Μόνο “εθιμοτυπική” δεν ήταν η επίσκεψη του ΑΝΥΕΘΑ Κώστα Ήσυχου στην Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού. Ο κ.Ήσυχος πήγε στην ΔΙΣ κυρίως για τα “αρχεία του Μέριλαντ”. Τα αρχεία που οι αμερικανοί βρήκαν με την είσοδό τους στο Βερολίνο το 1945 και μας πούλησαν το 2006.
Ο ΑΝΥΕΘΑ Κώστας Ήσυχος είχε λεπτομερή ενημέρωση από τον διευθυντή της ΔΙΣ ταξίαρχο Νίκο Δελατόλα.
Ο κ.Ήσυχος αφού επισκέφθηκε το χώρο που φυλάσσονται τα μικροφίλμ δήλωσε:
“Είδα αυτά τα σπάνια και ανεκτίμητα μικροφίλμ τα οποία ήρθαν στην κατοχή των Ενόπλων Δυνάμεων και της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού και αριθμούν πάνω από 400 χιλιάδες έγγραφα τα οποία έχουν περάσει στο στάδιο της ψηφιοποίησης στο μεγαλύτερο ποσοστό τους και σε λίγες βδομάδες ολοκληρώνεται η διαδικασία αυτή. Αυτά τα έγγραφα δεν τεκμηριώνουν μόνο μια ιστορική αλήθεια αλλά είναι έγγραφα της ίδιας της Βερμαχτ, των δυνάμεων κατοχής. Είναι σημειώματα ημερολόγια, εκθέσεις και αναφορές αξιωματικών προς τους ανωτέρους τους σε περίοδο πολέμου, όπου αυτά δεν γράφονται με στόχο να δουν το φως της δημοσιότητας αλλά είναι κυρίως απόρρητα έγγραφα προς τις αρμόδιες αρχές της Βέρμαχτ.
Φιλοδοξούμε να ανακαλύψουμε σε αυτά τα αρχεία αθέατες πτυχές και πλευρές. Επισημαίνω στο σημείο αυτό, όχι για να δηλητηριάσουμε – σε καμία περίπτωση – αλλά για να τροφοδοτήσουμε τις σχέσεις αλληλεγγύης των λαών. Για να τις ενδυναμώσουμε και να δημιουργήσουμε συνθήκες κατανόησης. Ωστόσο, υπάρχει ένα ανεκπλήρωτο ηθικό, πολιτικό αλλά και οικονομικό χρέος που είναι οι αποζημιώσεις προς τον ελληνικό λαό. Για το λόγο αυτό θα ήθελα με την ευκαιρία της επίσκεψής μου σήμερα εδώ να ανακοινώσω ότι αυτά τα αρχεία θα είναι σε ελεύθερη πρόσβαση σε κάθε πολίτη και σε κάθε φορέα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Θα ήθελα να αξιοποιήσω αυτή την ευκαιρία για να καλέσω ιδιαίτερα τα γερμανικά πανεπιστήμια, τα γερμανικά ακαδημαϊκά ινστιτούτα, την γερμανική διανόηση αλλά και τον γερμανικό λαό να συνδράμει μαζί μας στην ανακάλυψη αυτού του ιστορικού θησαυρού για να μπορούμε να λέμε όλοι οι λαοί της Ευρώπης αλλά ιδιαίτερα ο ελληνικός και ο γερμανικός λαός το «ποτέ ξανά».
Ο ΑΝΥΕΘΑ απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τη στάση της γερμανικής κυβέρνησης στο ελληνικό αίτημα για τις οφειλές ανέφερε:
«Δεν είναι μόνο νομικό το ζήτημα. Το 1953 στη διεθνή διάσκεψη του Λονδίνου η χώρα μας ως νικήτρια δύναμη με το δικό της οβολό, μετά και από ένα αιματηρό εμφύλιο, μαζί με τις άλλες χώρες διέγραψε το 50% του δημόσιου χρέους της Γερμανίας, προπολεμικού και μεταπολεμικού. Αυτό είναι νομική ιστορία. Το 1953 επίσης ήταν εκείνη η χρονιά όπου υπογράφηκε πως μετά την ενοποίηση των δύο Γερμανιών θα μπορούσαν οι χώρες εκείνες που ακόμα δεν είχαν προχωρήσει σε μια συνολική ρύθμιση των γερμανικών οφειλών να το πράξουν.
Βεβαίως επικαλείται σήμερα η γερμανική κυβέρνηση και ορισμένοι Γερμανοί αξιωματούχοι ότι λύθηκε μιας και δια παντός το θέμα το 1990 με την ενοποίηση των δύο Γερμανιών, με τη συμφωνία 2+4, δηλαδή οι δύο Γερμανίες και οι τέσσερις κατοχικές νικήτριες δυνάμεις. Ονομάστηκε 2+4, δεν ονομάστηκε 2+28, η Ελλάδα απουσίαζε από αυτή τη συμφωνία και για αυτό το λόγο θεωρούμε ότι το ιστορικό και το νομικό έλλειμμα της συμφωνίας του 1990 αποκαθίσταται σήμερα μιας και έρχονται στο φως και τεκμηριώνονται απόλυτα μ ε τα ίδια τα έγγραφα των δυνάμεων κατοχής της Βέρμαχτ και των Ες Ες, αθέατες πλευρές και πτυχές.
Επομένως η απάντησή μας είναι: ας κάτσουμε στο τραπέζι του διαλόγου να συζητήσουμε νηφάλια γιατί μας ενώνει ο αντιφασισμός και η δημοκρατία. Έχει ιδιαίτερη αξία για τις νεολαίες και τους λαούς και της Γερμανίας και της Ελλάδας να βρεθούν μαζί σε αυτό το πεδίο για να κλείσει αυτή η ανοιχτή πληγή μιας και το επιβάλλουν οι καιροί και οι επιταγές, καθώς το ξαναβλέπουν το αυγό του φιδιού σε πολλές χώρες της Ευρώπης, και στη δική μας χώρα, νεοναζιστικές και νεοφασιστικές πολιτικές δυνάμεις και μορφώματα να αναδεικνύονται και πάλι. Άρα έχουμε ανάγκη και οι ηττημένοι και οι νικητές να ξαναβρεθούμε στο ίδιο πεδίο της συνεννόησης των λαών της Ευρώπης. Δεν θέλουμε να ξαναζήσουμε ποτέ πια τη φρικιαστική πραγματικότητα του πολέμου».
Απαντώντας σε ερώτηση του Onalert.gr σχετικά με την επικείμενη επίσκεψή του στη Μόσχα και το ενδεχόμενο ρωσικής διεκδίκησης γερμανικών οφειλών, ο ΑΝΥΕΘΑσημείωσε:
«Βλέπουμε πως μετά την ενοποίηση εγείρονται ερωτήματα περί γερμανικών οφειλών και από άλλες χώρες, προφανώς και από την τότε Σοβιετική Ένωση, τη σημερινή Ρωσία, αλλά και από άλλες χώρες που διαδραμάτισαν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο και δώσανε πάρα πολλά για την νίκη των λαών κατά του ναζισμού. Μας ενώνει όλους η βούληση να κλείσουμε πληγές που είναι ακόμα ανοιχτές. Από ‘κει και πέρα η κάθε χώρα, η κάθε κυβέρνηση, ο κάθε λαούς θα βρει τον τρόπο συνεννόησης μέσα σε συνθήκες ειλικρίνειας, ευθύτητας και αλληλεγγύης».
