Του Χρήστου Θ. Παναγόπουλου

Σε τρία μέτωπα αναμένεται να κινηθεί κατά το προσεχές διάστημα η πίεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προς την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εν όψει της πρώτης αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας: δημοσιονομικά, ασφαλιστικό και εργασιακά βάζουν «φωτιά» στις διαπραγματεύσεις του οικονομικού επιτελείου με τους δανειστές, με το ΔΝΤ να αξιώνει νέα μέτρα, τα οποία, ουσιαστικά, συνιστούν ένα νέο πρόγραμμα.

Στην «πρώτη γραμμή» αυτής της σκληρής πίεσης βρίσκεται η «σιδηρά κυρία» του ΔΝΤ, η Ντέλια Βελκουλέσκου, η οποία εγείρει απαιτήσεις πρωτοφανούς σκληρότητητας.

Σύμφωνα με τα όσα διέρρεαν τις τελευταίες ημέρες στον Τύπο, η κ. Βελκουλέσκου φαίνεται να ζητά από τον υπουργό Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτο οικονομικά μέτρα ύψους 6,5 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 3,5 δισ. ευρώ αφορούν στο Ασφαλιστικό και τα υπόλοιπα στα δημοσιονομικά.

Ωστόσο, το Ταμείο δεν σταματά εκεί: ήδη η κ. Βελκουλέσκου ζήτησε από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομίας, Γιώργο Χουλιαράκη να υιοθετήσει την πολιτική των ομαδικών απολύσεων, ενώ σε αυστηρό τόνο φέρεται να είπε στον υπουργό Εργασίας, Γιώργο Κατρούγκαλο να αφήσει κατά μέρος τα σενάρια για αυξήσεις στις εργοδοτικές εισφορές και να προχωρήσει σε περικοπές των κυρίων συντάξεων.

Αμφότεροι έδωσαν αρνητική απάντηση στην εκπρόσωπο του ΔΝΤ, κινούμενοι στην πολιτική των «κόκκινων γραμμών» που έχει αποφασίσει ο Αλέξης Τσίπρας.

Ο πρωθυπουργός, άλλωστε, μέσω πρόσφατων συνεντεύξεών του, είχε πει καθαρά πως η παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα δεν είναι πλέον απαραίτητη, κλίνοντας υπέρ μιας αμιγώς «ευρωπαϊκής λύσης». Μάλιστα, ο ίδιος είχε χαρακτηρίσει «μη εποικοδομητική» του Ταμείου κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Εκείνο που προβληματίζει την ελληνική κυβέρνηση είναι και η παρελκυστική στάση του ΔΝΤ για συμμετοχή στο «Μνημόνιο 3», καθώς οι εκπρόσωποι του συγκεκριμένου «Θεσμοί» μεταθέτουν τις όποιες αποφάσεις για τον Μάρτιο του 2016, οπότε και λήγει το ισχύον πρόγραμμα του Ταμείου.

Αντιδράσεις και από τις Βρυξέλλες

Η εφεκτική γραμμή του ΔΝΤ έγκειται και στο γεγονός ότι θα πρέπει να πεισθούν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου που το απαρτίζουν ότι το ελληνικό χρέος μπορεί να καταστεί μεσοπρόθεσμα βιώσιμο.

Παράλληλα, οι τακτικισμοί του Ταμείου φαίνεται ότι προβληματίζουν και τις Βρυξέλλες, που ήδη αντιλαμβάνονται πως δεν ωφελεί να ανεβαίνει διαρκώς ο πήχης των απαιτήσεων προς την Αθήνα. Και πέρα από σειρά Ευρωπαίων ηγετών που δεν βλέπουν θετικά την παραμονή του ΔΝΤ επί εδάφους ΕΕ, υπάρχουν και φωνές από την Κομισιόν που ζητούν ένα υποβαθμισμένο-συμβουλευτικό ρόλο του Ταμείου επί των ελληνικών πραγμάτων.

Το όλο ζήτημα θα κριθεί το προσεχές διάστημα και ιδίως μετά τις εξελίξεις που θα δρομολογήσουν οι διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με τους εκπροσώπους των δανειστών για το Ασφαλιστικό και τη φορολόγηση των αγροτών, δύο μεγάλα «αγκάθια» για το «δίδυμο» Τσίπρα-Καμμένου, αφού αναμένεται να ξεσηκώσουν θύελλα αντιδράσεων.