Το “πετσοκομμένο” κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ που κατρακυλάει γρήγορα προς την Σοσιαλδημοκρατία, δείχνει αδύναμο να εφαρμόσει οτιδήποτε δεν επιβάλλεται από τον άξονα Βρυξελλών-Βερολίνου. Ο Τσίπρας και οι εναπομείναντες μετριοπαθείς δεν φαίνεται να είναι σε θέση να εφαρμόσουν κάποια από αυτά που είχε υποσχεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ πριν διασπαστεί.
Έως τώρα, δεν φαίνεται να μπορούν να τα βάλουν με τους ντόπιους ολιγάρχες, τους οποίους συνεχίζει να μνημονεύει τακτικά ο Τσίπρας, ενώ η τραπεζομιντιακή δικτατορία καλά κρατεί.
Η λίστα Λαγκάρντ φαίνεται ότι θα πεταχτεί οριστικά στον κάλαθο των αχρήστων. Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Τρύφων Αλεξιάδης, δήλωσε καθαρά ότι η υπόθεση παραγράφεται μετά το τέλος του τρέχοντος έτους.
Το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης πήγε περίπατο και αντ’αυτού όχι μόνο δεν καταργούνται τα προηγούμενα μνημόνια, αλλά έρχεται και ένα τρίτο για να αποτελειώσει ότι απέμεινε όρθιο.
Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας δεν φαίνεται να περνάει υπό δημόσιο έλεγχο και μάλιστα οι γραφειοφασίστες των Βρυξελλών απαιτούν να εξασφαλιστεί εκ νέου η “ανεξαρτησία” του, στο όνομα δήθεν της απαλλαγής από πολιτικές παρεμβάσεις και σκάνδαλα, έτσι ώστε το τραπεζικό σύστημα να συνεχίζει να βρίσκεται έρμαιο στα χέρια των ιδιωτών τραπεζιτών, που κατά τ’άλλα θα συνεχίζουν να διασώζονται με δημόσιο χρήμα.
Και όλα αυτά επειδή η Ελληνική πλευρά πήγε χωρίς σχέδιο στις διαπραγματεύσεις, δηλαδή ένα συγκεκριμένο plan B – οδικό χάρτη για έξοδο από την ευρωζώνη, που θα έκανε κομμάτια τα παιχνίδια και τις μπλόφες του Σόιμπλε. Ένα σχέδιο που θα έκανε τις ευρω-ύαινες να σκεφτούν πολύ σοβαρά, προτού εξαπολύσουν τις γνωστές απειλές και εκβιασμούς.
Έστω και έτσι όμως, ο Τσίπρας μπορεί και τώρα να περάσει ένα νομοσχέδιο που είχε υποσχεθεί όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ακόμα στην αντιπολίτευση. Ένα νομοσχέδιο που δεν κοστίζει, αλλά μπορεί να κάνει τη διαφορά. Αυτό το νομοσχέδιο, ή, νομοθετική ρύθμιση, την είχε υποσχεθεί ο σημερινός πρωθυπουργός όταν περιόδευε στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη.
Όταν η εταιρία χρεοκόπησε, οι απλήρωτοι εργαζόμενοι αποφάσισαν να πάρουν τον έλεγχο του εργοστασίου και το δουλεύουν μέχρι σήμερα μόνοι τους και με την υποστήριξη αλληλέγγυων πολιτών. Ο Τσίπρας είχε υποσχεθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα παλέψει για να περάσει συγκεκριμένη νομοθεσία στη Βουλή που θα επιτρέπει τους εργαζόμενους να παίρνουν τον έλεγχο χρεοκοπημένων επιχειρήσεων.
Έστω και μόνο αυτό να περνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ, θα ήταν κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί θα άνοιγε ο δρόμος και για άλλους τομείς αυτοδιαχείρισης, δίνοντας ελπίδα και ώθηση σε χιλιάδες εργαζόμενους και άλλες κοινωνικές ομάδες να παλέψουν μέσα από ένα νέο μοντέλο. Ένα μοντέλο που θα μπορούσε σταδιακά να οδηγήσει σε έναν ριζοσπαστικό κοινωνικό μετασχηματισμό, προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας.
Γι’αυτό, Αλέξη Τσίπρα, δείξε ότι υπάρχει ακόμα κάποια διάθεση αντίστασης. Αν δεν κάνεις τα άλλα, κάνε τουλάχιστον αυτό!
