Ευτυχώς δόξα τον μεγαλοδύναμο η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και η παραμονή στο κοινό νόμισμα είναι εξασφαλισμένα. Φαντάζεστε τι θα γινόμασταν χωρίς αυτά; Αλβανία του Χότζα θα καταντούσαμε, σώβρακο ν’ αλλάξουμε δεν θα είχαμε. Να ‘ναι καλά οι εταίροι μας που φροντίζουν γι’ αυτό και μας δίνουν κάνα δανεικό για να πληρώνονται μισθοί και συντάξεις και κάνα ΕΣΠΑ για να κάνουμε καμία δουλίτσα και να τρώμε ένα κομμάτι ψωμί.
Να ‘ναι καλά και η εκκλησία που οργανώνει κάνα συσσίτιο και δίνει ένα πιάτο φαΐ στους αναξιοπαθούντες, οι δήμοι που έφτιαξαν κοινωνικά ιατρεία, φαρμακεία, φροντιστήρια και παντοπωλεία, τα τηλεοπτικά κανάλια που οργανώνουν κάνα μαραθώνιο αγάπης και μοιράζουν φάρμακα, παιχνίδια και ρουχαλάκια στους φτωχούς, οι αγρότες που κατά διαστήματα μοιράζουν τζάμπα ζαρζαβατικά, φρούτα και πατάτες, εκείνα τα πολυκαταστήματα που πουλάνε κινέζικα προϊόντα σε χαμηλές τιμές και κάτι καταστήματα τροφίμων που απορρόφησαν την αύξηση του ΦΠΑ στα μεταλλαγμένα προϊόντα τους.
Εντάξει δεν έχουμε δασκάλους στα σχολεία ακόμη, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Αν ανοίξουν τα σχολεία θα πρέπει ν’ αγοράσουμε και σχολικά, να ξεκινήσουμε τα φροντιστήρια, είναι έξοδα αυτά φίλε μου, όσο πιο αργά τόσο καλύτερα, προηγούνται οι δόσεις στην εφορία. Δεν έχουμε γιατρούς, νοσοκόμους και υλικά στα δημόσια νοσοκομεία, αλλά το ταληράκι δεν το έχουμε, αυτό δεν το λες; και στην τελική αγόρασε μια κάρτα υγείας, φθηνή είναι κι’ αυτή.
Έτσι κι’ αλλιώς χωρίς ασφάλεια δουλεύεις. Τι; και απλήρωτος για μήνες είσαι; Μη σκας,αρκεί που δουλεύεις, τυχερούλης είσαι, δυο εκατομμύρια άνεργοι υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα. Δεν δουλεύει ούτε η γυναίκα σου; εντάξει μωρέ πως κάνεις έτσι, ευκαιρία να ξεκουραστεί κι’ αυτή λιγάκι, δουλειά, σπίτι, παιδιά, που να τα προλάβει όλα. Έλα ρε! τα παιδιά μεταναστεύσαν; πω πω αδερφέ μου εσύ δεν παίζεσαι, για φαντάσου να τα είχες εδώ και να κοπροσκυλιάζαν στις καφετέριες, τύχη βουνό έχεις.
Μη λες κουβέντα, πάνω απ’ όλα αισιοδοξία, μη σε ρίξει κάτω όπως την πάτησαν χιλιάδες μικρομεσαίοι επιχειρηματίες κι’ άλλοι τόσοι ελεύθεροι επαγγελματίες. Αυτοί να δεις ήττα που έφαγαν, αλλά εδώ που τα λέμε υπήρχε και κορεσμός, πληθώρα καταστημάτων, όλοι στην Ελλάδα ήθελαν να το παίζουν επιχειρηματίες, δεν γουστάρανε τα υπαλληλίκια και τι κατάλαβαν; το έκλεισαν το ρημάδι και τα χρέη ως το λαιμό. Ξέρεις πόσες χιλιάδες δεν άντεξαν και αυτοκτόνησαν; Γι’ αυτό σου λέω να είσαι αισιόδοξος.
Χρωστάς κι’ εσύ; πήρες στεγαστικό; Σιγά το πράγμα, μήπως υπήρχε περίπτωση να το ξοφλήσεις ποτέ; πάντα της τράπεζας θα ήταν, άστους να το πάρουν. Θα βρεις ένα καλό και φθηνό διαμερισματάκι τώρα που έπεσαν τα νοίκια, αν το παλέψεις λίγο θα πάρεις και την επιδότηση ενοικίου κι’ όλα μέλι γάλα, ούτε χαράτσια, ούτε έξοδα συντήρησης, ούτε ανακαινίσεις κι’ όταν με το καλό βγεις στη σύνταξη μετακομίζεις στο χωριό, στο πατρικό σου. Τι λες μωρέ, δεν ξέρεις αν θα ζεις μέχρι τότε;
Να σου πω κάτι ρε φιλαράκι, μου ρίχνεις πολύ την ψυχολογία τώρα, έλεος δηλαδή. Εδώ έχουμε εκλογές σε λίγες ώρες, δεν ξέρουμε αν θα κερδίσει ο αυτοφοράκιας η το ομορφόπαιδο, αν θα μπει στη βουλή ο ψεκασμένος, αν θα έρθουν τρίτο κόμμα τα χρυσά αυγά, αν ο αχυράνθρωπος πιάσει το 10%, αν η συνταξιούχα η Φωφώ μπει στην κυβέρνηση και τόσα άλλα σοβαρά θέματα κι’ εσύ μιζεριάζεις;
Στην Ευρώπη ανήκουμε ρε γαμώτο, νόμισμα μας είναι το ευρώ, αναπτυγμένο κράτος είμαστε, κυρίαρχο κι’ ανεξάρτητο, είναι δυνατόν να φοβόμαστε για το μέλλον; Έχουμε μη βιώσιμο χρέος; ποιος τις λέει αυτές τις αηδίες; Ότι χρωστάμε αλήθεια είναι, δεν έχει σημασία που και πόσα, θα δουλέψουμε και θα ξοφλήσουμε, η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει!
