Με μια εντυπωσιακή πολιτικά κίνηση ανέστρεψε ο Αλέξης Τσίπρας τον αποδέκτη του τελεσιγράφου που του είχε επιδοθεί από το ευρωτοκογλυφείο και: Έφερε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση την πέμπτη φάλαγγα του ευρωπαϊκού τόξου η οποία με πρωταγωνιστές τους Γεωργιάδη (ΝΔ) Τσιόδρα (ΠΟΤΑΜΙ) και Λοβέρδο (ΠΑΣΟΚ) βρίσκεται από χθες αργά τη νύχτα σε ακατάσχετο παραλήρημα..
Και σε ότι αφορά στους δύο πρώτους καπαδόκες, η πολιτική τους παιδεία και η ευφυϊα δεν είναι πεδία στα οποία έχουν διακριθεί οπότε εκ των κοράκων δεν αναμένεις παρά κρα. Ο Λοβέρδος όμως; Επειδή πολιτικό ερπετό που αλλάζει ανά εποχή δέρμα μπορεί να είναι.
Ηλίθιος όμως όχι.
Πως από τη πρώτη στιγμή συνταυτίστηκε έωλα με την βλακώδη άποψη, πως με μια προσφυγή στο πρώτο πρωτοδικείο το δημοψήφισμα ακυρώνεται ,όταν με μια απλή ανάγνωση του Συντάγματος ακόμη και ο μη μυημένος στα του πολιτικού της νομικής πληροφορείται ρητά και κατηγορηματικά ότι:
Δημοψήφισμα προκηρύσσεται αποκλειστικά για εθνικούς λόγους και τη διενέργειά του την επικυρώνει η βουλή δια της απλής πλειοψηφίας των 151 βουλευτών.
Τελεία και παύλα.
Τι επομένως θέλουν ν’ αποφύγουν και ξεκίνησαν τις επί της διαδικασίας στρεψοδικίες; Να σας πω εγώ. Την επί της ουσίας συζήτηση. Ποια είναι τα μέτρα συσφικτήρες τα οποία υποχρέωσαν την κυβέρνηση να καταφύγει στη λαϊκή ετυμηγορία που κι εμείς από εδώ καιρό τώρα προωθούσαμε ως μόνη λύση..
Είναι αυτά που αν εφαρμόζονταν θα προκαλούσαν μια σειρά από καθυστερημένους μετασεισμούς στα ερείπια ενός κράτους από τον πρώτο κύριο σεισμό του 2010 με επίκεντρο το Καστελόριζο, για να μετασχηματίσουν γη και λαό σε κρανίου τόπο.
Πρόκειται για τα μέτρα που ο πολιτικός οχετός του Ποταμιού διαχέοντας από τηλοψίας τα απόβλητά του στα μυαλά των ελλήνων, διατύπωνε την άποψη ότι φέρτε τη συμφωνία όπως λάχει και όπου λάχει όπως οι βλάχοι.
Πρόκειται για τα μέτρα που η πεφωτισμένη δεξιά της Νέας Δημοκρατίας προωθούσε πάσει δυνάμει τη θέση ότι σημασία έχει η χώρα λες και αυτή είναι ένα άδειο κοστούμι στην ευρωπαϊκή βιτρίνα. Είναι τα μέτρα που από το 2010 ο Παπακωσταντίνου του «Ευρωπαϊκού τόξου» από το Πασόκ κομπορρημονούσε δίχως ίχνος πέτσας πως η χώρα πάει καλά κι ας υπάρχουν λουκέτα κι ας πεθαίνουν οι άνθρωποι στους δρόμους.
Αυτά τα μέτρα απέρριψε, ή τουλάχιστον επιχειρεί ν’ απορρίψει, η κυβέρνηση Τσίπρα Καμμένου δια του δημοψηφίσματος που προκαλεί και το στυφό πολιτικό ερώτημα στα χείλη, είναι γιατί δεν επιστρέφει το τελεσίγραφο ως μη παραδεκτό στους αποστολείς και να τελειώνει το ζήτημα εκεί. Γιατί δηλαδή ν’ αφήνει τα περιθώρια πολλαπλών σεναρίων για την επόμενη μέρα είτε το αποτέλεσμα είναι θετικό είτε αρνητικό γι αυτή.
Και σε ότι αφορά τη δεύτερη περίπτωση η εικόνα στον πολιτικό ορίζοντα είναι σχεδόν ευκρινής. Παραιτείται και παραδίδει την διαχείριση στα γνωστά γιουσουφάκια των ευρωπαϊκών ιερατείων που ως έμπειροι οσφυοκάμπτες γνωρίσουν από υποκλίσεις στην οικονομική εξουσία. Αυτός είναι και ο λόγος που σύσσωμη η αντιπολίτευση του ευρωπαϊκού τόξου αισθάνεται στριμωγμένη στα σχοινιά..
Επειδή εκ των πραγμάτων υποχρεούται να κινηθεί πίσω από το σύνθημα «συμφωνία ή θάνατος», που δικαιολογημένα ξεσηκώνει θύελλες αντιδράσεων από τον λαό και όχι αποκλειστικά εκείνους που στέκουν έτσι κι αλλιώς εχθρικά απέναντί της.. Γι αυτό και ξεκίνησε από τη πρώτη στιγμή να ερμηνεύει κατά τα προτυπα των αφεντικών της στην Γερμανία το δίλημμα ως ευρώ ή δραχμή. Και ως εδώ ο στόχος του Σύριζα επετεύχθη.
Το θολό τοπίο στην ομίχλη βρίσκεται στη περίπτωση που η συγκυβέρνηση Τσίπρα –Καμμένου εξέλθει νικητής και τροπαιούχα του δημοψηφίσματος. Θα πάρει τα επικυρωμένα αποτελέσματα του πρωτοδικείου και θα τα κραδαίνει ως τη δαμόκλεια σπάθη της δημοκρατίας κατά των τραπεζιτών αναμένοντας ότι εκείνοι θα συγκινηθούν από την υπερήφανη θυσία ενός λαού, το έγκλημα κατά του οποίου αυτοί, ναι αυτοί, προμελετημένα, προσχεδιασμένα σε κάθε του λεπτομέρεια προκάλεσαν; Δεν νομίζω αδέλφια και μαζί μ’ εμένα δεν νομίζουν κάτι εκατοντάδες πολιτικά νουνεχείς έλληνες..
Ήδη η πρώτη αντίδραση ήλθε από την κίτρινη ατμομηχανή του γερμανικού καθεστώτος στο διαδικτυακό πρωτοσέλιδό της τα ξημερώματα.
«Η Ελλάδα εκβιάζει την Ευρώπη» γράφεται στο χαρτί υγείας επί του οποίου τυπώνεται η Bild.
Με δεδομένη μάλιστα την ως αυτή τη στιγμή ήπια αντίδραση των τοκογλύφων -αντιθέτως με εκείνη κατά του Παπανδρέου, όταν οι Γαλλογερμανικές τράπεζες είχαν τους γλουτούς τους ανοιχτούς στις αφροδισιακές ασθένειες των Ελληνικών πεομολόγων- μου μοιάζει πως το περίμεναν, αν δεν το είχαν επιβάλλει ως άλλοθι για τη λεηλασία των δικών τους λαών υπό τον δόλιο ισχυρισμό πως «σας τα παίρνουμε για να σώσουμε την ελλάδα!».. (των τραπεζιτών παραλείπεται για ευνόητους λόγους..)
Επειδή αγαπητοί Τσιπραίοι και Καμμένοι δεν αποτολμάτε να θέσετε ευθέως και ευθαρσώς το ένα και μοναδικό δίλημμα στον λαό: «Εντός ή εκτός ευρωτοκογλυφείου»; Και δεν τολμάτε επειδή παρά τα τελεσίγραφα εξακολουθείτε να ομνύετε ως οι ιερόδουλες στους προαγωγούς τους.
Ε, ναι λοιπόν. Ναι στο δημοψήφισμα που θα απαλλάξει έναν λαό από τους δραγάτες του, όχι όμως σε αυτό που θ’ αλλάξει το προσωπείο τους.. Και οι νοώντες νοήτωσαν..
