Το αποτέλεσμα αυτής της «χαλαρότητας» του πολιτικού προσωπικού, το βιώνουμε σήμερα όλοι μας, ολόκληρο το έθνος και η χρεοκοπημένη χώρα. Αυτή την πολιτική «ραστώνη» ήρθε να την χαλάσει η νέα πρόεδρος της Βουλής κ. Κωνσταντοπούλου, με την επιμονή της να τηρεί σχολαστικά τον Κανονισμό της Βουλής και το Σύνταγμα της χώρας.
Βέβαια, υποθέτουμε ότι υπάρχουν κι άλλοι λόγοι, για τους οποίους η κ. Κωνσταντοπούλου έχει γίνει στόχος. Η επιτροπή για λογιστικό έλεγχο του χρέους, η επιτροπή για το πως μπήκαμε στο μνημόνιο, η επιτροπή για τις γερμανικές αποζημιώσεις, η απόρριψη άσχετων τροπολογιών, η μείωση του μισθού των βουλευτών κατά τις αδικαιολόγητες απουσίες τους, η κατάργηση πρόσθετων αμοιβών των βουλευτών για τις επιτροπές, η άρνηση χορήγησης αδειών σε βουλευτές, η μη ανανέωση της σύμβασης leasing για τις βουλευτικές λιμουζίνες και πολλά άλλα, είναι μερικές από τις μέχρι τώρα ενέργειες της κ. Κωνσταντοπούλου.
Να υποθέσουμε ότι οι ανωτέρω ενέργειές της είναι άσχετες με το εναντίον της μένος, τόσο έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά από τους παλιότερους συναδέλφους της ή έχουν κάποια σχέση;
Τι λέτε, ποιος θα κερδίσει στο τέλος; Η κ. Κωνσταντοπούλου ή το γνωστό πολιτικό σύστημα;
ΥΓ. Όπως βλέπουμε, μέσα στο ισχύον πολιτικό σύστημα, ακόμα και αν ένας πολιτικός θέλει να τηρήσει τη νομιμότητα, δέχεται επιθέσεις μέχρι τον εξοβελισμό του ή την πλήρη αφομοίωση από το σύστημα.
Ίσως τώρα να αντιλαμβάνονται ακόμα και εκείνοι που υποστηρίζουν ότι “δεν φταίνε οι θεσμοί αλλά αυτοί που τους εφαρμόζουν” ότι το πρόβλημα τελικά είναι οι ίδιοι οι θεσμοί οι οποίοι είναι τόσο χαλαροί και ασαφείς που δεν προστατεύουν εκείνον που θέλει να τους εφαρμόσει πιστά.
Πάντως η κ. Κωνσταντοπούλου (την οποία δεν γνωρίζουμε ούτε έχουμε συναντήσει ποτέ) είναι ίσως η τελευταία ελπίδα (αν την αφήσουν) να μάθει έστω κάποια στιγμή ο ελληνικός λαός, τι ακριβώς του συνέβη.
