Αίσχος, ντροπή, ταπείνωση, εξευτελισμός για την Ελλάδα η μετατροπή του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά σε διαγωνιζόμενο εκπομπής ταλέντων και τραγουδώντας πιασμένος χέρι – χέρι (επιδιώκοντάς το) με φονιάδες.
We are the world πιασμένος παρέα με τον τούρκο ομόλογό του Τσαβούσογλου και τους λοιπούς τους ΝΑΤΟ.
Ποιους; Αυτούς που αιματοκύλισαν πατρίδες και λαούς. Να θυμηθούμε τη Γιουγκοσλαβία το 1999; Να θυμηθούμε τις βόμβες ουρανίου που πότισαν τη βαλκανική γη;
Αλλά και πάλι, χέρι χέρι με ποιον; Τον Τσαβούσογλου; Τον τούρκο ΥΠΕΞ; Το συνεχιστή αυτών που πάτησαν πόδι στην Κύπρο; Παραβιάζουν το εθνικό εναέριο χώρο μας; Φτάνουν με τα πλοία τους ως τη Τζια; Διατυμπανίζουν ελληνικά νησιά ως υπό κατοχή; Ας μην πάμε πιο πίσω ακόμη…
Τον Τσαβούσογλου της Τουρκίας με τα ορθάνοικτα σύνορα με τη Συρία τέσσερα χρόνια τώρα για να εισρέουν στη μαρτυρική χώρα πάσης φύσεως αποβράσματα που σκοτώνουν, κλέβουν, βιάζουν, αρπάζουν;
Αυτού το χέρι, το οποίο μάλιστα επιδιώκει να κρατήσει ο έλληνας υπουργός, είναι ποτισμένο με αίμα αθώων. Με αίμα πατεράδων που δολοφονήθηκαν μπροστά στα μάτια των παιδιών τους, με αίμα θυγατέρων που ατιμάστηκαν, παιδιών που εκτελέστηκαν, συζύγων που απήχθησαν. Ανθρώπων που ακρωτηριάστηκαν, σταυρώθηκαν, αποκεφαλίστηκαν, εκταρατσώθηκαν, πετροβολήθηκαν;
Τι δουλειά έχει ένας έλληνας υπουργός να τραγουδάει και να χορεύει το we are the world με αυτά τα συγκεκριμένα άτομα και αυτό που αντιπροσωπεύουν.
Αίσχος, αηδία, ντροπή.
We are the world; We are the Shame!
