του Γιάννη Πετρίδη
Η οικονομική καταστροφή που έχει πλήξει τη χώρα τα τελευταία 5,5 χρόνια, μοιραία έχει μεγάλες επιπτώσεις στις επιχειρησιακές ικανότητες των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες όσο περνά ο καιρός τόσο γίνονται και πλέον ευδιάκριτες.
Ισως ο Κλάδος που έχει πληγεί περισσότερο απ’όλους είναι το Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο πλέον επιχειρεί με το 50% των κύρων σκαφών επιφανείας να μετρούν … 40 χρόνια στην θάλασσα και το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των πλοίων όπως οι MEKO 200HN που έπρεπε να είχε ξεκινήσει εδώ και πέντε χρόνια, συνεχώς να αναβάλλεται.
Την ίδια στιγμή η εξοπλιστική φρνίτιδα της Τουρκίας και οι τεράστιοι πόροι που διαθέτει στη ναυπήγηση νέου Στόλου, θα αποδώσει συνολικά 6 αντιτορπιλικά TF-2000, 8 κορβέτες, ισχύος πυρός ίσης με τις ελληνικές φρεγάτες σε αποστολές επιφανείας-επιφανείας και ανθυποβρυχιακά καθήκοντα (ήδη οι δύο υπηρετούν στο τουρκικό ΠΝ και εντυπωσιάζουν με τις stelth δυνατότητές τους τους χειριστές των ανθυποβρυχιακών ελικοπτέρων), ένα “μικρό” αεροπλανοφόρο περί τους 30.000 τόνους, έξι υποβρύχια Type 214 κλπ κλπ.
Ολα αυτά στο Αρχιπέλαγος του Αιγαίου για να αντιμετωπιστούν απαιτούν ένα ελληνικό ναυπηγικό πρόγραμμα άνω των 5 δισ. ευρώ.
Λεφτά που δεν υπάρχουν και μέχρι το 2030 δεν φαίνεται να μπορέσουν να υπάρξουν. Κι ένα πολεμικό πλοίο από την στιγμή που θα βρεθούν τα χρήματα για την απόκτησή του χρειάζεται 5-7 χρόνια για να καταστεί επιχειρησιακό.
Αρα; Αρα μιλάμε για απόλυτη τουρκική ναυτική υπεροχή, εκτός από αεροπορική, όπου ισχύουν τα ίδια σκριβώς μεταξύ της Πολεμικής Αεροπορίας και της τουρκικής Αεροπορίας, στο Αιγαίο με συνέπεια τον βαθμιαίο εκτουρκισμό του.
Αντίθετα, όμως με την Πολεμική Αεροπορία, το Ναυτικό έχει ορισμένα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα στο Αιγαίο και είναι αποφασισμένο να τα χρησιμοποιήσει.
Νέα πλοία ξέρει οτι δεν μπορεί να αποκτήσει και αν αυτό συμβεί δεν θα γίνει πριν το 2020 και ο αριθμός τους δεν θα είναι άνω από 2 κύρια σκάφη, ενώ χρειάζεται … 10 (αντικατάσταση όλων των φρεγατών “S”).
Η νέα τεχνολογία σε συνδυασμό με την κατοχή σχεδόν του συνόλου των νησιών του Αρχιπελάγους, φαίνεται ότι θα μπορέσει να δώσει κάποιες λύσεις, τουλάχιστον αυτό πιστεύει μια ομάδα επιτελών στο ΓΕΝ.
Εμπειρών αξιωματικών που μελέτησαν το πρόβλημα, είδαν τα κονδύλια (ελάχιστα…) που διαθέτουν και την ταχύτητα που πρέπει να ληφθούν οι αποφάσεις και κατέληξαν ότι μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να υπάρξει ισχυρή ναυτική αποτρεπτική ισχύς στο Αιγαίο, παρά την παλαιότητα των κύριων σκαφών επιφανείας: Την ανάπτυξη συστοιχιών βλημάτων εδάφους-επιφανείας σε πολύ περισσότερα νησιά από τα τρία στα οποία είναι αναπτυγμένες οι δύο συστοιχίες MM-40 Exocet.
Mε νέας τεχνολογίας βλήματα, ίσως την αναβαθμισμένη έκδοση του γαλλικού βλήματος το MM-40 Block 3, ίσως όμως και άλλα βλήματα, πολύ πιο σίγουρα στο να διαπερνούν το αντιπυραυλικό τείχος των τουρκικών πλίων: Υπερηχητικά βλήματα όμως το νορβηγικό NSM ή ακόμα και το ρωσικό P-800 Onyx με ακτίνα δράσης 300 χλμ.!
Μάλιστα, μελετώνται πολύ προσεκτικά οι επιδόσεις του ινδορωσικού βλήματος BrahMos, κάτι ανάλογο του P-800, το οποίο μπορεί να “κλειδώσει” όλες τις τουρκικές ναυτικές βάσεις στο Αιγαίο, ακμα και αν αν οι συστοιχίες του τοποθετηθούν δυτικά του … Ολύμπου!
Δεν τίθεται θεμα απόκτησης του BrahMos, λόγω χρήσης υγρών καυσίμων από το βλήμα κάτι που δυσχεραίνει την μεταφορά του και δημιουργεί προβλήματα ασφάλειας στο σύστημα, αλλά είναι ένας καλός “πιλότος” για το ρωσικό P-800.
“Στα χαρτιά” υποψήφιο είναι και το ρωσικό υποηχητικό βλήμα cruise Club-M.
Οπως όμως αναφέρουν απόλυτα έ έτερογκυρες πηγές του ΠΝ στο pronews.gr, θα υπάρξει πιθανότατα μια παράμετρος στον διαγωνισμό που “κλειδώσει¨τις όποιες δυτικές υποψηφιότητες: Θα επιλεγεί κοινό βλήμα με το νέο βλήμα αέρος-επιφανείας της Πολεμικής Αεροπορίας.
Εδώ λοιπόν έχουμε μία επιπλέον είδηση: Οτι 20 χρόνια μετά την απόκτηση των ΑΜ-38 η Αεροπορία προχωρά στην ενίσχυση των anti-ship δυνατοτήτων της με νέο βλήμα.
Τα νέα βλήματα θα παραληφθούν πριν από το 2020 και θα εγκατασταθούν σε 5 ή 6 νησιά στο Αιγαίο.
Σήμερα οι ΜΜ-40 επακτίου αμύνης είναι εγκαταστημένοι σε Λήμνο, Σκύρο και σε ένα τρίτο νησί που ας πούμε είναι … έκπληξη για όσους θεωρήσουν ότι μπορούν να κινούνται στο Αιγαίο χωρίς να ελέγχονται από το ΠΝ…
Σε ότι αφορά την σημερινή κατάσταση, τα νυν υπηρετούντα βλήματα MM-40 Block 2 Exocet και ορισμένες άλες συστοιχίες αποσυρθέντων βλημάτων MM-38 Εxocet από τις πυραυλακάτους κλάσης “S” ή τις Combattante IIa έχουν την δυνατότητα να αναπτυχθούν εύκολα σε ορισμένα νησιά (έχει ήδη γίνει η διασπορά ορισμένων διπλών εκτοξευτών με ΜΜ-38) αλλά βέβαια δεν πληρούν τις προϋποθέσεις απολυτης επιτυχίας του στόχους τους είτε λόγω περιορισμένων δυνατοτήτων “φακέλου” μάχης σε επίπεδο ελιγών, αλλά κυρίως σε επίπεδο εμβέλειας και φονικότητας.
Επειτα υπάρχει και κάτι άλλο: Τα νέα βλήματα, είτε το NSM, ή το P-800 ή το Block 3 των Exocet (τα οποία υπηρετούν ήδη στις ΤΠΚ κλάσης “Ρουσσέν”) είναι βλήματα επιφανείας-επιφανείας “διπλού” ρόλου του ΠΝ: Μπορούν να πλήξουν με μεγάλη ακρίβεια και φονικότητα επάκτιους στόχους ή εν πάση περιπτώσει στόχους που να βρίσκονται στη ξηρά εντός της ακτίνας δράσης των 120 χλμ. τους, ακολουθώντας μία κίνηση cruise βλήματος.
Τέτοια βλήματα εγκατεστημένα σε πέντε ή έξι νησιά του Αιγαίου και αλλάζοντας συχνά βάσεις και σημεία ανάπτυξης μέσα στη νύχτα θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρότατους πονοκεφάλους στους φιλόδοξους κατακτητές του ελληνικού Αιγαίου: Κέντρα διοίκησης, σταθμοί επικοινωνιών, βάσεις εξόρμησης πλωτών μέσων κλπ εύκολα γίνοντα αναλώσιμοι στόχοι χωρίς την παραμικρή απώλεια για την ελληνική πλευρά.
Πέρα από την δυνατότητα προσβολής χερσαίων στόχων και η δυνατότητα πλήγματος ναυτικών στόχων αναβαθμίζεται κατακόρυφα: Πλέον η Σκύρος θα μπορεί να ελέγξει την έξοδο των Στενών, ενώ νησιά όπως ο Αη Στράτης με δύο συστοιχίες ελέγχei ολόκληρο το κεντρικό και βόρειο Αιγαίο σε ένα τόξο 240 χλμ., ενώ μπορεί να πληγούν στόχοι βαθα στην τουρκική ενδοχώρα σε απόσταση άνω των 100 χλμ από τις ακτές...
Το κόστος για έξι συστοιχίες δεν θα ξεπεράσει το κόστος μισής νέας φρεγάτας, ενώ το λειτουργικό κόστος τους δεν θα ξεπερνά το 10% ενός πολεμικού πλοίου μεγέθους φρεγάτας…
Κλασικά αμυντική η όλη προσέγγιση, που αναγνωρίζει την επερχόμενη (για κάποιους, ήδη παρούσα…) τουρκική ναυτική υπεροχή και βέβαια παραμένει το ερώτημα το πώς θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα θαλάσσιου ελέγχου στην Ανατολική Μεσόγειο με τα παλιά κύρια σκάφη του ΠΝ…
