τα ήθη και τα έθιμα συνεργώντας στην συναλληλία των Εθνών και των Φυλών με δεσμούς αδιατάρακτης οικουμενικής Ειρήνης;
Ακριβώς έτσι κρίνονται οι αυτοκρατορίες στην ανθρώπινη ιστορία και στο Βιβλίο Ζωής που θα Ανοίξει στον Ουρανό .
« Σας εύχομαι τώρα που θα τελειώσουν οι πόλεμοι να είστε ευτυχισμένοι μέσα σε ειρήνη. Όλοι οι θνητοί από εδώ και πέρα να ζήσουν σαν ένας λαός μονιασμένος για την κοινή προκοπή, να έχετε την οικουμένη για πατρίδα σας, με νόμους κοινούς, όταν θα κυβερνούν οι άριστοι ανεξάρτητα απ τη φυλή.
Δε χωρίζω τους ανθρώπους, όπως κάνουν οι στενόμυαλοι, σε Έλληνες και βάρβαρους.
Δεν μ΄ ενδιαφέρει η καταγωγή των πολιτών, ούτε η ράτσα που γεννήθηκαν, τους καταμερίζω με μοναδικό κριτήριο την αρετή. Για μένα κάθε καλός ξένος είναι Έλληνας και κάθε κακός Έλληνας είναι χειρότερος από βάρβαρο.
Αν ποτέ σας παρουσιαστούν διαφορές, δεν θα καταφύγετε στα όπλα, Παρά θα τις λύσετε ειρηνικά. Στην ανάγκη θα σταθώ διαιτητής σας.
Το θεό δεν πρέπει να τον έχετε σαν αυταρχικό κυβερνήτη, αλλά σαν κοινό Πατέρα όλων, ώστε η διαγωγή σας να μοιάζει με τη ζωή που κάνουν τ΄ αδέλφια μέσα στην οικογένεια.
Απ τη μεριά μου όλους σας θεωρώ ίσους, λευκούς και μελαψούς και θα θελα να μην αισθάνεστε μόνο σαν υπήκοοι της κοινοπολιτείας μου, αλλά να νοιώθετε όλοι σαν μέτοχοι και συνέταιροι.
Όσο περνά απ το χέρι μου, θα προσπαθήσω να γίνουν πραγματικότητα αυτά που υπόσχομαι. Αυτό τον όρκο που δώσαμε απόψε με σπονδές κρατήστε τον σαν σύμβολο αγάπη» Ο όρκος του Μεγάλου Αλεξάνδρου 324 π.Χ. Ώπη Ασσυρίας (σημερινό Ιράκ)
Ο Χρήστος Ζαλοκώστας σε ιστορική μελέτη, γραμμένη όμως με μυθιστορηματικό τρόπο, αναφέρεται στον Όρκο αυτόν. Ο Ζαλοκώστας «ποιητική αδεία» και εμπνευσμένος από τις διηγήσεις του Αρριανού και του Πλούταρχου, συνέθεσε ένα κείμενο, που, σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε, δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.
Σήμερα- αύριο ανοίγουμε στην Αμφίπολη ένα επιβλητικό και μοναδικό τάφο της Μακεδονικής Δυναστείας που την ¨φύσηξε¨ και αυτήν ο αμείλικτος αγέρας της ιστορίας.
Όμως μέσα σε αυτόν τον Τάφο δεν προσδοκούμε να βρούμε μόνο χρυσάφια και αρχαιολογικούς θησαυρούς αλλά την μνήμη ενός Μεγάλου Πολιτισμού που σημαδεύτηκε από την ιστορική διαδρομή ενός Μεγάλου της Ιστορίας.
Και αυτό μετά από 2300 χρόνια…
Άραγε μετά από 100 χρόνια αν ανοίξουμε τους Τάφους που γιόμισε και γεμίζει τον πλανήτη μας ο Δυτικός πολιτισμός στον οποίο συμμετέχουμε όλοι μας εκουσίως ή ακουσίως , τι θα βρούμε;;;;;;;;
ΦΡΙΚΗ και Πολιτισμικό Έρεβος!!
Είναι άραγε τυχαίο και συμπτωματικό … σήμερα που κάποιοι ανοίγουν τον τάφο της ανθρωπότητας διαφημίζοντας με τις πράξεις και τις ενέργειες τους ένα παγκόσμιο μακελειό, έρχεται η ΓΗ της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ και προσφέρει στην ¨σαστισμένη¨ ανθρωπότητα το πνευματικό περιεχόμενο ενός ¨Τάφου ¨ απαύγασμα Πραγματικού Διαχρονικού Πολιτισμού;;;
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
