Αφορμή για το σημερινό σημείωμα μού έδωσε το αποτέλεσμα της «ανασκαφής» στο αρχείο μου, όπου βρήκα ένα προφητικό άρθρο του κ. Γιάννη Μαρίνου, γραμμένο το 1995! Για να αποδειχθεί ακόμη μια φορά, πώς υπήρχαν πολλοί που προειδοποιούσαν για την επερχόμενη συμφορά, αλλά ο
παλαιοκομματισμός πολιτικών και συνδικαλιστών δεν επέτρεπε την λήψη ουδενός μέτρου που θα την απέτρεπε.
Βεβαίως, ο κ. Γιάννης Μαρίνος δεν είναι τυχαίος, ούτε είναι η ευρωβουλευτική έδρα που τον καταξίωσε. Αλλ’ ως διευθυντής του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» επί δεκαετίες, συνετέλεσε σημαντικά στην απόκτηση οικονομικής -αλλά και πολιτικής- σκέψης, σε πολλούς.
Δεν περιέγραψε άγνωστη κατάσταση. Απλώς, τόλμησε να πει αυτά που έπρεπε, εν μέσω ενός άκρατου λαϊκισμού, που επανέκαμψε δυστυχώς από μαθητευόμενους μάγους της πολιτικής, αλλά και ενός εμπάργκο -γιατί, άραγε- από τα περισσότερα ΜΜΕ στην διατύπωση της αλήθειας.
Ο κ. Γιάννης Μαρίνος έβαλε το δάκτυλο στον τύπο των ήλων και καυτηρίασε την αντιδημοκρατική συμπεριφορά, εν ονόματι… της δημοκρατίας: «…από την εποχή της δικτατορίας και μετά θεωρούμε ως δημοκρατική κατάκτηση την ατιμώρητη παραβίαση των νόμων. Δηλαδή στην Ελλάδα θεωρούμε ότι έχουμε δημοκρατία όταν δεν σεβόμαστε τη δημοκρατία, που είναι ταυτισμένη µε την τήρηση των νόμων, τους οποίους ψηφίζει η πλειοψηφία και οφείλει να σέβεται το σύνολο των πολιτών».
Αυτήν την μεγάλη αλήθεια, που διέλυσε τον κοινωνικό ιστό, δεν θέλουν να την ακούν αυτοί που ασελγούν στο σώμα δημοκρατίας, επειδή μόνον δι’ αυτού του τρόπου μπορούν να επιπλεύσουν. Όσοι έχουν προσωπικότητα, ήθος και κοινό νου, γνωρίζουν πως δεν μπορεί να σταθεί μια κοινωνία, όταν παραβιάζονται οι νόμοι της κατά το συμφέρον εκάστου. Ο Αριστοτέλης το διετύπωσε επιγραμματικά: «Εκτός κοινωνίας, ζουν μόνον τα θηρία και οι θεοί». Το πρόβλημά μας είναι πως όλοι οι αντιδημοκράτες, θεωρούν τον εαυτό τους «θεό».
Καυτηριάζει ο κ. Γιάννης Μαρίνος τις απάτες και «δημιουργικές λογιστικές» με τις οποίες επιχειρούσαμε να ξεγελάσουμε τους «κουτόφραγκους», και γράφει: «Φυσικό όμως ήταν να αποκαλυφθούν κάποτε οι “εξυπνάδες” µας και τώρα η Επιτροπή της Κοινότητας µάς καλεί να επιστρέψουμε αναδρομικά τα όσα παρανόμως αποσπάσαμε από το κοινοτικό ταμείο και να πληρώσουμε και πρόστιμο.
» Με κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια πλήρωσε το ελληνικό Δημόσιο στην ΕΟΚ τα κατορθώματα του κ. Νίκου Αθανασόπουλου και κάποιων ιδιωτών εμπόρων που εμφάνισαν το γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι ως ελληνικό για να εισπράξουν τις κοινοτικές επιδοτήσεις. Το ότι καταδικάστηκε από τα δικαστήρια ο εν λόγω πολιτικός -και οι συνεργάτες του- δεν αποτελούσε ιδιαίτερο πρόβλημα για την ελληνική Βουλή, που δια πλειοψηφίας τον απήλλαξε από τη δικαστική καταδίκη και ο ελληνικός λαός ενθουσιωδώς τον επανεξέλεξε βουλευτή».
Οι «προοδευτικοί» της εποχής ενοχλούνταν μ’ αυτά που έγραφε ο κ. Μαρίνος, ιδιαίτερα επειδή δεν ανήκε στην Δεξιά, αλλά στην παράταξη του Γεωργίου Παπανδρέου (του παππού, φυσικά). Σε μια ραδιοφωνική συνέντευξή του στην μαρξίστρια Μαρία Ρεζάν στο κρατικό ραδιόφωνο (πώς συμβαίνει, ενώ κυβερνούν την Ελλάδα αστικά κόμματα, οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ να ήσαν στην πλειοψηφία τους μαρξιστές ή αριστεροί στις παρυφές του μαρξισμού, ακόμη και επί τωρινής κυβέρνησης;), η δημοσιογράφος τον ρώτησε επιτιμητικά, όταν κατήγγειλε τον άκρατο συνδικαλισμό:
«Είστε υπέρ των βιομηχάνων κ. Μαρίνε;». Απάντησε: «Είμαι υπέρ των βιομηχανιών, κα Ρεζάν». Ευφυής απάντηση, που θα έπρεπε να σημαδεύει κάθε έναν που υποστηρίζει πως αγαπά την πατρίδα του. Όμως η ύπαρξη βιομηχανιών σε μια χώρα φέρνει ευμάρεια και φυσικά αποτρέπει την ανάπτυξη του προλεταριάτου.
Επομένως…
Σε πρόσφατο άρθρο του, ο κ. Γιάννης Μαρίνος είχε καταλήξει: «Πώς να πάρετε λοιπόν, φτωχοί δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι, αυξήσεις, αφού εσείς ενθαρρύνετε αυτό το όργιο κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος και αρνείσθε και σήμερα τις αποκρατικοποιήσεις, μολονότι µόνο έτσι θα γλιτώσουμε από κάποιες από τις βδέλλες που αρμέγουν τον κρατικό προϋπολογισμό;».
