Μετά το χθεσινό γιούρογκρουπ-παρωδία, είχαμε νέες αποδείξεις για τον πραγματικό ρόλο των ευρωκρατών των Βρυξελλών. Οι ευρωκράτες-τραπεζικές μαριονέτες συμπεριφέρθηκαν στους αξιωματούχους της Ελληνικής κυβέρνησης σαν να ήταν μικρά παιδιά και προσπάθησαν να τους ξεγελάσουν με φθηνά κόλπα.
Όπως αποκάλυψε ο Γιάννης Βαρουφάκης, υπήρχε μια πρόταση από πλευράς Μοσκοβισί, την οποία ήταν έτοιμος να υπογράψει ο Έλληνας υπουργός καθώς ήταν πολύ κοντά στις Ελληνικές θέσεις, αλλά την τελευταία στιγμή απορρίφθηκε από τον Ντάισελμπλουμ, προφανώς μετά από παρέμβαση του Σόιμπλε και απαιτήθηκε ουσιαστικά από την Ελληνική πλευρά να αποδεχθεί το υπάρχον πρόγραμμα, δηλαδή τα καταστροφικά μέτρα της Τρόικας.
Ο σκληρός άξονας Φρανκφούρτης-Βρυξελλών επέβαλε τη θέλησή του χωρίς καμία διάθεση διαπραγμάτευσης και απαίτησε από την Ελληνική κυβέρνηση να ζητήσει παράταση του υπάρχοντος προγράμματος, δηλαδή παράταση της καταστροφής. Στην ουσία, ο άξονας απαίτησε από την Ελλάδα να δηλώσει πλήρη υποταγή στα τραπεζικά-εταιρικά λόμπι που κινούν τα νήματα των ευρωκρατών και θέλουν να ολοκληρωθεί το Ελληνικό πείραμα με κάθε τρόπο.
Γιατί επιμένουν σε μια τέτοια σκληρή στάση απέναντι στην Ελλάδα; Μπορούμε να σκεφτούμε τουλάχιστον δύο λόγους:
Πρώτον, ο άξονας φοβάται ότι μπορεί να υπάρξει ένα ντόμινο ανόδου των Αριστερών και αντι-νεοφιλελεύθερων δυνάμεων στην Ευρώπη ξεκινώντας από την Ισπανία, όπου οι Podemos προηγούνται σε όλες τις δημοσκοπήσεις. Αυτό εξηγεί και τη στάση του Ισπανού πρωθυπουργού και ομογάλακτου ιδεολογικά με τον πρώην Έλληνα πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος έχει πλήρως ευθυγραμμιστεί με το Βερολίνο, όπως άλλωστε και ο ίδιος ο Σαμαράς. Αξίζει να θυμηθούμε ότι ο Μαριάνο Ραχόι έσπευσε να δηλώσει στήριξη στον Σαμαρά όταν τον επισκέφθηκε στην Αθήνα πριν από τις εθνικές εκλογές, όταν όλες οι δημοσκοπήσεις έδιναν προβάδισμα στον ΣΥΡΙΖΑ. (http://failedevolution.blogspot.gr/2015/01/blog-post_14.html)
Δεύτερον, ο άξονας δεν θέλει με κανένα τρόπο να δώσει χρόνο στην Ελλάδα για να προετοιμαστεί καλύτερα για ένα πιθανό Grexit. Ακόμα και μια περίοδος τεσσάρων μηνών θα έδινε στην Ελλάδα την απαραίτητη ανάσα προκειμένου να οργανώσει καλύτερα την τελευταία γραμμή άμυνάς της, που είναι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Αυτό θα έδινε άλλο ένα δυνατό χαρτί στα χέρια της Ελληνικής πλευράς απέναντι στις συνήθεις τακτικές εκβιασμών των ευρωκρατών.
Η πρακτική των ευρωκρατών φανερώνει όμως και το πιο εφιαλτικό απ’όλα: την επιθυμία τους για κατάργηση της δημοκρατίας και την αντικατάσταση της με την νέα φεουδαρχία που οραματίζονται οι πλουτοκράτες.
Τώρα ξέρουμε. Οι ευρωκράτες-μαριονέτες δεν ενδιαφέρονται για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα. Δεν ενδιαφέρονται για τις αυτοκτονίες, τις κατεστραμμένες ζωές, την ανεργία, το κοινωνικό κράτος που καταρρέει. Δεν ενδιαφέρονται για την βελτίωση της οικονομίας. Δεν ενδιαφέρονται καθόλου για όλα αυτά.
Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας στα αφεντικά τους. Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι η ολοκλήρωση του βάρβαρου, νεοφιλελεύθερου πειράματος στην Ελλάδα με οποιοδήποτε κόστος. Η νέα κυβέρνηση και ο λαός αντιστέκονται και αυτό δεν τους αρέσει καθόλου. Διότι τελικά, οι Έλληνες μπορεί να αποτελέσουν παράδειγμα για όλους τους λαούς της Ευρώπης.
