Κατ` αρχάς, θα μπορούσαμε να δεχθούμε ως ειλικρινή την επίδειξη ευαισθησίας, αν οι άνθρωποι αυτοί, που αποτελούν την «ηγεσία του πλανήτη», ζητούσαν ΣΥΓΓΝΩΜΗ, για τις πολιτικές τους, που τροφοδοτούν και την ισλαμική τρομοκρατία, είτε με τις πολεμικές τους εκστρατείες, στις περιοχές όπου κυριαρχεί το μουσουλμανικό στοιχείο, αλλά και με τις βάρβαρες πολιτικές λιτότητες, στις ίδιες τις χώρες τους.
Έστω κι έτσι, όμως, θα δεχόμασταν αυτή την επίδειξη ευαισθησίας και συμπαράστασης, στα αθώα θύματα, αν όλοι αυτοί οι μοιραίοι και άβουλοι ηγέτες, πλήρωναν απ` την τσέπη τους, τα έξοδα του «ταξιδιού-εξπρές» στη γαλλική πρωτεύουσα. Όλοι τους, όμως, απ` όσο ξέρουμε, χρησιμοποίησαν τα κρατικά τους αεροσκάφη, χρεώνοντας τα έξοδα του μονοήμερου αλε-ρετούρ, στους ατυχείς φορολογούμενους, των χωρών.
Δε νιώθουν, άραγε, την υποχρέωση, να δώσουν, έστω εκ των υστέρων, λογαριασμό στους «υπηκόους» τους, πόσο τους κόστισε η «επίδειξη ευαισθησίας» των ηγετών τους; Με τα λεφτά των άλλων, ξέρουμε κι εμείς να κάνουμε τους φιλάνθρωπους κι ευαίσθητους. Από τους ηγέτες μας, όμως, δεν περιμένουμε να παριστάνουν τους ευαίσθητους, με τα δικά μας τα λεφτά.
Τους ψηφίζουμε και τους κάνουμε… μεγάλους και τρανούς, όχι για να σουλατσάρουν στις διάφορες πρωτεύουσες, μετέχοντας σε πορείες, αλλά για να λύνουν τα προβλήματα των πολιτών μας. Η καλύτερη υπηρεσία, άλλωστε, που θα είχαν να προσφέρουν και στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, θα ήταν η άσκηση πολιτικών, που θα καταπολεμούσαν ή θα απέτρεπαν τη φτώχεια.
Θα ήταν πολύ καλύτερα για τους λαούς, αν οι ηγέτες τους, αντί για μια υποκριτική «παράσταση ενότητας», που κράτησε λίγες ώρες, εργάζονταν συστηματικά και αδιάκοπα, για τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου, στον οποίο οι πολίτες όλης της γης, θα ζούσαν ειρηνικά και θα απολάμβαναν τον πλούτο, που παράγουν οι χώρες τους.
Αντί γι` αυτό, όμως, οι ηγέτες, που χθες παρίσταναν τους «θλιμμένους», δε διστάζουν, ακόμη και να βομβαρδίζουν γυναικόπαιδα και ανυπεράσπιστους πολίτες, προκειμένου να «βάλουν χέρι» στα πετρέλαιά τους. Είναι αυτές οι στυγερές, εν ψυχρώ δολοφονίες, που «οπλίζουν» το χέρι των τρομοκρατών.
Αντί, λοιπόν, για «κροκοδείλια» δάκρυα, ας συναισθανθούν οι «ηγέτες του πλανήτη», ότι είναι και οι ίδιοι υπεύθυνοι για το αίμα αθώων και ας αλλάξουν, έστω τώρα, γραμμή πλεύσης, συμβάλλοντας στην καταπολέμηση της βίας, τον τερματισμό των πολέμων και την εξάλειψη της φτώχειας. Ετσι, μόνο, θα καταπολεμηθεί και η τρομοκρατία και όχι με πορείες και υποκριτικές εκδηλώσεις ευαισθησίας.
