Ο Διοσκουρίδης βάφτισε το αγριμόνιο ευπατόριο, για να τιμήσει τον βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη τον Ευπάτορα, που είχε πολλές γνώσεις βοτανοθεραπευτικής. Τα χρόνια εκείνα το χρησιμοποιούσαν σε ασθένειες του ήπατος και για δαγκώματα φιδιών. Αργότερα η λαϊκή θεραπευτική χρησιμοποιούσε το αγριμόνιο για την επούλωση ανοιχτών πληγών.
Σήμερα χρησιμοποιείται σε χρόνιες χολοκυστίτιδες που συνοδεύονται από ξινίλες του στομαχιού.
Ιδιότητες – ενδείξεις (Αγριμόνιου)
– Με εσωτερική χρήση κάνει καλό στα αρθριτικά και στους ρευματισμούς. Επίσης είναι:
– Διουρητικό (γι’ αυτό πολύτιμο για όσους υποφέρουν από τα νεφρά, με πέτρες και κρίσεις κολικών).
– Αποσυμφορητικό σε φλεγμονές (λ.χ. αμυγδαλίτιδα, λαρυγγίτιδα) σε βήχα, συνάχι κλπ.
– Αντιδιαβητικό
Καταπολεμά το άσθμα, την ημικρανία, τη δυσπεψία, τη διάρροια, την διόγκωση της σπλήνας, την ηπατίτιδα, την λευκωματουρία, αλλά και τη χρόνια φαρυγγίτιδα και τις αιμοπτύσεις, αιματεμέσεις της φυματίωσης.
Επειδή είναι στυπτικό βοηθάει στην επούλωση πληγών, στην πλύση τσιμπημάτων εντόμων, σε δαγκώματα φιδιών και όταν θέλουμε να βγάλουμε ένα αγκάθι από το δέρμα.
Διαλύει τα αποστήματα και βοηθάει στα πρηξίματα, στους μώλωπες, στα στραμπουλήγματα και στις θλάσεις των μυών, καθώς και στην θεραπεία των εξανθημάτων.
Πως χρησιμοποιείται
– Σαν αφέψημα: βράζουμε 30 ως 50 γρ. σε ένα λίτρο νερού και πίνουμε τρεις φορές την ημέρα από ένα φλιτζάνι, ανάμεσα στα γεύματα, όπως συνιστά ο Γάλλος γιατρός Ζαν Βαλνέ, ο οποίος θεωρεί πιθανό να έχει και αντικαρκινικές ιδιότητες. Πάντως σίγουρα προφυλάσσει από συνάχι
– Σαν έγχυμα: ρίχνουμε σε ένα λίτρο βρασμένο νερό ένα-δύο κουταλάκια του τσαγιού φύλλα αγριμόνιου και τα αφήνουμε 15 λεπτά. Το πίνουμε χωρίς να το γλυκάνουμε, για γαστρεντερίτιδα, κυστίτιδα και προβλήματα νεφρών ή συκωτιού.
Αν αφήσουμε ρίζα να μουλιάσει στο νερό και το πιούμε, φέρνει ανακούφιση στη δυσκοιλιότητα και τονώνει το συκώτι.
Για τις ημικρανίες, τις νευρίτιδες και τις θλάσεις κάνουμε ζεστά καταπλάσματα.
Μερικά φύλλα αγριμόνιου στο νερό του μπάνιου ανακουφίζουν το πονεμένο από μεγάλη κούραση κορμί.
από το βιβλίο: «100 ελληνικά βότανα για 2.000 θεραπείες» του Κώστα Μπαζαίου – Διατροφολόγου (Τεύχος Α΄).
