Γιάνης Βαρουφάκης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Ελληνοαυστραλό πεζογράφο, Χρήστο Τσιόλκα που δημοσιεύεται στο μηνιαίο περιοδικό Monthly
Μιλώντας για το παρασκήνιο της νύχτας του δημοψηφίσματος είπε: «Έκανα μία δήλωση στο υπουργείο Οικονομικών και έπειτα πήγα στο Μέγαρο Μαξίμου για να συναντήσω τον Πρωθυπουργό και το υπόλοιπο επιτελείο του υπουργείου. Ήμουν συνεπαρμένος. Το ηχηρό “όχι”, μη αναμενόμενο (αποτέλεσμα), ήταν σαν μία αχτίδα φωτός που διαπερνούσε το πολύ βαθύ, πηχτό σκοτάδι. Περπατούσα στα γραφεία μεταφέροντας μαζί μου την απίστευτη ενέργεια των ανθρώπων έξω. Υπερνίκησαν τον φόβο. Όμως από τη στιγμή που εισήλθα στο Μέγαρο Μαξίμου, όλη αυτή η αίσθηση απλώς εξαφανίστηκε. Εκεί επικρατούσε ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, αλλά αρνητικά φορτισμένη. Ήταν σαν η ηγεσία να έχει ξεπεραστεί από τον κόσμο. Και η αίσθηση που έλαβα ήταν αυτή του τρόμου. “Τί κάνουμε τώρα;».
Αναφερόμενος στην αντίδραση του Πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα τόνισε: «Μπορώ να πω πως ήταν αποκαρδιωμένος. Ήταν μια μεγάλη νίκη την οποία πιστεύω ότι γεύτηκε κατά βάθος, αλλά που δεν μπορούσε να τη διαχειριστεί. Γνώριζε πως το υπουργικό του συμβούλιο δεν μπορούσε να τη διαχειριστεί. Ήταν ξεκάθαρο πως άνθρωποι μέσα στην κυβέρνηση ήδη άρχισαν να τον πιέζουν. Ήδη μέσα σε ώρες, πιέστηκε από υψηλόβαθμους αξιωματούχους μέσα στην κυβέρνηση να μετατρέψει oυσιαστικά το “όχι” σε “ναι”, να παραδοθεί».
«Από την πίστη του στον Τσίπρα, και για να τιμήσει την υπόσχεση που έδωσε, ο Βαρουφάκης δεν θα αναφέρει ονόματα. Αλλά μου είπε ότι υπήρχαν άνθρωποι εντός της εύθραυστης κυβέρνησης συνασπισμού “οι οποίοι εκλάμβαναν το δημοψήφισμα ως μια στρατηγική εξόδου, όχι ως μια στρατηγική πάλης”» σημειώνει το περιοδικό.
«Όταν το αντιλήφθηκα αυτό, του επεσήμανα πως είχε μία ξεκάθαρη επιλογή: Να χρησιμοποιήσει αυτό το 61,5% ως μία αναζωογονητική δύναμη, ή να παραδοθεί. Και του είπα πριν καν απαντήσει, ότι εάν κάνει το δεύτερο, “εγώ θα παραιτηθώ”. Θα παραιτηθώ εάν επιλέξεις μια στρατηγική παράδοσης. Δεν θα σε υπονομεύσω αλλά θα χαθώ μέσα στη νύχτα», δήλωσε ο κ. Βαρουφάκης.
«Πάντα πιστεύαμε ότι το ευρωπαϊκό σχέδιο, παρά τις αδυναμίες του θα ήταν μία ευκαιρία για την Ευρώπη να ενωθεί, ότι ίσως υπάρξει μια ευκαιρία να ανατρέψει τις αρχικές της προθέσεις και να μετατραπεί σε ένα είδος Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο να κινηθούν προς αριστερές προοδευτικές πολιτικές. Αυτή ήταν η ιδεολογία μας, πώς γαλουχηθήκαμε από πολύ νεαρή ηλικία» ανέφερε ο πρώην υπουργός Οικονομικών ενώ μιλώντας την αποχώρησή του από το υπουργέιο Οικονομικών είπε:
«Ο Τσίπρας με κοίταξε και μου είπε: “Αντιλαμβάνεσαι ότι δεν πρόκειται να δώσουν συμφωνία σε εμένα και σε σένα. Θέλουν να μας ξεφορτωθούν ”. Και στη συνέχεια μου είπε την αλήθεια, ότι υπήρχαν άλλα μέλη της κυβέρνησης που πίεζαν προς την κατεύθυνση της παράδοσης. Ήταν πραγματικά στεναχωρημένος. Του απάντησα: Κάνε το καλύτερο στο πλαίσιο της απόφασης που έλαβες, μία απόφαση με την οποία διαφωνώ από καρδιάς, αλλά δεν είμαι εδώ για να σε υπονομεύσω».
«Έτσι πήγα σπίτι. Ήταν 4.30 το πρωί. Ήμουν ταραγμένος-όχι προσωπικά, δεν δίνω δεκάρα για την αποχώρησή μου από το υπουργείου. Για την ακρίβεια αυτό ήταν μια μεγάλη ανακούφιση. Έπρεπε να κάτσω από τις 4:30 έως τις 9 το πρωί για να γράψω ακριβώς τις λέξεις της παραίτησής μου, γιατί ήθελα από τη μία να εκφράσω τη στήριξή μου στον Αλέξη και από την άλλη να καταστήσω ξεκάθαρο γιατί αποχωρώ, ότι δεν εγκατέλειπα το καράβι. Το ίδιο το καράβι είχε εγκαταλείψει την πορεία του»
Ερωτηθείς εάν υπήρχαν χώρες του Eurogroup που είχαν εκπονήσει σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ,απάντησε: «Δεν ήταν το Eurogroup ήταν ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε». «Δεν ήταν κακή πίστη. Ήταν ένα ξεκάθαρο σχέδιο. Το λέω σχέδιο Σόιμπλε. Σχεδίαζε την έξοδο της Ελλάδα από το ευρώ, ως μέρος του σχεδιασμού του για την αναδόμηση της ευρωζώνης. Δεν πρόκειται για θεωρία. Και ο λόγος που το λέω είναι επειδή μου το είπε».
Για τον Βαρουφάκη, επισημαίνει το περιοδικό, η σκληρότητα των μέτρων λιτότητας είναι μέρος ενός πολιτικούς παιχνιδιού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον εκφοβισμό άλλων κρατών-μελών.
«Αυτός είναι ο τρόπος του Σόιμπλε για να επιβάλει παραχωρήσεις από τη Γαλλία και την Ιταλία. Έτσι ήταν πάντα το παιχνίδι».
Βαρουφάκης: Ο Σόιμπλε μου είχε πει πως «δεν θα υπέγραφε τη συμφωνία»
«Όχι δεν είναι μια καλή συμφωνία για τον λαό σας» απάντησε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην ερώτηση του Γιάνη Βαρουφάκη κατά το διάλειμμα μιας συνάντησης αν ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών «θα υπέγραφε μια τέτοια συμφωνία».
Σε συνέντευξή του στο περιοδικό Monthly, ο πρώην υπουργός Οικονομικών τόνισε για το πώς αντιμετώπισαν οι συνομιλητές του κατά τις διαπραγματεύσεις το μέγεθος της ανθρωπιστικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα μας ότι «ήταν ένας συνδυασμός αδιαφορίας και προσωπικού ενδιαφέροντος. Πρέπει να αντιληφθούμε πως για κάποιους από αυτούς, το ελληνικό πρόγραμμα ήταν η εργασία μιας ζωής, ήταν το «παιδί» τους. Ήταν κάτι πάνω στο οποίο δόμησαν την καριέρα τους. Για παράδειγμα, ο Πολ Τόμσεν που «έτρεξε» το πρόγραμμα από το 2010 έως το 2014, προήχθη βάσει της δουλειάς του σε επικεφαλής του ευρωπαϊκού τμήματος του ΔΝΤ. Όταν οι άνθρωποι αυτοί αντικρίζουν τα αποτελέσματα της δουλειάς τους τίθεται σε λειτουργία μέσα τους η λογική του εξορθολογισμού: Είτε λένε πως έπρεπε να γίνει, είτε κατηγορούν τις κυβερνήσεις πως δεν εφάρμοσαν όπως πρέπει τις μεταρρυθμίσεις. Είναι μια κυνική, ωφελιμιστική οπτική, σύμφωνα με την οποία για να δημιουργήσεις το μέλλον θα πρέπει να θυσιάσεις τους μη παραγωγικούς ανθρώπους».
Πρόσθεσε δε, ότι «μια πολιτική αντιπαράθεση, είναι δομημένη έτσι ώστε ο ανθρωπισμός να μένει έξω από το δωμάτιο».
Απαντώντας για τους συσχετισμούς δυνάμεων στο Eurogroup ο Γιάνης Βαρουφάκης είπε ότι «δεν είναι αλήθεια πως ήμουν μόνος μου απέναντι σε 18 άλλους. Μια πολύ μικρή μειοψηφία καθοδηγούμενη από τη Γερμανία πίστευε ή προσποιείτο ότι πίστευε πως η λιτότητα που επιβλήθηκε στους Έλληνες ήταν ο μόνος δρόμος για έξοδο από την κρίση. Υπήρχαν όμως, ακόμη δύο ομάδες: η μία αποτελείτο από υπουργούς που δεν πίστευαν σε αυτές τις πολιτικές και αναγκάστηκαν στο παρελθόν να τις εφαρμόσουν με πολύ επιζήμιες συνέπειες. Αυτή η ομάδα ήταν τρομοκρατημένη. Η τρίτη ομάδα αποτελούνται από την Ιταλία και τη Γαλλία. Είναι σημαντικές, πρώτης γραμμής χώρες της Ευρώπης και υπουργοί των Οικονομικών που ούτε πίστευαν στη λιτότητα, ούτε την εφάρμοζαν στα σοβαρά. Αλλά φοβόταν πως αν συντασσόταν με εμάς, θα αντιμετώπιζαν την οργή της «Τευτονικής Ομάδας» και ίσως εφαρμοζόταν και σε εκείνους η λιτότητα».
Για τη διαφθορά στην Ελλάδα απάντησε τα εξής: «πρέπει να αντιμετωπίσουμε μια συμμαχία κεκτημένων συμφερόντων και ολιγαρχικών λογικών, που αποκαλώ τρίγωνο της αμαρτίας.
Πρώτα οι τράπεζες, οι χρεοκοπημένες τράπεζες που κρατούν ζωντανές οι Έλληνες φορολογούμενοι. Δεύτερον, τα ΜΜΕ ειδικά τα ηλεκτρονικά που ελέγχονται από τις τράπεζες, οι οποίες χρησιμοποίησαν τα χρήματα των διασώσεων για να ενισχύσουν διάφορα Μέσα και τρίτον οι προμήθειες του δημοσίου τομέα».
enikos.gr
