Γράφει ο Γιώργος Αγαλιώτης
Το πρόβλημα της πληρωμής των ασφαλιστικών εισφορών στο επαγγελματικό ταμείο για τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες και τη πλειοψηφία των ελεύθερων επαγγελματιών της χώρας είναι
λίγο πολύ γνωστό σε όλους.
Οι εισφορές είναι διοικητικά καθορισμένες σε σταθερά ποσά εισφορών, οι οποίες καταβάλλονται ανά δίμηνο από τη κεντρική διοίκηση του ταμείου χωρίς κανείς να γνωρίζει με ποιο τρόπο έχουν υπολογιστεί και καθοριστεί από αυτήν.
Χαρακτηριστικά τα τελευταία τρία έτη, εν μέσω οικονομικής κρίσης έχουν αυξηθεί αθροιστικά κατά 20% περίπου, επιβαρυνόμενες δε και με την ειδική εισφορά περί ανέργων.
Το πρόβλημα έχει διογκωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε το 56% των ασφαλισμένων του ταμείου αδυνατεί να πληρώσει τις εισφορές του ενώ το ταμείο βουλιάζει από το σωρευμένο έλλειμμα και την αδυναμία πληρωμής των συντάξεων.
Δε θα αναφερθώ στα διαπραχθέντα χρόνια εγκλήματα της πολιτείας με την υποχρεωτική υπαγωγή στο ταμείο, άλλων ελλειμματικών ταμείων επαγγελματικών ομάδων τα οποία επιβάρυναν τη κατάσταση, στο άλλοτε ανθηρό και υγιές ταμείο δεδομένου πως είναι γνωστό σε όλους. Ούτε και στις προσφερόμενες παροχές του ταμείου στους ασφαλισμένους .Στις πλείστες των περιπτώσεων καλύτερα να είσαι ‘τσιγγάνος’ παρά ασφαλισμένος στον ΟΑΕΕ με οφειλόμενες εισφορές, προτού κάνεις εισαγωγή για σοβαρό λόγο υγείας σε ένα νοσοκομείο της επικράτειας.
Αποφασίζει λοιπόν η πολιτεία και η διοίκηση του ταμείου να προβεί σε κίνηση η οποία να παρέχει δυνατότητα ρύθμισης οφειλών στους ασφαλισμένους που οφείλουν.
Και εκ του λόγου αυτού καταλήγει στην εφαρμογή δύο εγκυκλίων της διοίκησης του ταμείου. Η μεν πρώτη αφορά τις προ της 31/12/2012 οφειλόμενες εισφορές, σε έως και 48 δόσεις αποπληρωμής, η δε δεύτερη αφορά πάγια ρύθμιση των οφειλών σε έως και 12 δόσεις. Όλες οι δόσεις είναι διμηνιαίες.
Ας δούμε τώρα απλά πως εφαρμόζονται αυτές οι εγκύκλιοι για να καταλάβουμε πέραν όλων των άλλων τι σημαίνει κρίσιμες αποφάσεις για την αγορά να λαμβάνονται από κρατικοδίαιτους δημόσιους λειτουργούς. Μην αμελούμε πως η διοίκηση και η διαχείριση του ταμείου ασκείται από την ίδρυσή του έως σήμερα από κεντρικά διορισμένες διοικήσεις από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
Για να υπαχθεί κάποιος στη πρώτη εγκύκλιο και να ρυθμίσει σε 44 δόσεις πλέον τα οφειλόμενα έως την 31/12/12 πρέπει εκτός των άλλων δικαιολογητικών( εκκαθαριστικά Δ.Φ.Ε , δηλώσεις ΦΠΑ , Δηλώσεις Ακίνητης περιουσίας, μεταφορικά μέσα, Αριθμούς ΙΒΑΝ λογαριασμών Τραπέζης και πάγια τραπεζική εντολή πληρωμής από τραπεζικό λογαριασμό),να πληρώσει και τις εισφορές των τριών πρώτων διμήνων του 2013 εφάπαξ πριν την υποβολή της αίτησης διακανονισμού.
Για να υπαχθεί κάποιος στη δεύτερη εγκύκλιο για τη πάγια ρύθμιση θα πρέπει σχεδόν άμεσα να δύναται να πληρώσει τη πρώτη από τις δώδεκα δόσεις αφού φυσικά υποβάλλει όλα τα δικαιολογητικά(εκτός από τι νούμερο ‘σορτσάκι’ φοράει) όπως και για τη πρώτη ρύθμιση ανωτέρω.
Κατά τη διάρκεια της ρύθμισης επιτρέπεται να μη πληρωθεί μόνο μία δόση η οποία όμως αν πληρωθεί εκπρόθεσμα επιβαρύνεται με 15% πέναλτι. Ενώ η κύρια οφειλή επιβαρύνεται από την ημέρα της αίτησης και έως την αποπληρωμή της με πανωτόκια 8,50% ετησίως .
Δηλαδή ο κούκος αηδόνι. Ούτε επιχειρηματικό δάνειο να μας έδιναν.
Ας δούμε τώρα όλα τα ανωτέρω με ένα παράδειγμα για να κατανοήσουμε τι ζητά το ταμείο και η πολιτεία.
Έστω μια μικρομεσαία επιχείρηση με έναν αυτοαπασχολούμενο επιχειρηματία ο οποίος έκανε έναρξη επιτηδεύματος μέσα στο έτος 2008 δηλαδή ένα έτος πριν την έναρξη της κρίσης. Ο επιτηδευματίας αυτός πλήρωνε αρχικά ένα ποσό διμηνιαίων εισφορών περί τα 450 ευρώ συνολικά ενώ από το 2011 και εντεύθεν ένα ποσόν περί των 530 ευρώ πλέον λόγω των επιβαρύνσεων – αυξήσεων. Έστω πως ο επιτηδευματίας πλήρωσε κανονικά όλες του τις εισφορές το έτος 2008 και λόγω της κρίσης από το 2009 και έως σήμερα οφείλει λόγω προφανούς αδυναμίας καταβολής. Οι συνολικές απλήρωτες εισφορές για τα έτη 2009,2010 ανέρχονται στο ποσόν των 5.400 ευρώ, για τα έτη 2011,2012 6.360 ευρώ, ενώ για το έτος 2013 στο ποσόν των 1590 ευρώ (τρία δίμηνα). Δηλαδή οφείλει το συνολικό ποσό των 13.350 ευρώ πλέον των προσαυξήσεων. Ποσό ιδιαίτερα υψηλό με τις σημερινές συνθήκες.
Αν λοιπόν ενταχθεί στη πρώτη εγκύκλιο θα πρέπει να αποδώσει άμεσα τα 1.590 ευρώ και εντός 7 ημερών τη πρώτη δόση των 267 ευρώ. Άρα συνολικά το ποσόν των 1.857 ευρώ. Ενώ κάθε πλέον δίμηνο θα πρέπει να καταβάλλει ανελλιπώς το ποσόν των 530 ευρώ πλέον των 267 ευρώ ήτοι συνολικά 797 ευρώ πλέον των πανωτοκίων.
Αν ενταχθεί στη πάγια ρύθμιση τότε και πρέπει να καταβάλλει αρχικά 1112,50 ευρώ ενώ κάθε δίμηνο και για ένα χρόνο θα πρέπει να είναι σε θέση να καταβάλλει συνολικό ποσό διμηνιαίας εισφοράς 1.642,50 ευρώ πλέον των πανωτοκίων.
Υπάρχει κάποια μικρομεσαία επιχείρηση σήμερα η οποία να δύναται όντως να είναι συνεπής σε καταβολές τέτοιων ποσών εντασσόμενη σε μία από τις δύο προτεινόμενες ρυθμίσεις; Ίσως πολύ λίγες .Αυτό δε το γνωρίζει η πολιτεία και η ‘ αξιοκρατικά΄ διορισμένη διοίκηση του ταμείου; Νομίζω πως το γνωρίζουν. Όμως απλά αδιαφορούν διότι δεν τους απασχολεί η αγορά. Ετοιμάζουν το μηχανισμό που θα κάνει εξπρές κατασχέσεις παντός είδους περιουσίας και έχουν την εντύπωση πως με το φόβητρο αυτού του μηχανισμού και των ποινικών δικαστηρίων θα πάρουν όλα όσα ζητούν χωρίς να τα δικαιούνται, μόνο και μόνο επειδή έτσι αποφάσισαν.
Ξεχνούν πως η αγελάδα στέρεψε από γάλα και σε λίγο δε θα μπορεί να τους ταϊζει πια.
Ε λοιπόν όχι κύριοι, προτιμώ χίλιες φορές ‘τσιγγάνος’ του ΟΓΑ παρά ‘ασφαλισμένος ‘ του ΟΑΕΕ!
– Το παράδειγμα αν και υποθετικό αντικατοπτρίζει κατά μεγάλο ποσοστό την εικόνα που υπάρχει σήμερα στην αγορά. Στους υπολογισμούς για λόγους συντομίας δεν έχουν υπολογιστεί οι επιβαρύνσεις – προσαυξήσεις των οφειλόμενων εισφορών κατά 1% μηνιαίως.
