παρουσιάζοντας στη Βουλή τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του. Γέμισε τον κόσμο με ελπίδα και αισιοδοξία. Το προφανές γεγονός ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ θα ασκήσει πολιτική σε αστικό πλαίσιο και δεν θα ασκήσει φυσικά αριστερή πολιτική ενοχλεί βεβαίως τους αριστερούς. Ομως για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, συμπεριλαμβανομένης και της πλειοψηφίας των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό συνιστά παράγοντα καθησυχασμού, στον βαθμό φυσικά που μέχρι τώρα ο Αλέξης Τσίπρας έχει πείσει ότι δεν θα μεταβληθεί κι αυτός σε υπηρέτη των γερμανικών συμφερόντων. Η αλήθεια είναι πως η σφοδρότητα της γερμανικής επίθεσης εναντίον της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ευθύς αμέσως μετά τη συγκρότησή της, συνδυαζόμενη με το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός παρέμεινε στις προγραμματικές δηλώσεις πιστός στις προεκλογικές του υποσχέσεις, εκτόξευσε στα ύψη το κύρος του Αλέξη Τσίπρα. Πέρα όμως από τον αρχικό ενθουσιασμό του λαού για το ότι η διακυβέρνηση της χώρας ανατίθεται στο νεαρότερο πρωθυπουργό της Ελλάδας τον τελευταίον αιώνα, πέρα από τα λόγια των προγραμματικών δηλώσεων, τα έργα και ο πράξεις της κυβέρνησής του είναι που θα σφραγίσουν την πρωθυπουργία του Αλέξη Τσίπρα.
Οι επόμενες μέρες ίσως αποδειχθούν καθοριστικές για τον χαρακτηρισμό αυτής της κυβέρνησης. Αύριο, Τετάρτη, συνέρχονται οι υπουργοί Οικονομικών στο πλαίσιο του Eurogroup και φυσικά θα συζητήσουν τι θα γίνει με την περίπτωση της Ελλάδας. Μεθαύριο, Πέμπτη, θα συνέλθει σύνοδος κορυφής της ΕΕ, όπου ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει το ντεμπούτο του. Και εκεί θα ληφθούν ενδεχομένως σοβαρές αποφάσεις για την Ελλάδα. Την Παρασκευή είχαν πει αρχικά, αλλά οι τελευταίες φήμες λένε ότι δεν αποκλείεται να μετακυλιστεί και στο Σάββατο, θα γίνει η κυβερνητική πρόταση για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος δεν αποκλείεται και να εκλεγεί αμέσως, αν πάρει από 180 ψήφους βουλευτών και πάνω. Θα προτείνει άραγε η αντιμνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κάποια μνημονιακή προσωπικότητα; Σε ελάχιστα 24ωρα το αργότερο θα ξέρουμε, αν ο πρωθυπουργός δεν ανακοινώσει το όνομά του απόψε, μετά τα μεσάνυχτα, αφού η κυβέρνηση πάρει ψήφο εμπιστοσύνης διά της υπερψήφισης των προγραμματικών της δηλώσεων. Εχουμε την εντύπωση ότι η μέχρι τώρα μυστικοπάθεια γύρω από το θέμα αυτό ήταν συναρτημένη πολύ περισσότερο με τη διελκυστίνδα της κυβέρνησης με την αντίστοιχη του Βερολίνου παρά με εσωτερικές ίντριγκες και αντιδράσεις.
Αντικειμενικά, κανένας λόγος δεν υπάρχει που να επιβάλλει στον ΣΥΡΙΖΑ την πρόταση μνημονιακού Προέδρου. Οι 162 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ που συγκροτούν την κοινοβουλευτική κυβερνητική πλειοψηφία είναι υπεραρκετοί για να εκλέξουν όποιον Πρόεδρο της Δημοκρατίας θελήσει ο πρωθυπουργός, αφού στη δεύτερη κιόλας ψηφοφορία αρκούν 151 βουλευτικές ψήφοι. Θα δούμε ποιο πρόσωπο θα επιλέξει ο Αλέξης Τσίπρας. Οποιο και να επιλέξει όμως, η επιλογή του θα εμπεριέχει λόγω των συνθηκών σοβαρότατα πολιτικά μηνύματα. Το Μνημόνιο είναι αυτό που εξαθλίωσε τον ελληνικό λαό, τον δίχασε υπέρ αντιμνημονιακών και φιλομνημονιακών πολιτικών δυνάμεων και διέλυσε εκλογικά όλα τα κόμματα που υπηρέτησαν το Μνημόνιο (ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ). Εκτός της ΝΔ που βρίσκεται σε αναμονή εσωτερικής κρίσης, η οποία θα εκδηλωθεί, αν και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ κατορθώσει να πετύχει αξιοπρεπή συμβιβασμό με την Γερμανία.
Εναν συμβιβασμό που να μην οδηγεί σε εξαθλίωση τους Ελληνες και πρωτίστως να μην ερμηνευθεί από όσους ψήφισαν τον ΣΥΡΙΖΑ και του έδωσαν την εξουσία ως πολιτική «κωλοτούμπα». Ας μη γελιόμαστε, ο κόσμος δεν ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί ο λαός μας ήθελε αριστερή πολιτική. Μια οικονομική ανακούφιση θέλει. Αν η κυβέρνηση κατορθώσει να του τη δώσει, θα έχει κερδίσει το παιχνίδι. Μόνο που αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο να γίνει από όσο φαντάζονται πολλοί υπουργοί, βουλευτές και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή η χαλάρωση της εξοντωτικής λιτότητας αντιβαίνει στη γερμανική πολιτική εξανδραποδισμού όλων των χωρών της Ευρώπης και καθυπόταξής τους στη γερμανική επικυριαρχία του Τέταρτου Ράιχ. Μέχρι την Κυριακή πάντως ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του ενδέχεται να έχουν υποχρεωθεί να πάρουν αποφάσεις που θα σφραγίσουν τη διακυβέρνησή τους.
