Δεν υπήρχε ίσως καλύτερο ακροατήριο για τον υπουργό Υγείας κ. Μάκη Βορίδη – ο οποίος βρέθηκε το περασμένο Σάββατο στην Ρόδο σε εκδήλωση για τα 40 χρόνια του κόμματος – όπου και προχώρησε σε ανακοινώσεις σχετικά με την περαιτέρω μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης το 2015.
Όπως δήλωσε συγκεκριμένα ο υπουργός Υγείας, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη την νέα χρονιά, θα μειωθεί ακόμη περισσότερο από τα 2 δις ευρώ και θα φθάσει στα 1,920 δις ευρώ. Είναι πράγματι απορίας άξιο πως ένας κυβερνητικός παράγων προβαίνει σε τέτοιες δηλώσεις, την στιγμή που το θέμα αυτό είναι ήδη νομοθετημένο, ενώ έχουν ήδη προηγηθεί συζητήσεις και ζυμώσεις με την κοινότητα της φαρμακοβιομηχανίας.
Άρα, όλες οι κουβέντες είναι στον αέρα και όλα καταλύονται ανά πάσα στιγμή. Επιπλέον, είναι σχεδόν βέβαιο, ότι τόσο ο κ. Βορίδης όσο και η κυβέρνηση θα είναι ήσυχη καθώς θα έχουν ακούσει και εφαρμόσει με ευλάβεια τις επιταγές της τρόικας, η οποία μιλάει για δαπάνη στην Ελλάδα, που θα αγγίζει το 1% του ΑΕΠ. Επομένως είμαστε όλοι ήσυχοι, εκτός από τους ασθενείς, οι οποίοι θα γευτούν το «πικρό ποτήρι» της ακόμη μεγαλύτερης μείωσης της φαρμακευτικής δαπάνης, με αποτέλεσμα να έχουν λιγότερα φάρμακα από αυτά που χρειάζονται ή να κόβουν τις θεραπείες τους, τακτική στην οποία συνήθισαν πλέον τα τελευταία χρόνια του Μνημονίου. Επιπλέον με την τακτική αυτή, δεν είναι μυστικό, ότι απειλείται ευθέως και η βιωσιμότητα της φαρμακοβιομηχανίας!
Μιλώντας για δαπάνη 2 δις ευρώ, για το 2014 και για το 2015, όπως είχε δεσμευθεί και όπως έχει νομοθετήσει ο υπουργός Υγείας, να θυμίσουμε ότι στο ποσό αυτό, περιλαμβάνονται ακόμη, η δαπάνη για τους ανασφάλιστους, και η δαπάνη για τα εμβόλια. Οι εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανίας έχουν ήδη κάνει λόγο για μία κατάσταση ασφυξίας, με δραματικές συνέπειες στους ασθενείς και στην Δημόσια Υγεία. Επιπλέον, το προεδρείο της ΠΕΦ έχει προτείνει η δαπάνη για τους ανασφάλιστους να κατευθυνθεί σε έναν άλλο λογαριασμό – το λεγόμενο κονδύλι πρόνοιας- ώστε οι ευπαθείς αυτές ομάδες να έχουν ανεξάρτητα πρόσβαση για τα αναγκαία τους φάρμακα. Επιπλέον, οι εκπρόσωποι της φαρμακοβιομηχανίας αλλά και οι φαρμακοποιοί, ζητούν διαρκώς διόρθωση (και όχι αύξηση) της φαρμακευτικής δαπάνης στα 2,3 δισ ευρώ, προκειμένου να ξεφύγουμε όπως αναφέρουν από την ανθρωποκτονική αυτή κατάσταση.
Ωστόσο, εάν αποδειχθεί ότι η φαρμακευτική δαπάνη τελικά μειώνεται κάτω από τα 2 δις ευρώ και εάν (λέμε εάν τελικά!) αυξηθεί ο συντελεστής του ΦΠΑ για τα φάρμακα τότε τα πράγματα θα πάρουν άλλη τροπή εξαιρετικά τρομακτική. Διότι να σημειώσουμε ότι στα 2 δις ευρώ φαρμακευτικής δαπάνης περιλαμβάνεται και ο ΦΠΑ (6,5%), επομένως συζητάμε για μία εξαιρετικά περιορισμένη δαπάνη, ικανή να καλύψει μόλις και μετά βίας τους πολίτες.
Η ηγεσία του υπουργείου Υγείας θα πρέπει να είναι επομένως πολύ προσεκτική όταν μιλάει για περαιτέρω μείωση της δαπάνης (όσες πιέσεις και εάν δέχεται από τους εκπροσώπους της τρόικας), διότι τα πράγματα δεν έχουν μόνο λογιστική διάσταση. Πίσω από τους αριθμούς κρύβονται ανθρώπινες υπάρξεις και σοβαρά προβλήματα υγείας, τα οποία πρέπει να εξετάζονται πολύ προσεκτικά και όχι επιδερμικά επειδή έτσι επιτάσσει η ξένη κηδεμονία!
