Ενώ όλοι ήλπιζαν σε μια συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και δανειστών, ο συνήθης ύποπτος, το ΔΝΤ, αποφάσισε να δυναμιτίσει τις διαπραγματεύσεις ξανά. Οι εκπρόσωποι της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής μαφίας δεν είχαν άλλη επιλογή αυτή τη φορά, παρά να εκτεθούν, διαλύοντας τα όποια εναπομείναντα προσχήματα.
Έτσι, είναι περισσότερο από φανερό ότι το μόνο πράγμα που τους ενδιαφέρει είναι να ξεφορτωθούν την κυβέρνηση της Αριστεράς στην Ελλάδα, όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Από την πρώτη στιγμή που ο Τσίπρας παρουσίασε τα ισοδύναμα μέτρα, ώστε να ικανοποιηθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι που έθεσαν οι δανειστές, η προπαγάνδα εντός και εκτός Ελλάδας εξαπολύθηκε σε πλήρη ισχύ. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ προσπάθησαν να παρουσιάσουν τα μέτρα ως χειρότερα από αυτά που είχε προτείνει η προηγούμενη κυβέρνηση Σαμαρά, έτσι ώστε να αποδομήσουν την κυβέρνηση Τσίπρα στα μάτια των ψηφοφόρων.
Αυτή τη φορά, το ΔΝΤ ανέλαβε το ρόλο του “κακού μπάτσου” και επέστρεψε στις αρχικές του θέσεις, απαιτώντας νέες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις. Το ΔΝΤ ισχυρίστηκε ότι η αύξηση της φορολογίας στις μεγάλες επιχειρήσεις θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη ύφεση. Στην πραγματικότητα το ταμείο και οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί θέλουν να προστατεύσουν τις μεγάλες επιχειρήσεις και πολυεθνικές, εξοντώνοντας ταυτόχρονα τον τομέα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Ίσως φανεί παράδοξο σε πολλούς, αλλά η τελευταία εξέλιξη μπορεί να θεωρηθεί άλλη μια τακτική νίκη για την Ελληνική κυβέρνηση. Και αυτό γιατί οι Έλληνες αξιωματούχοι έδειξαν προς τα έξω, σε Ελλάδα και Ευρώπη, ότι είναι διατεθειμένοι να κάνουν συμβιβασμούς, φέρνοντας ισοδύναμα μέτρα στο τραπέζι. Και την ώρα που ορισμένοι μετριοπαθείς Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μιλούσαν για μια καλή βάση για συμφωνία, το ΔΝΤ έκανε στροφή 180 μοιρών ανατινάζοντας την προσέγγιση.
Η επιμονή του Τσίπρα να διαπραγματεύεται όλο αυτό το εξάμηνο καταλήγοντας σε κάποιες υποχωρήσεις, αποτελεί λοιπόν και μια καλή τακτική, καθώς ανάγκασε την άλλη πλευρά να εκτεθεί και να αποκαλύψει το πραγματικό της πρόσωπο και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί. Ο λόγος είναι απλός: σύμφωνα με τις Ελληνικές προτάσεις το βάρος της φορολογίας θα έπεφτε για πρώτη φορά στις μεγάλες επιχειρήσεις αντί στα συνήθη θύματα, τους μισθωτούς και συνταξιούχους και αυτό δεν είναι καλό για τα συμφέροντα που εξυπηρετεί ειδικά το ΔΝΤ.
Επιπλέον, οι Ελληνικές προτάσεις θα έθεταν σε κίνδυνο το Ελληνικό πείραμα, επειδή απέρριπταν επιπλέον περικοπές και διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων. Είναι σίγουρα αρκετά μακριά από τα σχέδια των δανειστών.
Ο Τσίπρας δεν έχασε την ευκαιρία και είπε ότι “Η μη αποδοχή ισοδύναμων μέτρων δεν έχει ξαναγίνει. Ούτε στην Ιρλανδία ούτε στην Πορτογαλία. Πουθενά! Αυτή η περίεργη στάση δύο ενδεχόμενα μπορεί να κρύβει. Είτε δεν θέλουν συμφωνία είτε εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα στην Ελλάδα.” (http://bit.ly/1LuQQ80), εκθέτοντας το ΔΝΤ και τους υπόλοιπους “θεσμούς”.
Έτσι, το παζλ ολοκληρώνεται. Όλα είναι ξεκάθαρα. Έχουμε έναν ταξικό πόλεμο, όπως έχει επισημανθεί πολλές φορές σ’αυτό το blog: Η παρούσα κυβέρνηση πρέπει να απομακρυνθεί, έστω και χωρίς προσχήματα μέσω αυτού του χρηματοπιστωτικού φασισμού, επειδή απειλεί τα σχέδια των πλουτοκρατών. Οι Podemos ακολουθούν στην Ισπανία και οι πλουτοκράτες φοβούνται ότι θα χάσουν τον έλεγχο της Ευρώπης. Οι Ευρωπαϊκοί λαοί πρέπει να προετοιμαστούν για πόλεμο.
